Vanavond met Odi het normale wandelingetje gemaakt. Komt er van achter een vrouw aanlopen, Odi schrok van haar. Zijn reactie op haar was blaffen en zijn haren overeind zetten. Ik besloten hem niet te corrigeren, maar hem te laten zitten en zijn aandacht op te eisen met een koekje.
Zegt die vrouw: 'Hij vindt mij niet erg leuk he..' Ik dacht, eindelijk iemand die Odi snapt in dit dorp. Dus ik uitgelegd dat hij van haar schrok en dat hij soms nogal onzeker is.
Komt ze dichterbij (ze stond op 5 meter afstand), zegt ze: 'Ik loop wel over het gras, dan hoef ik niet zo dichtbij die gevaarlijke hond te komen.' 
En ze liep ook echt met een boog van 3 meter afstand tussen haar en Odi om ons heen.
Ik heb maar niets meer gezegd, maar uhm, Odi en gevaarlijk...?
Jammer dat je je zo kunt vergissen in mensen. Maarja, misschien was ze ook wel heel bang voor honden ofzo, dat zal ik nooit weten.



3 doggies
en hem af te leiden.


ligt er maar net aan welke lafbek haar diep in haar ogen loopt te staren als ik het niet kan zien).