" De bench is opzich geen probleem....hij zit er dagelijks in...met eten, als ik aan het stofzuigen ben ( anders gaat ie de stofzuiger uitdagen :P ) met slapen etc....
Maar als we weggaan, laten we de deur open...als we dan het deurtje dicht zouden doen, is er dikke paniek....dan raakt hij zijn snackje niet eens aan.
ik heb een zwart plaid over de bench hangen, zodat het een holletje wordt...mn shirt ligt er ook in..
hij vind de bench ook wel fijn...als ik visite heb, kruipt ier er wel eens in, nadat ie iedereen hallo heeft gezegd...hij weet dat zijn plekkie is, dat hij daar met rust wordt gelaten.
het is voornamenlijk aangeleerd gedrag ( volgens onze GT ) dat we hem net hadden werkte ik nog wel, vriendlief en ik hadden onze diensten op elkaar afgestemd, zodat hij niet te veel alleen zou zijn.
Het alleen zijn hadden we niet echt opgebouwd ( stom, ik weet het ) en in het begin ging het ook super. Later begon hij pas te blaffen, toen zijn we het anders aan gaan pakken.
Ik laat Bowie soms in de auto, als ik even boodschappen moet doen. Dat gaat prima, dan zit hij gewoon op mijn stoel naar buiten naar de mensen te kijken. Het is echt het alleen thuis blijven.
Als ik Bo een kong geef voordat ik wegga, richt hij zich eerst daar op....dan zit hij niet in de bench, want dan raakt hij de kong niet eens aan. Maar als de kong leeg is, dan begint hij te piepen en te huilen/blaffen.
Het nadeel is, we wonen in een flat...ik moet eerst beneden de centrale deur door, 3 trappen op en dan ben ik bij mijn voordeur zeg maar. het is best gehorig, dus die centrale deur hoor je.
Als we oefenen, zit ik buiten op een bankje even een sigaretje te roken, terwijl ik via skype hem in de gaten hou. Hij ligt in zn bench ( deurtje open ) en zit zachtjes te piepen...dit gaat over in blaffen en huilen.
Op het moment dat ik door de centrale deur ga, stopt hij...hij hoort mij dan al.
Dat maakt het zo lastig.
het grappige is...Als ik een hondje van een vriendinnetje leen, kan ik makkelijk een uurtje weg. hij heeft mijn vertrek niet eens door, is lekker aan het stoeien met zn buddy.
Vriend en ik hebben het gehad over een hond erbij, maar daar hebben we allebei ( nu ) niet zo veel zin in....zo groot wonen we niet, fiancieel kost het meer en een oppas vinden als je een keer dag bent wordt dan ook lastiger.
En straks neemt de 2e hond het blaffen over? Heb ik een dubbel probleem.
Naar de oppas gaan vind hij niet erg....Als ik voor dat huis parkeer geef ik hem het "vrij "teken, hij scheurt de auto uit en sjeest naar dat huis, waar hij happy voor de deur staat te stuiteren....die oppas vangt meerdere honden op, soms 7 op een dag...hij is dan door het dolle en aan het spelen met iedereen...erg aandoenlijk..
Bo kan mij volgen door het hele huis, indien nodig...soms hobbelt hij mee, soms blijft hij lekker liggen....het is echt een probleem als ik de deur uit ga.
Op een dag zal hij toch echt moeten leren om alleen te zijn, zeker als ik al mijn werkzaamheden op ga pakken. Veel is het niet wat hij alleen moet kunnen zijn, maximaal 4 uur. Maar dit roep ik al 6 maanden, ik zie het nog niet gebeuren. En het breekt ons beide op.
Ik hoop dat ik zo alle opmerkingen en vragen een beetje beantwoordt heb 
"