Bibou

Een gevaarlijk probleem!

Wat is het voor een hond en hou oud?

Ook al is hij niet goed opgevoed, een hond hoort niet te bijten.

Wat hebben jullie voor begeleiding bij de hond (cursus of zo)

Wat doen jullie zelf als de hond heeft gebeten?

Je zegt dat je haar hebt geadopteerd, waar komt ze dan vandaan?

Als het een asiel of een andere instantie is, kun je daar nog je probleem melden.

Daar zou het probleem bekend moeten zijn?

Maar hoe oud is ze en wat voor ras?

Een grote hond, maar wel mooi, denk ik!

Dan is het zeker belangrijk om het gedrag te begrijpen en om te buigen.

Ik zou het ook niet weten hoe dat dan moet, misschien het beste om hulp te zoeken bij een gedragstherapeut of zo.

Het lijkt me ook overprikkeling of misschien teveel druk, maar misschien is het verstandig er een gt bij te halen die kijkt naar de eigenaar en hond.

Is de hond al lang bij de nieuwe eigenaar?

Ik zou niet teveel ondernemen eerst nog met deze hond, een herplaatsing maakt toch een grote indruk op een hond en hij mist dan nog het gevoel van veilig zijn, hij weet nog niet waar hij aan toe is.

De nieuwe eigenaar zal dan met een paar dingen rekening moeten houden, de hond kent hem nog niet, vertrouwd hem nog niet, dit zal de hond door ervaring moeten leren. Het snelst gaat dit door altijd kalm te zijn in houding en stem, niet naar de hond toelopen maar de hond naar hem toe laten lopen (als de hond dat wil dan, geen druk maken). Nog niet teveel ondernemen, wandelingen nog rustig houden. Geen wilde spelletjes of commando's onder druk, wel leuke zoekspelletjes als de hond dit wil.

Als de hond op zijn eigen plekje ligt, dan niet storen, ook tijdens het eten de hond met rust laten, niet in de bak gaan graaien.

Zulke eenvoudige regeltjes brengt meestal al heel wat rust en duidelijkheid.

Ook is het goed om op de lichaamstaal van de hond te letten zodat er goed gekeken kan worden of iets teveel is voor de hond of niet.

http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven

Het lijkt mij heel erg belangrijk om bij zo'n probleem niet zelf te gaan proberen, maar gelijk een gedragsdeskundige om hulp te vragen. hij/zij kan zien wat er aan de hand is en hoe jullie daar het beste mee om kunnen gaan. Vanaf de computer kunnen wij helaas niet zien waar je hond dit doet. Of dit meer vanuit angst komt, of meer vanuit dominantie.. Dat is iets wat een gedragsdeskundige wel kan beoordelen omdat die de hond kan zien. Zo kunnen jullie de hond passend leren wat wenselijk. Dat is veel veiliger.

We gaan als koppel samen met de hond wandelen en ik keer vervroegd terug. De hond trekt zich los en komt mij achterna en bijt (scheur in mijn dikke jas en blauwe plekken op arm).

Ik denk toch dat ze dit niet echt begrijpt, een hond wil graag de hele roedel bij elkaar hebben. Jouw hondje heeft ook nog niet de geruststelling dat ze nu haar gouden mandje gevonden heeft, ik zou haar dit, ook al klinkt het nogal raar, regelmatig vertellen en totdat ze vertrouwen heeft de groep niet meer splitsen.

ze stopt tijdens wandeling, draait zich om en begint baasje te bijten in arm, soms gromt ze hierbij tijdens het spelen waarbij we over boomstammen springen doet ze opeens hetzelfde

het zou zeker kunnen dat ze pijn heeft, dus dit echt even laten controleren. Het kan ook dat het haar allemaal nog teveel is en ze dit uit in happen/bijten

een bezoeker die al tijd bij ons is nabij de hond, loopt door de tuin. De hond wilt spelen, de bezoeker niet... Weer gebeten

wilde ze spelen? Of vertrouwde ze het niet. Misschien kan ze zulke situaties nog niet aan en kan je haar beter begeleiden hiermee, door haar bij je te roepen (nog voordat ze op het bezoek afgaat)

Ook hier gelden weer de regeltjes die ik boven gaf, dat geeft rust en zekerheid. Ik denk dat je haar meer moet gaan begeleiden. En zeker ook een medische check laten doen.

Er zijn dus al twee gt s geweest, ik zou nu iemand uitzoeken die werkt met rust brengen in de hond, als je voor nog een gt wil gaan.

