Jack Russell gromt naar mensen..

Hallo,

ben nieuw hier en zal me even kort voorstellen. Ben Dennis en woon met mijn vriendin en 2 katten en 1 hond in Duitsland op een melkveebedrijf.

Het ''probleem'' wat we hebben is met onze hond Ferdinand. het is een Jack Russell van ongeveer 1,5 jaar oud en is gecastreerd.
Hij heeft de vervelende neiging om op de gekste momenten te grommen naar mensen. Mijn vriendin heeft er meer last van dan ik omdat Ferdinand naar mij minder gromt dan naar haar.

Ferdinand is vanaf dat ie 10 weken was bij ons in huis en zijn vader, moeder en broertje wonen 50m verder. En gaat daar heel regelmatig spelen.

Nu heeft Ferdinand lekker de ruimte hier op het bedrijf en loopt altijd los. Behalve als we weg gaan....dan gaat ie aan de lijn.

Maar vanmorgen was de veearts op het erf en die hoefde hem maar aan te kijken of de bovenlip kwam alweer omhoog! En zo gaat het wel vaker, ook bij bezoek. Had graag gezien dat we dit onder de duim krijgen....
De hond is niet op cursus geweest en wordt erg verwend (slaapt in bed en krijgt alles wat ie wil -eigenlijk niet goed, ik weet het- ) En met de katten verdraagt ie zich ook erg goed.

Zijn ouders en broertje hebben dit gedrag totaal niet, maar die wonen allemaal in huis....

Hoop dat het allemaal een beetje duidelijk is voor iedereen. Het is namelijk nogal een heel verhaal geworden...

Greetz,
Dennis

Een hond is en blijft hond geen kind.

Door een hond (mijns inziens) teveel te 'geven', voelt de hond zich baas.
Honden leven in rangen en standen. En ik het niet de indruk dat Ferdinand in de gaten heeft dat hij de laagste in rang is.

Ik zou een beginnen met een paar basics:
-cursus!!
en de hond te alle tijde lager (letterlijk lager) te laten staan. Niet om schoot, niet op de bank naast je en zeker niet in bed. Jij bent de baas, de alpha, en JIJ Bepaalt wie er al dan niet over de vloer komt.

'straffen' jullie hem ook als hij gromt? Gromt hij naar jullie ook? Wat doen jullie daar mee?

Hai!

Tja, dat het geen kind is is ons ook wel duidelijk. Maar soms is het moelijk om hem niet zo te behandelen....

Maar grommen doet ie eigenlijk alleen naar mijn vriendin (en dat af en toe) en naar mij eigenlijk helemaal niet.

En naar vreemde mensen doet ie het eigenlijk heel veel. Hij bijt niet ofzo, maar laat weten dat je niet bij hem in de buurt moet komen...
Het gekke is, als ie bij zijn ouders en broertje speelt gaat het een hele tijd goed. Maar zodra meneer het spelen zat is en iemand wil hem aaien dan begint ie weer met grommen.

Maar hij wordt wel gestraft hoor als ie gromt. Meestal doet ie het wanneer hij op schoot zit of naast je zit op de bank. En zodra die gromt dan gaat ie gelijk op de grond en wordt ie genegeerd door ons. En dat werkt aardig moet ik zeggen.
Maar het typische is dat ferdinand het wel weer komt ''goedmaken'' uit zichzelf. Hij weet dus dat ie iets doet wat niet mag. Ook wanneer we hem niet straffen daarvoor komt ie het ''goedmaken'' door heel aanhankelijk te zijn en je overal te likken.

Onze veearts (ook dierenarts) omschreef het als een hond met een eigen willetje en karakter...en wat moet je daar nu mee??!

Hoe dan ook, ik geloof wel dat je gelijk hebt betreft de rangen en standen hier in huis. Heb je misschien nog meer tips over hoe daar mee om te gaan? Want een cursus is hier 100km vandaan!! Wonen in een uithoek....in de voormalige DDR tegen Polen aan met een bevolkingsdichtheid van 3 p vierkante km geloof ik.....

Dank je wel voor het antwoorden!

Greetz,

Hoi Dennis,

Jouw hond voelt zich bedreigd blijkbaar,dat hij zijn lip optrekt en gromt.Naar de veearts,daar kan ik me nog iets bij voorstellen(als hij daar slechte ervaring mee heeft b.v.),maar bij bezoek?
Waar is de hond,als er bezoek komt.Loopt hij dan los?Hoe gaat dat precies?Loopt het bezoek ongevraagd je erf op?
Of ontvang je je bezoek bij de poort en bepaal jij het wanneer ze op privéterrein mogen komen?

