Granny is gisteren voor de derde keer in twee maanden onder het mes gegaan.
Voor de mensen die het gemist hebben: https://www.hondenpage.com/hondenforum/189095/granny-uit-het-asiel-is-echt-een-pechvogel.php
Waarschijnlijk is ze geschrokken van onze andere hond Jones. Daardoor is haar oog er uit 'gepopt'.
En dat op haar oude dag. We hadden nu wel gehoopt dat we alle ellende achter de rug hadden. Niet dus.
Helaas is de dierenkliniek waar we normaal naar toe gaan, in de avond dicht. Dus we moesten naar de andere waar we vroeger bij zaten. Hier hebben wij toen niet zo'n goed gevoel van over gehouden.
Onze vaste dierenarts had verteld dat dit wel eens voor zou kunnen komen als je haar in haar nekvel zou pakken. Ze heeft namelijk hele bolle ogen. Maar dan zou je zo het ooglid erover heen kunnen trekken. Dit was nu dus niet het geval.
Het oog was niet meer te redden, het was finaal gescheurd. Daarom kon het ooglid er ook niet over heen. Moet je je eens bedenken hoeveel pijn ze gehad moet hebben! Om negen uur 's avonds mochten we haar komen halen. Ze was nog half in narcose dus was nog heel paniekerig en ze trilde helemaal. Normaal gesproken, ja ''normaal gesproken'' want we komen nog wel eens bij de dierenarts. Normaal gesproken was ze dan al helemaal wakker. Want onze vaste dierenarts wilt gewoon dat ze helemaal wakker is als we haar komen halen (logisch!).
We kregen een heel ander hondje mee naar huis. Haar andere oog heeft ook een hechting, zodat die niet ook kan ploppen. De plek waar haar oog zat was helemaal zilver van de antibiotica spray en heel erg opgezwollen. Ik vraag me af waarom ons hondje dit toch allemaal moet mee maken.
Ondertussen heeft ze al geen eierstokken meer, geen tanden/kiezen en heeft ze nog maar 1 oog. Een oog waar ze ook niet héél goed uit ziet.
Vanochtend stond ik mijn eten klaar te maken en ja hoor, mevrouw stond weer op haar twee achter poten te schooien! En natuurlijk niet te vergeten: mevrouw was weer aan het kwispelen.
Nog steeds wordt ik woedend dat iemand zo slecht voor een beestje kan zorgen.
Die tanden en kiezen verrotten niet zomaar, daar gaat een proces aan vooraf.
Net zoals de cysten, die groeien ook niet zo snel in een paar maanden.
En die kale plek door de vlooien op haar kont die ze had toen we haar haalde.
En je gooit je hond al helemaal niet op straat als je er niet meer voor kan zorgen!
Toen we haar net hadden, was ze niet gewend om in een mandje te liggen.
Ze was gewend om op de grond te liggen.
Ook was ze niet gewend om op de bank te liggen.
Gelukkig vind ze dit steeds fijner.
We hebben een Facebook pagina opgericht genaamd Support our Granny.
Zouden de mensen die Facebook hebben ons bericht willen delen en de pagina liken?
Waarschuwing: De foto op Facebook kan schokkend zijn.
De mensen die de moeite nemen om dit te lezen en om te reageren hartstikke bedankt. De reacties op mijn vorige forum waren hartverwarmend en het deed ons veel goeds! 
Reageren
