@ de dames. Nee hij is juist heel goed gesocialiseerd bij de fokker, hij zat bij meerdere soort honden in de huiskamer, zelfs bij katten en kende de bench al toen hij bij ons kwam. Hij is zogezegd wel heel vrij in obstakels, hij durft overal op en af.. echt een agility hond, dat vind hij super. Zijn moeder was ook erg sociaal, zijn vader weet ik niet... Dus misschien de vader? Maar als pup was hij angstig voor mensen, honden, voorwerpen etc. De angst voor mensen is gelukkig niet erg geworden, hij wil niet door vreemde ge-aaid worden, maarja dat zit ook wel in de shiba inu.. Hij is iniedergeval niet agressief, gewoon een tikkie arrogant "
Misschien heb je in plaats van een angstige hond, juist wel een zeer zelfverzekerd exemplaar?
Met andere woorden: Hoe weet je dat de hond bang is? Welke signalen laat de hond zien?
Een hond kan ook uitvallen, zeker een Shiba...dat kunnen echte draakjes zijn...omdat wat een andere hond doet niet bevalt, boos maakt, irriteert. Het verschil zit dan in de motivatie voor het gedrag, en aan de hand daarvan is een andere aanpak noodzakelijk. Niet alles dat blaft of bijt is bang. Sterker nog, als er echte schermutselingen ontstaan, heb je misschien wel een hond die zich juist niet onttrekt van de interactie.
De Shiba gaat genetisch richting een oerhond. Oerhonden hebben, door het verschil in domesticatie, niet altijd de beste communicatie met andere honden...dat is ook belangrijk, want daardoor ontstaan nog makkelijker communicatieproblemen tussen honden.
Dus. Eerst met je hond eens naar een begeleider toe, die je hond kan bekijken en een goede conclusie kan stellen over de motivatie tot het gedrag van de hond...en dan pas met adviezen aan de slag (bij voorkeur ook van die begeleider) Waar in de buurt zit je? Dan kan men iemand aanraden.