wat voor hond

Misschien dat jullie ook nog kunnen kijken naar een (werklijn) Clumber Spaniël, de Welsh Springer Spaniël en de Engelse Springer Spaniël.

Ik ben als baby opgegroeid tussen clumber spaniëls en zowel mijn ouders als ik zijn op dit moment in het trotse bezit van een clumber (zij een teefje, ik een reu). Wat mij betreft de ideale gezinshonden, bij de juiste baasjes althans. De Clumber is een kalme, zachtaardige en vriendelijke hond. Naar vreemden kunnen ze soms wat terughoudend zijn (hoewel de mijne wel een allemansvriend is), het zijn normaal gesproken geen honden die bij wildvreemden in de armen springen, dat niet. Toch zijn ze nooit onvriendelijk of waaks/afstandelijk. Zelf vind ik dat erg prettig. Voor hun eigen mensen zijn ze enorm aanhankelijk, de grootste knuffelkonten die je bedenken kunt. Ze liggen dan ook graag op je voeten en leunen graag tegen je aan, maar nooit op een opdringerige of dwingende manier. Met andere honden gaan ze vrijwel altijd zeer sociaal om, worden ze geprovoceerd dan halen ze hun schouders op en dartelen ze verder. Met kinderen vind ik het uitstekende maatjes, ze zijn geduldig en tolerant. Ze hebben eigenlijk het speelse en zachte van de Spaniël, en de rust en gehechtheid aan eigen familie van een dogachtige. Clumbers zijn onverstoorbaar en zeer rustig in huis, buiten zijn ze actief en zwemmen ze graag, maar altijd blijven ze die 'no-nonsense' uitstraling aanhouden. Ze passen zich moeiteloos aan aan een actiever of juist rustiger leven. Wat betreft werklust: dit verschilt erg per lijn en exemplaar. Je hebt kortweg drie types: de showlijn, de werklijn en de dual-purpose lijn. De Showlijn is de hond die je hier het meest ziet, het logge brede model. De jachtlijn is meer voor jagers weggelegd, deze zie je veel in Engeland en Scandinavië en deze honden zijn een stuk smaller, atletischer en actiever. En dan heb je nog de dual-purpose, een combinatie van beide (zie je hier ook veel tegenwoordig). Met de Clumber valt goed te werken, het zijn niet de allersnelste leerlingen maar wat ze geleerd hebben vergeten ze nooit. En ze behagen hun baasje erg graag. In hun doen en laten zijn ze betrouwbaar, je weet wat je aan ze hebt. Ze laten zich niet gauw afleiden door de omgeving, hun baas (inclusief koekjes) vinden ze interessanter. 't Zijn geen honden die weglopen of ontsnappen, ze blijven de baas goed in de gaten houden. Die van mij gaat zelfs niet verder dan circa 7 meter bij mij vandaan. Het zijn overigens wel uitstekende speurneuzen! Mijn clumber noem ik wel eens grappend 'border collie in een clumberlichaam' omdat hij uitzonderlijk intelligent, werklustig en gericht is op mij. Hij is in huis echter zeer rustig. Wel is het een enorme clown en maakt hij me dagelijks aan het lachen, ze hebben een heel positieve levensinstelling en dat is bijzonder aanstekelijk. Heerlijke honden zijn het. Blaffen doen ze eigenlijk nooit. Een combinatie- of werklijn weegt doorgaans een kilo of 23-28, stukken lichter dus dan de logge showtypes (die mij zelf overigens ook niet aanspreken). Mijn hond was trouwens geen katten gewend met 2 jaar leeftijd, en na een week lagen ze al samen op de bank te slapen. Het was enorm vertederend om te zien hoe voorzichtig en zorgzaam hij al gelijk met ze omging. Dat is wat mij betreft heel typerend voor het ras.

Laat het Teddy maar niet horen, haha.

Ik vind de kooiker wel in jullie plaatje passen. Kooikers zijn van nature geen andermansvrienden maar met de socialisatie tijdens de pup tijd is daar veel in te sturen, maar het gezin blijft nummer één. Ook mensen de vaker over de vloer komen worden horen er ook bij. Kooikers zijn niet per definitie onsociaal naar andere honden. Ik ben wel vaker op clubmatches geweest en bijna alles gaat goed met elkaar om. Een enkeling (lees op de 250 hondjes) snauwt een keer een ander af). Ook daar gewoon kooikers mee gemaakt die wel met je komen knuffelen, ook al ben je een vreemde. Dus socialisatie doet heel veel.
Ga anders eens naar een hondenshow, of een clubmatch van een ras als je al een ras weet wat in je straatje zou passen, en ga lekker kijken en praten met eigenaars en fokkers. Daar krijg je ook een goed beeld van.