By the way:al mijn honden mogen in principe op bed of op de bank bij mij,maar IK bepaal wanneer,dat weten ze...het is zelfs zo,dat als Moa al op bed ligt en voelt dat ik naar bed wil zij meteen van het bed afgaat om mij erin te laten stappen en dan bij me komt liggen...dat zegt genoeg...hier gromt geen enkele hond naar mij of naar bezoek...ze weten wat ik wel en niet toelaat...die regels zijn duidelijk voor hen...

groetjes van Ingrid en haar roedel van 7

Ik heb ook een jack, dat zijn heel slimme stijfkopjes en ze testen je grenzen. Jij moet zelf uitmaken hoe lang je hem negeert, als de hond zelf weer toenadering zoekt en je gaat er op in, dan krijgt hij weer het laatste woord, en voelt hij zich de baas. Hij denkt immers niet als een mens van "ik heb iets fout gedaan en ze zijn boos, ik ga maar eens laten zien dat ik er spijt van heb"... hij denkt eerder "ik wil aandacht" en hij weet dat hij die aandacht weer krijgt met zijn goedmaakgedrag. En zo heeft het hele negeren geen zin gehad.
Uw hondje loopt misschien ook te vaak los, en beschouwt overal waar hij loopt "zijn" terrein. Hij mag dus ook overal komen in huis en op je erf. Hij heeft geen beperkingen opgelegd gekregen en zal bezoekers die hij niet kent als een bedreiging zien op zijn eigen territorium en zichzelf en het terrein verdedigen. Ik zou hem proberen aan te leren naar een eigen plekje te gaan, als er bezoek komt, daar waar hij de mensen niet kan lastig vallen. In het begin zal opsluiten nodig zijn, maar dat hoeft niet zielig te zijn, als je zijn eigen plekje gezellig maakt met speelgoed en lekkers. Zo gaat hij er uiteindelijk graag naartoe. Want een hond die zich veilig op een eigen plekje kan bezig houden, is gelukkiger dan een hond die zich bedreigd voelt en denkt dat hij alles moet verdedigen. Veel succes ermee !

Wederom dank voor de nuttige reacties!

Allereerst, de hond is altijd in huis en heeft geen restricties. Ook op het erf niet, alleen loopt hij nooit helemaal alleen op het erf en loopt er altijd iemand met hem mee. Hij loopt wel los op het erf en luistert daar erg goed. Het bezoek wat we krijgen (vertegenwoordigers, veearts (heeft hem gecastreerd) etc.) komt vrij het erf op. Ferdinand zit wel het meest van de tijd gewoon in huis. Dit omdat we op vaste tijden met hem gaan lopen en 2x p week naar het strand gaan met hem waar ie zich uit mag leven.

Voorheen hadden we hier een bench in huis staan waar Ferdinand 's nachts in moest slapen. Maar ja, op bed is natuurlijk voor hem als voor z'n baasjes veel gezelliger!
Hoewel hij er met plezier in ging 's avonds...
Maar ook toen de bench hier stond gromde Ferdinand met tijd en wijle net als nu.

Ik snap alleen niet waarom hij alles dan wil ''verdedigen''?
Als er bezoek komt is ie er altijd bij en iedereen vindt hem aardig en aait hem dan ook. Alleen merk ik wel dat wanneer hij dan weer eens gromt dat ie gelijk naar mij komt en dan mij wil ''verdedigen'' Of is dit een rare gedachte?

Straks komt er bezoek en zal eens letten op zijn gedrag en laat het dan weer weten!

