Misschien gaan jullie best eens samen aan tafel zitten en een plan opstellen.
Niet alleen een weekplan, maar een jarenplan!
Niet alleen wie doet dagelijks wat met of voor de hond, maar ook: wie doet het wanneer ik ziek ben, later ga studeren, ...
Schrijf ook eens de voordelen van een hond op, maar zeker ook de nadelen.
Laat je ouders hetzelfde doen.
Met die lijst ga je samen praten. Wat zie jij als voordeel, wat zien zij als voordeel? Wat zie jij als nadeel (en je moet, ook al ben je 12, toch voor jezelf proberen eerlijk te zijn), en wat zien je ouders als nadeel?
Een hond in de stad en zonder tuin is niet handig, maar dat wil niet zeggen dat het niet kan. Als er goed wordt voor gezorgd ivm beweging, ... dan kan het wel, het is alleen heel erg moeilijk.
Willen je ouders eigenlijk een hond, want het zal meer hun hond zijn, dan jouw hond. Dat moet je wel beseffen op voorhand, denk ik. Waarom? Ook al doe je nog veel met hem of haar, je ouders kunnen de zorg voor een dier niet volledig overlaten aan een kind (tiener, bedoel ik), dit zou niet echt verantwoord zijn.
Ik hoop dat jullie tot een juiste beslissing komen.
En welke hond het wordt, dat is denk ik een tweede stap om over na te denken. Op 1 staat altijd: kan ik voor een hond zorgen en hem of haar geven wat nodig is?
En wat het ras betreft, ik vind alle honden leuk, maar een Franse Bullie lijkt me wel vrij handig in de stad (als het al handig kan genoemd worden in de stad natuurlijk). Die kan je makkelijk opnemen, de poepjes zijn niet reuzegroot om op te rapen, ... Ik zou sowieso voor een kleiner ras gaan.
Succes!