Het jammere is dat iedereen zich gt kan noemen. Anders zou je Esther of Gerdine eens van het forum kunnen vragen of zij een goede gt weten bij jou in de buurt

https://www.hondenpage.com/baasjes/607/Esther.php

https://www.hondenpage.com/baasjes/9396/Gerdine%20van%20't%20Hof.php

misschien zijn er ook nog anderen die goede ervaringen hebben met gt"s.

Ze deed nog eens goed voor hoe ik moest reageren als ze beet

Het iis een goede tip die ze gaf als je gebeten wordt, maar het punt is dat je situaties moet voorkomen waarin ze het nodig vindt om te bijten. Als een hond bijt is daar al e.a. aan vooraf gegaan. En daar ligt nu juist de oplossing van het probleem, je moet het bijten voorkomen.

Leiding geven is prima, Maar wat verstaat diegene daaronder, de hond onder druk zetten en onze wil opleggen? Of goed naar een hond kijken wat deze aan kan en op een hondvriendelijke manier begeleiden?

Wat ik zelf dus zou doen is een nieuwe start maken met de basisregels voor een herplaatser. Zie boven mijn tips hoe te gedragen. 

Dat lijkt me de enige veilige manier.

Wat verdrietig dat het zo gegaan is.

Maar jullie hebben alles gedaan wat in je vermogen lag.

Dan is het wel vreselijk als je de stap moet zetten om toe te geven om ermee te stoppen, maar wel het beste.

En het is fijn dat Animal Trust haar nog een kans wil geven, worden jullie nog op de hoogte gehouden?

Het is logisch dat je de hond mist en er verdrietig over bent, je hebt er veel tijd en energie in gestopt in de hoop dat het goed zou komen.

Veel sterkte!

ontzettend verdrietig voor alle partijen, ik begrijp dat ze nog maar net bij jullie was en er al 2 gts langsgeweest zijn, met allerlei tips behalve de goede: laat de hond in alle rust wennen aan de nieuwe omgeving en de nieuwe mensen. Naar mijn mening is dit een cruciale eerste stap voor het slagen van een herplaatsing.

Wat ik denk is dat veel mensen het te goed willen doen, aan de slag willen met oefenen etc. terwijl het enige wat een herplaatser in eerste instantie nodig heeft is rust en vertrouwen opbouwen, in het tempo wat de hond zelf aangeeft.

(Niet als aanval op jullie bedoeld overigens, ik vind het heel erg dat jullie niet de juiste begeleiding kregen)

Ik heb zelf trouwens ook die fout in het begin gemaakt, ik dacht dat een hond die vier jaar in een asiel gezeten had het heerlijk zou vinden om lekker lange wandelingen te maken. Niets was minder waar, ze kon dat helemaal nog niet aan, en wist dit ook goed aan te geven gelukkig,(happen, tegen mijn hielen opspringen, uitvallen naar alles, zich voor dood neer laten vallen) zodat ik me kon aanpassen aan wat zij wel aankon.

Sterkte en ik hoop dat de juiste baasjes voor Bibou snel komen want het lijkt me wel een heel leuke hond.

Ik vind je instelling super hoor, en ja fouten en verkeerde inschattingen maken we allemaal daar leren we van, op de een of andere manier is het toch een wisselwerking en moet het groeien voordat je weet wat de juiste beslissingen zijn voor jouw hond. Een hond die je nog niet kent, en die jou nog niet kent en al e.a. meegemaakt heeft, dat is toch iets van een avontuur, waarbij je elkaar moet gaan leren kennen. Zowel voor mens als hond.

Mijn hond gromde en beet ook in het begin. Ik schrok daar ook wel heel erg van hoor dat was ik met mijn vorige hond helemaal niet gewend. En ben dus heel voorzichtig geworden en alle risico's gaan ontlopen. Het leek me qua gevoel zeker niet goed om mijn "leiderchapskunsten" te tonen. Beter voelde het om haar vertrouwen te leren winnen.

Achteraf vind ik het ook wel heel goed dat ze durfde grommen en uitvallen, dat ze nog durfde laten zien dat het allemaal teveel was voor haar. Sommige honden hebben dat helemaal verleerd en laten niet eens meer een reaktie zien, sommige honden zijn ook veel te angstig om te durven laten zien hoe ze zich voelen. Maar op het moment zelf schrik je wel enorm als er ineens een grauwende wolf voor je staat als je bijv. te dicht bij haar etensbak komt.