Greetz,
Dennis en Ferdinand

Hoi Dennis,

Ik zelf heb een draadhaar foxterrier van nu 14 maanden. Hij is ook niet altijd even vriendelijk tegen bezoek. Hij springt er tegen aan en als hij de kans krijgt gromt en hapt hij naar ze. Ook bij ons vertoont hij deze trekjes wel eens als hij zijn zin niet krijgt! Ik zelf heb een aantal weken een gedragstherapeut bij hem gehad. Onze hond voelde zich bij ons dus baas in huis. Iets wat wij echt niet verwacht hadden, want hij luistert eigenlijk heel goed en is in onze ogen ook best onderdanig. Maar goed, wij hebben nu therapie gekregen voor Morris en ik moet zeggen dat het beetje bij beetje wel iets beter gaat. Bezoek mag hem geen aandacht meer schenken en hem ook niet meer over de bol aaien. Meest gemaakte fout is dat bezoek hem in de ogen ging kijken. Verder krijgt Morris nu als er bezoek komt, zijn trainingsbal of zijn kong of we gooien wat lekkers door de kamer, zodat hij het moet gaan zoeken. Zo blijft hij bezig en hoeft hij zich niet druk te maken over zijn terratorium! Het bezoek komt voor ons niet voor hem! Ook zorgen wij dat bezoek hem wat lekkers geeft. Hij gaat dan zelfs voor ieder bezoek zitten en liggen. Hij moet toch de link gaan leggen, bezoek van mijn baasjes is leuk. Verder moeten wij als baasjes Morris vaker negeren en niet meer corrigeren met "MORRIS FOEI". Negatieve aandacht, is voor een hond aandacht! Hem niet meer op zijn wenken bedienen en hem niet meer op de hoogste en beste plaatsen laten slapen. Wij hebben hem altijd leiding gegeven, alleen heeft hij deze leiding niet altijd begrepen en daardoor de leiding zelf overgenomen. Iets wat een veel te zware taak is voor een kleinere hond. Daardoor gaat hij ongewenst gedrag vertonen. Daarbij komt bij ons nog frustratie en stress, omdat hij vaker alleen moet blijven voor een uurtje of 4. Dit is voor Morris te lang! Er zit te veel energie in hem en die moet hij kwijt. Als wij hem flink uitputten, dan vertoont hij geen hap/grom gedrag meer. Nu na 4 weken kan ik zeggen dat ik al verschil zie. Hij komt nu meer naar ons toe. Hij is wat vrolijker en gaat zelfs gewoon op zijn kussen liggen i.p.v. op de leuning van de bank. Ik verwacht dat je jouw hond ook te veel ruimte hebt gegeven en te veel verwend hebt. Hierdoor zal je hond soms denken dat hij baas is en zijn terratorium moet verdedigen. Je zult dus iets aan je rangorde moeten gaan doen. Dat wil zeggen, de hond als laatste eten geven, de hond als laatste door de deur laten gaan, niet op hoge/beste plaatsen laten slapen, niet door een deur laten als hij er voor gaat staan, geen botje oprapen als dat toevallig van zijn plek gevallen is etc. etc. Hier op het forum vind je goede adviezen hierover. Ik denk dat je de ruimte wat moet gaan beperken en hem niet meer zo veel moet verwennen. Een voorbeeld bij ons was ook dat Morris bv wel 8 speeltjes had! Nu heeft hij er nog maar 1 tot zijn beschikking en de rest ligt in de kast. Als het nu uit de kast komt, is hij dol enthousiast. Na het spelen, pak ik het weer op en verdwijnt het weer in de kast. Zo ziet hij toch dat hij van ons afhankelijk is en hij de taak als baas echt niet uit hoeft te voeren. Hij moet door gaan krijgen dat wij zijn baasjes zijn. Morris vertoont nu alleen nog dit nare gedrag als hij over de top moe is. Hij heeft nog steeds moeite om zelf zijn rust te zoeken. Als ik hem dan een time-out geef, dan gaat hij vanzelf rusten. Een jack stamt van de fox af, dus veel karaktertrekjes zullen het zelfde zijn. Ik hoop dat je wat uit mijn adviezen kan halen, zodat jouw hond vriendelijk tegen bezoek wordt....

Groetjes Monique

onze vorige hond had deze trekjes ook mensen hoefde zijn naam maar te zeggen en daar ging zijn lipje al omhoog!ook werd hij bij ons steeds onbetrouwbaarder!
bij onze hond was het vooral dat hij erg onzeker was hij deed zn lip optrekken zodat mensen maar niet te dicht bij hem in de buurt kwamen!

en idd wat iedereen ook zegt net even iets minder verwennen ( ookal is dat best lastig )

onze hond kwam uit het asiel en was ruim een jaar we wisten niet wat hij had meegemaakt en was waarschijnlijk door zijn vorige eigenaren geslagen!
ook een jack russel haha
maar net weer een ander verhaal!

groetjes

@Monique

Kijk, hier kunnen we dus echt wat mee!
Het is allemaal heel herkenbaar wat je schrijft! Bij ons gaat het dus precies hetzelfde....
We gaan proberen Ferdinand minder te verwennen en hem laten merken dat niet hij maar wij de baas in huis zijn!

Het bezoek is weer vertrokken en dit keer ging het supergoed. Hij heeft niet 1x gegromd en ging zelfs bij het bezoek op schoot zitten en ging daarna naast het bezoek op de bank heel ontspannen liggen. Hij liet zich zelfs door het bezoek op z'n buik aaien! Dit is echt nog niet veel voorgekomen....

We gaan er aan werken!

Thanx voor alle goede adviezen!

Hoi Dennis,

Kwa karakter hebben ze denk ik wel veel overeenkomsten. Het is even moeilijk om het verwennen achterwegen te laten! Tenminste ik heb daar in het begin echt aan moeten wennen. Ik deed veel te veel om het hem naar de zin te maken....Hij gooide bv ook heel vaak speeltjes onder de kast. Dan ging hij voor de kast liggen en ik stond dan maar weer op om zijn speeltje daar weer onderuit te halen. Nu doe ik dat dus niet meer! Ik geef hem geen aandacht en als hij van de kast wegloopt, dan sta ik op en pak zijn speeltje onder de kast uit. Zo ook met het voor de tuindeur staan. Zodra hij nu van de deur wegloopt, sta ik op en vraag ik of hij toevallig een plasje moet doen! Het zijn maar kleine dingen, maar het werkt wel. In het begin snapte Morris er helemaal niets van. Nu geeft hij zich veel eerder over en gaat lekker op z'n kussen liggen. Hij mag van ons ook nog steeds op de bank, maar niet meer op de leuning van de bank. Daar duw ik hem ongemerkt van af! Die plek is niet meer voor hem. En verder zorgen we dat hij flinke beweging krijgt en veel denkspelletjes krijgt. Zolang wij maar flink met hem bezig zijn, vertoont hij het gedrag heel weinig! Het is gewoon ff wennen, maar het gaat jullie ook vast lukken....

Groetjes Monique