Springen, maar dan anders,....

Halloo...

ben benieuwd wat jullie hier van denken en hoop echt op tips...

nikki mechel van 9,5 mnd ietsie pietsie enthousiast in t dagelijks leven 

Bij vreemde die niet de overhand hebben wil ze opspringen. Bij mij weet ze dat dat niet mag.

maar ga ik op de grond zitten of op mijn hurken..... Dan duikt ze bovenop me en is het een groot feest, blijft ook echt bovenop zitten en krijg haar amper van me afgetrokken. Moet echt opstaan om dr rustig te krijgen....

vind t echt jammer want zit graag met haar in t stro naar de koeien te kijken 

Dit lukt alleen als ik haar eerst plat op dr zij leg en dr blijf kriebelen....

verwend nest! Haha

hoor graag van jullie

baasje begroeten :) 

beloon je hond telkens als ze naast je gaat zitten, liggen... (wat je ook wil) dan leert ze het snel.

Je geeft eigenlijk het antwoord al... Op het moment dat jij je laag op stelt springt ze alsnog boven op je. Mijn advies is om je niet laag op te stellen en als je het wel doet en ze springt bovenop je, direct weer gaan staan met 'nee!' oid. Pas als ze rustig van je af kan blijven terwijl jij op de grond zit kun je haar bij je roepen. En daar kan wel wat tijd overheen gaan hoor maar ik denk dat je gewoon geduld zou moeten hebben in dezen. Het is een vorm van begroeten maar wel een hele overheersende variant en beslist niet beleefd, helemaal in hondentaal niet. Ik zou het dus ook niet ombuigen met beloningen. Ze laat dit gedrag met een reden zien en door het om te buigen maak je in feite niet duidelijk dat jij het overheersen helemaal niet wilt. Je maakt alleen duidelijk dat als ze het niet doet, ze iets lekkers krijgt en daarmee ga je voorbij aan de basis van het gedrag. Want ze probeert je gewoon fysiek te overheersen (letterlijk) en dat zou ik niet ombuigen maar gewoon duidelijk maken dat je het niet wilt: opstaan en verbaal corrigeren. En ze mag pas bij je komen als jij haar roept want jij houd de touwtjes in handen. Dat voorkomt ook dat als je een keer iets van de grond moet rapen of als je met bijvoorbeeld een kind aan het spelen bent ze er ook zo bovenop duikt. 

Succes!

Nu moeten jullie geen tegenstrijdige meningen geven! 

 Nu weet ik t niet hahaha....

ga dr over nadenken....

wel super bedankt voor de reacties!

Je moet corrigeren wat niet mag door bv nee te zeggen en weg te gaan dus dan is er geen begroeting. Maar anderzijds moet je ook het goede gedrag belonen.. Enkel zeggen wat niet mag werkt frustrerend bij een hond dus het is belangrijk ook te zeggen wat wel mag en dat doe je met een beloning. 

Succes

als ik me klein maak, springen de honden ook op me.

Het is een uitnodiging ook voor ze om te maken, leren ze al als pup.  Baas op hurken is komen en feest.

Verandert niet als ze ouder worden.

Ik stoor me er niet aan, integendeel.  Behalve misschien die enkele keer dat ik gewoon maar mijn schoenveter wil dichtdoen ;)

" als ik me klein maak, springen de honden ook op me.
Het is een uitnodiging ook voor ze om te maken, leren ze al als pup.  Baas op hurken is komen en feest.
Verandert niet als ze ouder worden.
 
Ik stoor me er niet aan, integendeel.  Behalve misschien die enkele keer dat ik gewoon maar mijn schoenveter wil dichtdoen "

Maart

Ben ik niet helemaal met je eens... Klein maken is aan de ene kant natuurlijk een uitnodiging maar aan de andere kant kan het voor de hond ook een motivatie zijn om als het ware dan alsnog even te kijken hoe de baas reageert. De hond zou respect moeten hebben voor de persoonlijke zone en daar hoort bij dat hij niet zomaar op de ander af springt als die zich lager op stelt. Het lijkt mij sowieso niet respectvol spelen als de baas veel moeite moet doen om de hond weer van zich af te halen. Dan is dat niet zozeer spelen omdat de baas zich laag op stelt maar meer gebruik maken van de situatie. 