Wat ik denk voor jou? Moeilijk, ik denk ook niet dat het van de grootte van de hond afhangt bij jou. Misschien is een herplaatser niets voor jou dat kan ook nog, maar om dit nu al te zeggen vind ik ook weer misplaatst. Laat het gewoon nog even bezinken en misschien kun je er aan wennen dat een herplaatser toch iets onvoorspelbaars heeft in het begin, maar dat dit na verloop van tijd steeds beter gaat omdat jullie elkaar gaan leren kennen.

bedoel je dat hij terug is naar de fokker?

Hopelijk eind goed al goed ja.

Ja. Na veel telefoons naar mensen die op één of andere manier bij de hond betrokken waren en naar de rasvereniging kwam uit dat de vorige eigenaar de hond via een kennel in België had verkregen. Hij had er ook een contract mee dat de hond naar daar terug moest als hij deze zou wegdoen.

Zij hebben de hond nu en verzamelen nu alle stukken (de verloren stamboom en zo). Ik vind het zelf wat vreemd dat ze er precies mee willen gaan kweken (want ze mocht in het asiel waar ze zat niet gesteriliseerd worden), maar anderen stelde mij toch een beetje gerust dat ze van een goede bloedlijn vaak willen verderkweken, want er nu eenmaal niet zo veel honden van bepaalde rassen. Hopelijk klopt dit.

Ach dat lijkt me nu wel het laatste wat de hond nodig heeft eerlijk gezegd ik hoop dat dat niet waar is.

Ja, dat dacht ik ook. 

Maar het asiel dacht dat het wel kon dat ze het gewoon op termijn zouden kunnen willen doen en dat enkel willen veiligstellen voor het geval dat Bibou helemaal terug OK is. 

Ik hoop maar echt dat ze goed terechtkomt terug in de kennel. Het is zeker geen hondenwinkel maar een officiële fokker van het ras.

Goed dat het dan tenminste een goede fokker is, ik hoop dat hij inziet dat Bibou nu vooral eerst maar weer moet wennen en tot rust komen, een herplaatsing heeft toch een grote invloed op een hond.

Nog even een update:

Nu de fokker heeft vernomen dat Bibou niet echt een perfect dier is om van verder te kweken (ze heeft geen perfecte voorpoten qua stand, een hanglip, maar ook een erfelijke afwijking aan haar oogleden), is hij niet van plan met haar te kweken. Maar hij gaat haar dan ook niet meer zelf houden.

Hij zou nu via zijn netwerk voor opvang zoeken. Intussen is ze dus nog in het asiel.

Ik ben benieuwd hoe het verder loopt. Wie weet gaat hij de hond niet meer halen of wie weet screenen zij de hond minder goed als in het asiel... Of...

We zitten eigenlijk nog de hele dag met Bibou in. Nog nooit hebben we een huisdier weggedaan, wat er ook aan de hand was en zelfs al was ze maar 3 maanden bij ons, het is zo raar. Soms willen we haar gaan terughalen, maar dan houdt de rede ons tegen. Mijn hand is trouwens nog op bepaalde plaatsen gevoelloos na die beet in mijn arm en typen gaat nu ook veel trager, een SMS sturen gaat haast niet. Hopelijk herstelt dat snel, want ik werk de ganse dag achter de PC.

Update: de kennel zou haar dan toch niet meer terugnemen (in overleg met het asiel). En intussen heeft het asiel al snel een nieuw baasje gevonden. Een meer diepgaande analyse van hoe ze zich gedraagt zou niet nodig zijn omdat de mensen al eerder een iets moeilijkere grote herplaatser hadden. 

Ik hoop dat het nu heel goed gaat en dat Bibou binnenkort helemaal opgenomen is in dat gezin.
De fokker gaf me nog in zijn SMS mee dat ze nu een goed leven zal krijgen bij mensen die met zulke honden wel kunnen omgaan. Fijn!!! Ik vond het wel leuk dat er goed geschreven werd dat wij alvast mensen waren die met zulke honden niet kunnen omgaan. 

Ik kon het dan ook niet laten om even lief te antwoorden dat ik het fijn vind dat ze 'bij mensen terechtkomt die wel met zulke honden kunnen omgaan' en er even snel aan toe te voegen dat ik dan ook maar naar een ander ras op zoek zal gaan en niet meer verder bij hen zou informeren om af te toetsen of dergelijke hond voor ons zou passen.