" Allen bedankt voor de reacties dusverre ;
Vanzelfsprekend vermijd ik elke situatie waarin er een conflict kan ontstaan door hem tijdens het voorbijgaan aan andere honden streng onder apél te houden waarmee de aandacht zo goed en kwaad mogelijk naar mij zal worden gericht en niet op de passerende hond. Op die manier los ik weliswaar niets op van zijn dominante gedrag en is het dus louter vermijdend, wat andere hondenbaasjes ook van mij zouden mogen verwachten. Maar de vraag is feitelijk, zou ik dit moeten oplossen...of is dit gewoon inherent aan zijn persoonlijkheid. En áls ik het zou proberen op te lossen, zou dat niet schadelijk kunnen zijn voor zijn karakter? @DobryDat naar mij toekomen als hij een andere hond zou zien is een interessante optie, maar hoe zou ik hem dat kunnen leren? "
van hier uit is het niet te zien wat voor persoonlijkheid je hond heeft. Het doet er ook m.i. weinig toe, het zou kunnen dat hij de andere hond brutaal vindt, hij een macho is, of juist onzeker is. Het punt is dat jij hem moet laten zien dat dit niet de bedoeling is. Op zich reageer je al goed door hem onder apél te houden, dat hoeft dan niet op een boze manier te zijn, rustig en kalm is nog altijd de beste houding. Waarom ikzelf afstand zou gaan inbouwen door bogen maken of teruglopen is dat de hond dan ziet dat jij begrijpt dat de situatie voor hem zodanig is dat hij denkt te moeten grommen, en hij dus steeds meer vertrouwen in jou krijgt, en dus ook steeds rustiger over straat gaat. Het baasje lost het op, ik hoef niet meer te grommen. Bovendien is afstand maken een natuurlijk gedrag voor honden onderling om elkaar niet op te winden of te kalmeren.
http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven
Onze vorige hond Lola, viel ook uit niet alleen naar honden maar naar alles wat we tegenkwamen. Op de manier van rust brengen in de wandelingen, door eerst alles uit de weg te gaan waarnaar ze zou kunnen grommen en of uitvallen, kreeg ze steeds meer vertrouwen dat haar geen taak opgelegd werd van uitvallen of grommen. En hebben we dat er helemaal uitgekregen.
Ik heb veel gehad aan het boekje help mijn hond trekt van Turid Rugaas waar een stap voor stap methode aangeleerd wordt om rust te brengen in de wandelingen en je te leren de aandacht van je hond te vragen.
Steeds als er bijv. een kind, of een mens, of fietser, of andere hond aankwamen, ging ik dan een boog maken, evt.samen een spelletje doen, of haar laten snuffelen naar lekkertjes en al heel snel had ze dat door dat een andere hond (of andere afleiding) betekende dat ze naar mij toe moest komen.
Pas daarna, toen er eenmaal een redelijke rust over onze wandelingen gekomen was, durfde ik het aan, om te oefenen haar kort naast me te houden en in stevige pas door te lopen. Met mensen, auto's en fietsen ging het al snel heel goed. Andere honden moest ik altijd blijven oppassen, goed op haar lichaamstaal letten of het verantwoord was om door te lopen (en dan liep ik altijd tussen haar en de andere hond met idd een korte lijn die ik in twee handen hield om te voorkomen dat ze voor me langs kon schieten) of liever naar de overkant te gaan of om te draaien.
Som shangt het ook vanjezelf af, of je je zeker voelt, of niet, een hond voelt dat haarfijn aan.
Met Jenna die we net hebben, en ook uitvalt naar andere honden pas ik dezelfde methode toe, van rust brengen in de wandelingen, en zo te zien zijn we op de goede weg.
Het is ook belangrijk je hond door en door te leren kennen, met Jenna heb ik dat nog niet helemaal, haar lichaamstaal heeft ze denk ik voor een deel afgeleerd bij haar vorige eigenaar en dat is best lastig.