Neemt niet weg dat je je wel laag op kunt stellen en zo juist de hond uit kunt nodigen hoor, dat doe ik zelf ook wel. Maar dan gaat het vervolgens wel op mijn uitnodiging 'kom maar hier'. Ze mag me niet in de nek springen als ik toevallig op de grond ga zitten oid. Denk dat er zeker verschil zit tussen ingaan op de uitnodiging van de baas en het gebruik maken van de situatie als de baas zich laag opstelt. En beide vergen een andere aanpak m.i. Want in dit geval komt het verhaal van TS op mij over als een stukje gebruik maken van de situatie in plaats van een hond die (met respect voor de persoonlijke zone en wil van de baas) gaat spelen. 

Haha, dat krijg je nu eenmaal ;). Zoveel mensen, zoveel meningen ;). De heersende mening op HP is voornamelijk gericht op o.a. belonen maar er zijn dus ook een aantal die daarvan afwijken. Tsja, je zult zelf een beslissing moeten maken hoe je het gaat doen, wij kunnen in feite alleen onze eigen ervaring delen ;). En je moet het ook niet zwart/wit zien want elke hond is ook weer anders. 

Maakt het wel weer lastiger haha ;).

niet mee eens sorry.

Je kunt je hond wel leren wat hij niet moet doen om het te corrigeren maar de hond heeft het veel sneller door als je een positieve manier gebruikt dus het belonen van gedrag wat je wel wilt zien!

De hond ziet hier de lol van in en het is intressanter en de hond weet btw ook wat er dan wel van hem/haar verwacht wordt.

Ga je corrigeren voor ongewenst gedrag dan weet de hond niet was hij wel moet doen.

Dat moet geleerd worden

Ik begin het verschil te snappen 

Mooi!

Dam kun je zelf kiezen en doen waar jij je goed bij voelt

ik zou je hond gewoon eens gaan trainen om rustig te blijven als jij je klein maakt. 

daar kan je bijv. mee beginnen door de hond te laten zitten of liggen en dan blijf te geven. vervolgens maak je jezelf wat kleiner, en beloon je meteen, voordat je hond op kan staan. zo leert de hond dat hij rustig kan blijven zitten/liggen terwijl jij je kleiner maakt. later kan je het ook doen terwijl je hond staat, en gaan oefenen dat je hond ook naar je commando's luistert terwijl jij op de grond zit of ligt. gewoon een kwestie van trainen, net zoals je zou doen als je rechtop staat.

Het gaat niet zozeer om ongewenst gedrag afleren maar meer dat een hond moet leren om respect te hebben voor de persoonlijke zone van de baas. En dat hoeft 'ie in feite niet meer te leren want dat heeft de moeder in het nest al gedaan. Dat is dus ook het verschil. Je kunt een hond iets aanleren wat hij nog nooit geleerd heeft, zoals bijvoorbeeld skateboarden om maar iets te noemen. Maar voor het meeste gedrag kun je ook verder bouwen op wat de hond in het nest al geleerd heeft. Een hond heeft in het nest al geleerd dat zomaar bij de baas in de nek springen niet netjes is en dit zou ook zeker gecorrigeerd worden door de moederhond (de andere pups zouden trouwens ook dit gedrag niet negeren). De moederhond hoeft daarna echt niet de pup te belonen voor het niet bovenop haar springen, het uitblijven van een correctie is genoeg om duidelijk te maken dat het respectvol rustig blijven het juiste gedrag is. 

