Zoals sommige van jullie weten woont er een 13-jarige bastaard Mechelse Herder bij me, Punk. Ze komt uit het asiel, is inmiddels zeven jaar bij mij. Punk is mijn alles. Mijn allerbeste maatje..
Dertien is een behoorlijke leeftijd! Punk heeft artrose waar ze Rimadyl voor slikt en ze heeft een hartruis. In 2008 heb ik een hartscan laten maken, het viel toen wel mee. De laatste tijd hijgt ze erg veel. Ik heb de dierenarts gebeld en ze raadde me aan een nieuwe hartscan te laten maken. Ik kan morgen bellen voor een afspraak. Aan de hand van die hartscan gaan we kijken wat we het beste kunnen doen. Niks, of medicatie..
Punk is nog erg jong van geest. Ze wandelt graag, speelt nog met andere honden, af en toe dan, het grootste gedeelte van mijn wandelingen sukkelt ze achter me aan. Verder ziet ze nog goed, hoort ze nog goed, ze springt zonder moeite op de bank of in de auto.. Ze "oogt" niet als een oude hond.
De dierenarts heeft mij aangeraden geen lange wandelingen meer met haar te maken, alleen rondjes om de flat. Zoals sommige van jullie weten heb ik sinds kort ook een Podenco van twee jaar oud in huis, Cosmic. Zij heeft enorm veel behoefte aan beweging en moet iedere dag even flink uitrazen. Mijn moeder heeft voorgesteld dat ik Punk voortaan naar haar breng als ik met Cosmic naar de duinen ga. Dan kunnen zij en haar vriend op hun gemakje een rondje rond de kinderboerderij lopen met Punk, zij missen Punk ook ontzettend sinds we verhuisd zijn. Maar Punk zit eigenlijk het liefst de hele dag aan mijn been geplakt, ik voel me zo schuldig als ik Cosmic mee naar de duinen neem en haar thuis laat.. Daarbij vind ik het vreselijk, hartverscheurend, dat ik geen lekkere lange wandelingen meer met mijn meissie kan maken..
Het is echt super naar om je beste maatje oud te zien worden.. 



3 doggies







En positief blijven denken, tenslotte is het toch Punk zijn pa die al 20 wordt?