Blaffende honden in het donker.... Ik durf mezelf wel ervarings deskundige te noemen op dit gebied!
Max heeft hier ook heeeeel erg last van gehad.... Blaffende honden prima, maar zodra hij ze niet zag was het mis..
Wat hebben wij gedaan?
Wij zijn blijven staan, op onze hurken gaan zitten en Max geborgenheid bieden... Niet praten o.i.d. met een hoogstemmetje en alles. Maar gewoon, op normale toon: "Kom vriend, ik ben bij je. We gaan dit samen doen". Elke keer ietsjes langer blijven wachten.
Niet dagen achter elkaar, dat is te zwaar. Maar gewoon 2 keer a 3 keer per week.... Even de tijd nemen om te zitten.....De andere dagen gewoon heel langzaam lopen en op een rustige toon zeggen: "He vriend, ik ben bij je er gebeurt niks".
Geef hem steun, maar troost/vertroetel hem niet.....Het kan even duren..... Max is nu 20maanden en blaffende honden zijn niet meer "paniek", maar even tussen de benen van de baas staan is wel zo prettig..... Neem de tijd, heb geduld, ben er voor je hond. Hij moet te allen tijde op jouw kunnen rekenen.... Laat hem zien dat het niet eng is. Spreek hem toe met zinnen, waarvan jij een "rust" gevoel krijgt... Bijv: "Zo, even samen zitten. Gaan we lekker uitrusten" of "He, wat een herrie maakt die hond he.... gelukkig ia er niks aan de hand"
Maar let op je toon! Niet hoog praten, vertroetelend praten. Maar gewoon rustige en neutrale stem gebruiken... Echt, het kost tijd, moeite, geduld, irritatie en de nodige frustratie. Maar het is het helemaal waard als je ziet dat je hond je helemaal vertrouwd en ( zoals Max nu) ook echt steun vind door simpelweg tussen mijn benen te gaan staan.....
GEDULD, TIJD, LIEFDE..