Door zulk gedrag om te willen buigen e.d. ga je voorbij aan de intentie van de hond om het te laten zien. De hond kan nl. wel duidelijk een reden hebben voor zulk gedrag, net zoals ze die kunnen hebben voor bijvoorbeeld in huis plassen/poepen. Zo zie je bijvoorbeeld dat een hond bij jou heel erg op kan springen bij begroeten terwijl hij bij een andere hond juist heel voorzichtig komt begroeten. Hetzelfde met 'onzinlijkheid'. De hond kan bewust kiezen om in huis ergens te gaan plassen of poepen en vaak is dat markeren (hangt natuurlijk wel af van de situatie op dat moment). En dan kun je gaan trainen op het niet opspringen door bijvoorbeeld te belonen als de hond het niet doet maar je moet je eerst de vraag stellen waarom de hond eigenlijk bij je op springt. En je moet je afvragen of de hond niet zindelijk KAN zijn op dat moment of dat hij het niet WIL zijn. Dan kom je terug bij de bron van het gedrag: motivatie. En daarom ben ik ook zo tegen het standaard belonen en negeren van ongewenst gedrag. Want dan ga je automatisch vaak gewenst gedrag belonen en ga je voorbij aan de intentie van het ongewenste gedrag. Terwijl je juist moet kijken naar het waarom van gedrag zodat je de bron aan kunt pakken. Dus niet belonen voor het gewenste gedrag (koekje bij niet opspringen) maar verder bouwen op wat de moeder al geleerd heeft en corrigeren/niet dulden dat de hond bij je op gaat springen (gaan staan en 'foei'). De hond herkent het van de opvoeding die de moeder al gegeven heeft en het geeft juist duidelijkheid als je daarop verder kunt bouwen...

Ik snap je idee, maar ik ben geen moederhond maar een baas.

de hond is hier geen pup meer in het nest.

Het gaat hier niet om omhoog springen naar de nek maar op het moment dat de baas naar beneden komt ethausiast en springerig (noem ik het maar even) gedrag.

daar zit ook al een groot verschil in.

Uiteidelijk is laag blijven het GOEDE gedrag en waarom zou je dat niet belonen???

eerst afstand bewaren zoals hierboven genoemt is is ook een goede optie!

ik zou dit nooit gaan corrigeren omdat dat misschien (zet ik erbij omdat je het niet kunt zien) ook angst kan oproepen omdat de hond hier niet weet wat er wel van hem verwacht wordt en waarvoor hij nu eigelijk staf krijgt.

Mocht de hond dit gedrag vertonen waarneer hij prima weet wat de bedoeling is kun je natuurlijk nee zeggen en een andere juiste mogelijk geven zoals nee, af of zit etc.

maar dan moet je dat laag en zit wel eerst doormiddel van beloning hebben aangeleert wat dit betenkd anders is er geen duidelijkheid voor de hond ik moet niet dit maar wat dan wel.

mee eens super manier btw dat blijven!

Waarom zou de hond niet weten dat laag goed gedrag is? Want nogmaals: dat is in het nest al aangeleerd. Kijk maar eens naar de manier waarop een pup van 8 weken de moeder begroet. Die heeft al geleerd hoe je in hondentaal netjes de ander (hoger geplaatste om het maar even zo te noemen) moet begroeten, namelijk: rustig. Bij broertjes en zusjes doet een pup dat heel anders want daar heeft 'ie een hele andere relatie mee (qua rangen en standen zijn ze daar nog volop in overleg over de verhoudingen) en daar zie je dus ook het gedrag dat een hond kan laten zien bij de nieuwe eigenaar. Gedrag om te zien hoe het nu precies zit. Nogmaals: een hond weet prima welk gedrag wel en niet mag (vooropgesteld dat de pup natuurlijk een goede tijd bij de fokker heeft gehad met een moederhond die er genoeg bij is om zoiets aan te leren). Daar kun je als baasje verder op borduren door niet per definitie maar gewenst gedrag aan te willen leren maar juist verder te gaan waar de moeder gestopt is toen de pups weggingen. 

