Verandering gedrag reu door loopse teefjes

Hallo allemaal,

Ik hoop dat ik hier wat tips kan vinden over hoe ik met beste om kan gaan met het gedrag van mijn hond.

Ik heb een ongecastreerde reu van 10 jaar wiens gedrag compleet veranderd zodra er een teefje loops is. Gek genoeg lijkt dit gedrag steeds erger te worden des te ouder hij wordt. Op dit moment is het al bijna 2,5 week weer kommer en kwel. Zodra we buiten komen begint m'n hond aan de riem te trekken om op een bepaald punt te komen waar blijkbaar loopse teefjes langs lopen. Hier likt hij dan het hele grasveld af (inclusief gelukzalig gesmak), maar hij vergeet helemaal te poepen en plassen. Zodra ik dan aanstalten maak om naar huis te gaan draait hij echt door. Hij springt op naar de riem, probeert deze te pakken en weigert nog verder te lopen. Hij reageert dan ook totaal niet meer op correcties/commando's.

Overigens hadden we besloten om onze hond niet te laten castreren, omdat castratie natuurlijk nogal wat complicaties met zich mee kan brengen en het gedrag destijds (als pup en de jaren daarna) lang niet zo erg was als nu. Nu vind ik het eigenlijk ook geen optie meer om hem te laten castreren, omdat hij een hernia heeft en ik vind een operatie te belastend voor hem. Omdat het wandelen er zo niet gezelliger op wordt hoop ik dat jullie tips hebben over andere mogelijkheden waardoor mijn hond minder last heeft van dit gedrag.

Alvast bedankt!

je zou eventueel puur geslachtdrift kunnen proberen als er loopse teefjes in de buurt zijn

Ik heb het zelfde gehad met Maylo en die is pas 1,5 jaar oud. Hier zijn bijna alleen maar teefjes en zijn rond de zelfde periode allemaal loops. Het was vaak een drama van bijna 2 maanden. Wij hebben er gekozen voor hem te laten castreren, omdat het twee kanten op kon als we hem niet zouden castreren.

Hij zou met de jaren misschien rustiger worden? Of juist niet en erger worden. Met name omdat er bij ons naast twee teefjes bij zouden komen hebben we gezegd we castreren hem. Het heeft voor hem echt gebaad, hij is een stuk rustiger in zijn koppie geworden.

Maar als castreren geen optie is zou je misschien een chemische castratie kunnen doen. Ze zetten dan een implantaat/chip en deze werkt zo'n 6 maanden volgens mij. Hier hoeft hij niet voor onder narcose is gewoon een prikje. Er zijn een aantal forumleden die dit hebben gedaan, misschien kunnen zij jouw verder helpen met informatie er over.

Bedankt voor de reacties! Ik ben wel benieuwd wat hier de ervaringen zijn met chemische castratie. Kun je een hond meerdere keren chemisch laten castreren (ik begreep dat dit tussen de 6-12 maanden werkt)? En hebben jullie nadelen gemerkt?

ik heb sinds enkele dagen een hond van bijna vier. Hij komt bij een kennel vandaan waar een loopse (dekrijpe) teef rondliep. Sinds hij bij ons is gebeurt er het volgende;

• hij likt zijn ballen stuk
• hij huilt als een wolf zodra ik de deur uit ben
• hij legt een plas bij de eetkamertafel

Volgens de vorige verzorgster hoort dit gedrag bij een reu die contact heeft gehad met een dekrijpe teef. Op het forum lees ik echter dat afstand tussen de honden dan voldoende zou moeten zijn om rust te brengen bij de reu. De afstand tussen deze twee honden bedraagt nu ongeveer 210 km lijkt mij toch wel voldoende. Dus waarom doet hij dit?

waarom je hond dat doet ? ondanks de grote afstand zit de geur van het teefje wat dekrijp was nog in zijn systeem, wat kan je daar aan doen ?

flink aan de wandel, vier jaar oud, je kan veel met deze hond dan doen lijkt me, zorg dat je hond voorlopig niet los loopt, de geur wat in zijn  neus nog zit, bij wijze van spreken kan er voor zorgen dat tie de kuierlatten neemt, vandaar aan de lijn houden.

voor buiten, flink aan de wandel, voor binnen een rustige plek toewijzen, een paar dagen bij jou en het zal echt minder worden , je kan wat boven wordt aangegeven, homeopatisch wat toe dienen , zoals geslachts drift vermindering.

je hebt deze hond nog maar net een paar dagen in huis, zomaar weg uit zijn vertrouwde omgeving is niet wat zeg... probeer wat te verwennen en nu even wat extra aandacht aan je hond te geven, zodat tie bij jou tot rust komt en jullie aan de hond kunnen wennen en andersom.

Dank je voor je snelle reactie Willemijn.

Enig idee hoe lang zoiets doorgaans duurt? Nu net ongeveer veertig minuten weg geweest. Hij heeft "gelukkig" geen plasje gedaan, maar wel weer gehuild. Ik kan mijn huistelefoon inzetten als babyfoon, vandaar dat ik weet dat hij gehuild heeft. Binnen tien minuten twee keer gebeld via de huistelefoon en vervolgens na twintig minuten weer.

Het is zo'n schatje, luistert perfect.

Dit gedrag is helemaal niet normaal voor een reu die in contact is geweest met een dekrijpe teef. Aan zijn gedrag te merken lijkt me eerder een hond die zich nog niet op zijn gemak voelt in zijn nieuwe thuis, en moet wennen aan het alleen achter gelaten te worden. Ik zou juist rustig aan doen met hem, neem hem nog niet te lang mee uit, laat hem rustig wennen aan zijn nieuwe omgeving en leer hem alleen zijn zoals je dat met een puppy zou doen. Rustig en met geduld opbouwen, voordat je straks een hond een verlatingsangst hebt. 

Dank je voor je reactie Billy Jean.

Op dit moment probeer ik inderdaad zo veel mogelijk thuis te werken en het alleen zijn op te bouwen. Mijn eerste gedachte was namelijk "verlatingsangst".

Is het niet zo dat, in het geval er inderdaad sprake zou zijn van geslachtsdrift, dat hij het gedrag dan ook zou vertonen wanneer ik gewoon thuis ben? maar dan doet hij het juist niet.

Zijn rondjes probeer ik te brengen naar een patroon dat voor hem en voor mij prettig is, drie keer per dag.

Billie Jean is een dekreu. Hij is in contact gekomen met dekrijpe teven die hij mocht dekken en die hij niet heeft mogen dekken. Dus ik weet wel waar ik over praat. Natuurlijk is elke reu daarin anders, maar indien het geslachtsdrift was geweest, zal hij constant zo moeten zijn. Zoals ik het lees heeft hij dit gedrag zodra jij even de deur uit gaat. En dan durf ik toch wel te zeggen dat dit dan nog een stapje teveel is voor hem. Waarschijnlijk had hij daar voorheen nooit moeite mee, maar een nieuwe omgeving zonder zijn hondenvriend(in)en is heel spannend, hij beseft eigenlijk niet wat hem overkomt en sommige honden kunnen zich daar makkelijker overheen zetten dan andere honden. Het is echt geduld hebben en trainen nu. Mocht je graag nog iets extra's willen doen kun je eens vragen naar een Bach Bloesem speciaal voor hem samengesteld ter ondersteuning, maar ik denk niet dat je meer kan doen dan hem gewoon de tijd te geven om te wennen. 

Dank jullie allemaal voor jullie reacties. Ik geef inderdaad niet zomaar op. Maar vind het wel fijn om te weten wat er aan de hand is, want dan weet ik hoe ik het verder aan moet pakken.