Even om uit te leggen waarom wij gekozen hebben voor sterilisatie:
A)
Ondanks super goede papieren qua stamboom en alle genetische onderzoeken mag Bonny van ons nooit een nestje krijgen omdat ze wel ernstige ED heeft gekregen... Waarschijnlijk pure pech maar het risico van overerving willen wij, en de fokker, niet nemen.. (Voor de volledigheid, de ED operatie kostte zelf 600 euro, naast alle voorafgaande onderzoeken die NiET gedekt worden door een verzekering, want erfelijke afwijking worden niet gedekt ook al heb je alle papieren)
B)
Naast punt A heeft Bonny heel veel last van hormonale schommelingen. Als de loopsheid er aan zit te komen of is geweest dan is ze een draak. We hebben ongeveer 2 maanden per half jaar dat Bonny "makkelijk" is qua omgang... Zowel tegen honden als tegen (mannelijke) mensen... Alles daarbuiten is heel erg oppassen... Ze kent haar bijtrem wel heel goed maar reutjes worden steevast om hun rug geworpen, en mannelijke mensen krijgen steevast een heftige grom waarna ze zich terugtrekt in haar bench. Kleine kinderen zijn helemaal moeilijk, maar inmiddels is ze goed genoeg getraind dat ze weet dat ze dan rustig in haar bench moet gaan en dat ze dan met rust wordt gelaten. Dit alles ondanks een hele goede socialisatie.
Het belangrijkste punt is dat Bonny zelf niet lekker in haar vel zit behoorlijk lang rondom de loopsheid.
Dus: overmorgen wordt ze gesteriliseerd.
In dit topic zal ik onze ervaringen ermee eerlijk delen... Er zijn hier op HP voor en tegenstanders van sterilisatie... Ik hoop hier onze eerlijke ervaring te delen. Goed en slecht. Het gaat zeker gebeuren dus ik hoef geen commentaar qua "niet doen"... Ik ben geen beginner qua honden en weet echt wel waar ik mee bezig ben.
Morgen ga ik net als iedere dag lekker met Bonny flink het bos is, en zal veel foto's maken en plaatsen... En daarna zal ik ook veel foto's plaatsen van hoe het daarna gaat.
Zie dit als een informatief topic qua... ,waarom steriliseren en wat gebeurt er daarna...
En dan nu de uitgangspunten:
A. Bonny is een hele mooie actieve bordercollie (zie eerdere foto's) van 2 jaar
B. Ze is ondanks goede socialisatie 4 van de 6 maanden rondom haar loopsheid heel fel, zeker richting reutjes en (mannelijke) mensen
C. Ze was het enige overlevende pupje uit haar nest en daarom niet gewend aan drukte en daar kan ze nog steeds niet goed tegen... Ook haar begintijd kan haar gedrag, ondanks goed opgebouwde socialisatie zowel bij de fokker als hier thuis, uitleggen... En dat gaat niet opgelost worden door de sterilisatie ... Maar is wel een punt om op te letten qua na de sterilisatie... Helpt het of juist niet?
Ik hoop van harte dat jullie dit topic als informatief zullen beschouwen in die zin dat het gelezen wordt als "ok, dit heeft Claire meegemaakt"... Het zal puur mijn ervaring zijn met Bonny... De positieve en de negatieve kanten... Tess is nog voordat ze 6 maanden was ook laparoscopisch gesteriliseerd door dezelfde artsen maar toen zat ik nog niet op HP.... Bonny is inmiddels 2.....
Veel lees plezier (hoop ik... Natuurlijk ben ik er zelf ook een beetje zenuwachtig voor)



Reageren


maar goed dat je het noemt!!!
we gaan het meemaken bij onze kleine meid.... Tess kon er in ieder geval in der tijd niet bij.... Scheelt weer veel ongemak voor de hond 
















