3 doggies" Super bedankt voor jullie lieve berichtjes. Het doet me ontzettend goed te weten dat Winnie zo geliefd was, zelfs bij jullie, die haar niet persoonlijk kende. Winnie was ontzettend bijzonder, ze was niet zomaar een hond. Ze heeft echt een pootafdrukje achter gelaten in mijn hart. Ik vind het vreselijk dat ze er niet meer is. Steeds als ik er aan denk, me bedenk dat ze niet meer terug komt, komen de tranen weer. Het is zo definitief.. Steeds zie ik haar voor me, het moment waarop ze inzakte, haar lange neus rustend in mijn handpalm tijdens haar laatste zucht.
Ik weet dat ik niets meer kon doen, maar toch, ik heb nog steeds zo'n ontzettend spijt gevoel. Ik voel me zo schuldig dat ik niet meer voor haar kon doen dan dit. Ik had me voorgenomen haar te "redden", en ik voel me alsof ik haar teleurgesteld heb. Steeds denk ik, zou ze boos zijn, omdat ze hier niet mocht blijven? Was het anders geweest als ze drie maanden eerder in mijn leven was gekomen, toen Cosmic er nog niet was? Ik voel me alsof ik heb gefaald, alsof ik een slecht mens ben omdat ik haar niet heb kunnen redden, omdat ik kwaad over haar gedacht heb als ze me wakker blafte omdat ze moest plassen, terwijl ze daar niets aan kon doen.. Of als ze Punk pakte, terwijl ze dat deed omdat ze niet lekker in haar vel zat.. Of als ze niet wilde eten..
Ik wou dat ik haar nog één keer kon aaien. Nog één keer vast kon houden. Nog één keer kon vertellen hoe een fijne hond ze was, want dat heeft ze niet vaak genoeg gehoord.. "
Ik weet dat ik niets meer kon doen, maar toch, ik heb nog steeds zo'n ontzettend spijt gevoel. Ik voel me zo schuldig dat ik niet meer voor haar kon doen dan dit. Ik had me voorgenomen haar te "redden", en ik voel me alsof ik haar teleurgesteld heb. Steeds denk ik, zou ze boos zijn, omdat ze hier niet mocht blijven? Was het anders geweest als ze drie maanden eerder in mijn leven was gekomen, toen Cosmic er nog niet was? Ik voel me alsof ik heb gefaald, alsof ik een slecht mens ben omdat ik haar niet heb kunnen redden, omdat ik kwaad over haar gedacht heb als ze me wakker blafte omdat ze moest plassen, terwijl ze daar niets aan kon doen.. Of als ze Punk pakte, terwijl ze dat deed omdat ze niet lekker in haar vel zat.. Of als ze niet wilde eten..
Ik wou dat ik haar nog één keer kon aaien. Nog één keer vast kon houden. Nog één keer kon vertellen hoe een fijne hond ze was, want dat heeft ze niet vaak genoeg gehoord.. "
maar weet je meid, je hebt haar gered
ze mocht haar laatste tijd bij jou spenderen, in huis waar ze een warme mand, roedelgenootjes een lief pleegbaasje en heel veel zorg,liefde en aandacht kreeg. ik weet zeker dat je winnie niet gelukkiger had kunnen maken hiermee. je hebt haar een mooie laatste tijd gegeven buiten een het hok van het asiel en dat is zo onwijs mooi van jou. voel je niet schuldig, denk niet dat ze boos is. ze koos jou om in de armen in te slapen geborgen in liefde. ik weet zeker dat winnie je eeuwig dankbaar is voor alles wat je voor haar hebt gedaan. of ze kon blijven maakt daarin geen verschil want je zou haar nooit terug gestuurd hebben naar het asiel je was opzoek naar net zo'n liefdevol thuis als wat ze bij jou kreeg. je hebt echt niks fout gedaan, zet die gedachten van je af. ze voelen heel goed wanneer iemand van ze houdt ongeacht wat, En winnie wist dat je van haar hield. echt meis zet de schuldgevoelens van je af je hebt juist zoveel goed voor haar gedaan 
vind het heel erg voor die lieve Winnie.Je hebt haar alles gegeven, en de liefde straalde er vanaf...