Ik heb het al eerder gezegd: waarom iets aan willen leren dat de hond al kent? Je kunt veel beter de motivatie van het gedrag achterhalen en daarop baseren hoe je op het gedrag moet reageren. Belonen ben ik eigenlijk een beetje allergisch voor geworden. Want waarom zou je alles moeten belonen? Waarom zou ik normaal gedrag moeten belonen? Een pup heeft vanuit het nest geleerd dat het niet gewaardeerd word om als iemand zich laag op stelt er bovenop te duiken. Je kunt dat gaan belonen maar in feite beloon je gewoon gedrag dat voor de pup al normaal is. Gedrag dat voor een hond niet 'normaal' is kun je belonen. Als je een pup wilt leren om op commando door een tunneltje te gaan lopen kun je dat belonen door een knuffeltje of even spelen. Maar normaal hondengedrag heeft een pup in het nest al geleerd en hoef je niet nog een keer aan te leren. We moeten niet willen proberen om de hele opvoeding van de moeder weer opnieuw aan te leren.

Als je corrigeert op een manier dat de hond bang voor je word ben je gewoon helemaal verkeerd bezig. Je moet juist vanuit wat de hond al weet verder bouwen. Dat heeft niks te maken met de rol van de moeder over willen nemen of de hond als pup zien maar gewoon met verder bouwen op het al aangeleerde. Net zoals dat je bij een neefje of nichtje verder bouwt op wat de moeder al aangeleerd heeft (vragen voordat ze iets pakken bijvoorbeeld). 

Helaas kan ik er bij jou geen positieve trainings manier inkrijgen.

Jammer want het werkt zo mooi en goed zonder dat ik steeds nee nee 

Neeee naar mijn hond toe moet gooien.

Daar wordt ik nou ook niet echt vrolijk van.

Ik hoop dat mijn idee wel aan is gekomdn bij de anderen.

En is nee roepen of corrigeren het zelfde als een snauw van mams ik vind van niet

Want wat betekend nee dan?

Dat woord is toch ook niet ervelijk erin bij pups en dat schreewt mama toch ook niet......

Haha, grappig ;). Weet je, ik heb twee jaar lang alles op de HP manier gedaan en ik ben nog altijd blij dat ik het allemaal achter me gelaten heb. Wel jammer dat nu het idee gewekt word dat hier constant 'nee' geroepen word want dat is niet het geval. 

Trouwens, dat 'nee' is haast meer voor jezelf dan voor de pup. Maar door de geurentaal die bij het 'nee' hoort maak je de pup heel goed duidelijk wat je wilt. Dat is alleen alweer een heel ander onderwerp en niet echt meer in lijn met dit topic. 

Ik hoop in elk geval dat mijn reacties wat nuances aan hebben kunnen brengen ;). 

Voor MIJN honden is het een uitnodiging om te spelen. Ik erger me zelden aan mijn honden en ik heb ze nooit afgeleerd om op te springen.

Prima dat ze dan geen respect voor me hebben hoor, dat kan en mag best.  Ik doe er al 10 jaar mee en het gaat best lekker ;)

Hahahaha JULLIE discussie is grappig

Ik snap het punt dat een hond geleerd wordt door de moeder en nestgenootjes hoe hij zich netjes hoort te gedragen. Maar wij zijn MENSEN, geen honden die vloeiend in hondentaal met 1 hoofdbeweging kunnen communiceren :) Ik denk dat dat een heel ander 'iets' is.

Mikey van mij kan honden heel netjes benaderen. Rustig, met een boog enz.. en ook gewoon heel beheerst. Komt er daarentegen een nieuw 'mens' op visite is het heel anders. Dan is het HOI HOI HOI en een hoop gespring, gelebber, en komt ze even met haar lekkere kroelplekjes aangeduwd zodat de nieuwe mens daar even kan kriebelen :D. Ook springt ze wel eens op mensen die op de bank zitten.

Ik denk dat dit ook komt doordat alle mensen zo anders reageren. De ene vindt het helemaal leuk en aait/knuffelt heel enthousiast, een ander vindt het helemaal niets en negeert/draait weg, weer een ander gaat heel druk wegduwen en een hoop geluid maken enz... En dit is niet iets eenmaligs maar iets wat een hond van pup af aan al meemaakt. Dus ja.. het blijft ook iedere keer weer spannend want soms wordt het toch wel beloond ;)

