De aller belangrijkste vraag vind ik altijd niet hoe kan ik het oplossen, maar waarom vertoond mijn hond dit gedrag.
Als je nl de oorzaak weet, dan kan je heel gericht er aan gaan werken. Als je de oorzaak weet, zal je je hond ook beter begrijpen.
Blaft hij alleen aan de riem, of ook los?
Als een hond aan de riem loopt, is hij eigenlijk kwetsbaar. Stel, er komt een hond aan rennen, hij kan niet weg. Een mens loopt vlak langs hem, ook dan kan hij niet weg. Hij is beperkt door zijn riem.
Dat kan een rede zijn dat een hond blaft.
Hij kan het ook gewoon eng vinden, vreemde mensen.
Met blaffen, probeert hij mensen weg te jagen en weet je, het lukt hem nog ook, geen mens waagt het een blaffende hond te aaien. Zo heeft hij elke keer succes met zijn geblaf en dit gedrag wordt een vast patroon.
Er vanuitgaan dat je hond mensen eng vind, als je weg loopt van de mensen, wordt het voor hem minder spannend, hij zal zelfs gaan stoppen met blaffen. Het weg lopen is voor hem een beloning.
Je kan dus zorgen voorlopig voor voldoende afstand naar mensen.
Zorg ook altijd dat jij tussen je hond en de mensen staat.
Alleen zijn angst blijft, wat je kan doen om zijn angst om te buigen is op een afstand dat hij de mensen wel ziet, maar nog niet blaft, voertjes geven. Als wij mensen ons rot voelen, eten we soms een pak koekjes op, dan voel je je even beter. Met honden werkt dit net zo. Blijf hem voertjes geven, net zo lang hij een mens ziet.
Honden leren ook door associeren, op den duur, zal hij het fijne gevoel van het eten koppelen aan mensen en die zal hij dus met iets leuks gaan associeren.
Je zult merken dat je steeds minder voertjes nodig hebt en dat je steeds dichter langs mensen kan lopen zonder dat hij reageert.
Alleen omdat hij het nu waarschijnlijk erg gewend is te blaffen naar mensen, heeft dit wel tijd nodig.