We hebben eindelijk de knoop doorgehakt wat ons Pippa betreft. Het steekt het te moeten toegeven maar dit kunnen we niet langer alleen aan, we schakelen een gedragstherapeut in. Misschien tegen beter weten in dachten we wel dat het goed zou komen met ze de nodige tijd te geven. Met Kansoe, die super agressief was, is het toch ook gelukt. Maar we hebben haar nu 1 1/2 jaar en veel beterschap is er nog niet. Ze was 10 maand toen ze bij ons kwam en bang van haar eigen schaduw. De bedoeling was dat ze tijdelijk bij ons bleef terwijl we een gouden mandje zochten voor haar. We hebben haar gehouden omdat we het risico dat ze zou ingeslapen worden te groot was bij iemand anders. Ze is nog altijd even angstig van onbekende situaties, bitsig en agressief naar Kimi, naar andere mensen. Enkele bijtincidenten, gelukkig zonder echte verwondingen. Ondertussen zijn er al 2 aanvallen geweest, waarvan moeilijk te onderscheiden is of het angstaanvallen of partiële epilepsieaanvallen zijn, de dierenarts denkt in de richting van kleine epilepsieaanvallen. Behalve dat ze een panische angst heeft voor dierenartsen hebben ze geen gezondheidsproblemen vastgesteld, ze is levendig, lijkt nooit pijn te hebben, is zelden moe maar altijd gestresseerd. Ze blijft obsessief de vloer likken of stukken vacht uittrekken.
We hebben de vorige eigenaar gezien die haar weggedaan heeft (ze was in opleiding om slachtoffers op te sporen maar beet ze als ze ze vond ipv te blaffen). Hij was toen al ten einde raad. Ze is de dochter van zijn hond, die een super speurhond is (doet internationale missies), ook een zeer zenuwachtige hond maar zonder de angst. Hij vroeg zich af of er ms iets verkeerd is gegaan in haar allereerste weken bij de fokker (zijn hond is bevallen bij de fokker waar ze vandaan kwam). We hebben 2 hondenscholen geprobeerd om ze de nodige bezigheid te geven. Ze werkt niet slecht maar het stresseert haar zo erg dat ze zienderogen begint te vermageren. We hebben het bij twee verschillende hondenscholen geprobeerd, telkens met intervallen van een paar maand. Als we niets meer doen met haar komt ze netjes bij (ze was 18 kg toen ze bij ons kwam, we hebben ze met bloed zweet en tranen tot 25.5 kg gekregen en ze is echt nog niet dik).
We hebben schrik dat we als we dit niet onder controle krijgen we haar vroeg of laat gaan moeten afgeven wegens bijtincidenten. Ze zou ons ook durven pitsen, nooit agressief maar door haar hevige opwinding.
De therapeut komt op 16 december bij ons thuis, lijkt me minder stress voor haar. Ik vrees dat ze er een handje vol zal aan hebben. Het moest even van mijn hart soms zie je het echt even niet meer zitten.
Reageren
).
)