Ik heb met Mikey altijd mijn grens aangegeven door wanneer het té was, op te gaan staan en weg te lopen. Niet boos, maar wel duidelijk. Bij een enkele keer (Mikey kon ook vol op me springen als ik in bed lag ;) ) kreeg ze boze woorden als het echt te gek was maar vooral het negeren was vrij duidelijk. Daarbij kreeg ze WEL aandacht als ze rustig bij me stond (aaien/kroelen) of ik speelde met een speeltje met dr terwijl ik op de grond zat. Zolang ze niet opdringerig was werd er gespeeld en werd ze te hieper was het spel afgelopen. Ook kreeg ze van mij dingen als kluifjes/ vleesbotten / vissekoppen uit mijn hand terwijl ik er naast zat. (ik vond het best eng in het begin en wilde zeker dat ze goed kauwde en niet ging schrokken enzo. Door al die dingen leerde ze bij MIJ dr grenzen; bij mijn partner ook maar die grenzen zijn toch weer anders; bij vaak langskomende viste was de grens ook weer anders..enz.

Misschien is het onrespectvol, maar ikzelf zie het niet zo. Ik zie het meer als grenzen opzoeken en kijken hoe er gereageerd gaat worden door de mens, vanuit speelsheid/ nieuwsgierigheid/ enthousiasme .. want ieder mens reageert anders.

Het beste bij visite en andere mensen is - mijn mening - leren dat naar de baas luisteren en de baas aandacht geven altijd het meeste oplevert :D.

Gr. Alexandra

Hier had ook zo'n springer op jonge leeftijd, reageerde enorm op mijn stem waardoor het vaak erger werd.

Wist soms van gekkigheid niet hoe die had.........spookhuis.

Ik heb altijd en nog steeds heel veel gehad aan de filmpjes van kikopup op youtube.

Van allerlei "opvoedproblemen" komen in de training voor, kijk altijd de filmpjes rustig door en probeer het uit en eigenlijk werkt het altijd mist je maar consequent bent en blijft.

Hier een mooir filmpje over het springen

"
" " als ik me klein maak, springen de honden ook op me. Het is een uitnodiging ook voor ze om te maken, leren ze al als pup.  Baas op hurken is komen en feest. Verandert niet als ze ouder worden.   Ik stoor me er niet aan, integendeel.  Behalve misschien die enkele keer dat ik gewoon maar mijn schoenveter wil dichtdoen " Maart Ben ik niet helemaal met je eens... Klein maken is aan de ene kant natuurlijk een uitnodiging maar aan de andere kant kan het voor de hond ook een motivatie zijn om als het ware dan alsnog even te kijken hoe de baas reageert. De hond zou respect moeten hebben voor de persoonlijke zone en daar hoort bij dat hij niet zomaar op de ander af springt als die zich lager op stelt. Het lijkt mij sowieso niet respectvol spelen als de baas veel moeite moet doen om de hond weer van zich af te halen. Dan is dat niet zozeer spelen omdat de baas zich laag op stelt maar meer gebruik maken van de situatie.    Neemt niet weg dat je je wel laag op kunt stellen en zo juist de hond uit kunt nodigen hoor, dat doe ik zelf ook wel. Maar dan gaat het vervolgens wel op mijn uitnodiging 'kom maar hier'. Ze mag me niet in de nek springen als ik toevallig op de grond ga zitten oid. Denk dat er zeker verschil zit tussen ingaan op de uitnodiging van de baas en het gebruik maken van de situatie als de baas zich laag opstelt. En beide vergen een andere aanpak m.i. Want in dit geval komt het verhaal van TS op mij over als een stukje gebruik maken van de situatie in plaats van een hond die (met respect voor de persoonlijke zone en wil van de baas) gaat spelen.  "
Dobber!!!

 
Voor MIJN honden is het een uitnodiging om te spelen. Ik erger me zelden aan mijn honden en ik heb ze nooit afgeleerd om op te springen.
Prima dat ze dan geen respect voor me hebben hoor, dat kan en mag best.  Ik doe er al 10 jaar mee en het gaat best lekker "

Maart

hier hetzelfde.. max mag springen als ik me klein maak maar max is natuurlijk heel klein :D 

voor een grote hond ligt dat iets anders en zeker in het geval van TS dat de hond er niet meer af te krijgen is :D