Kinderen en honden; mag een kind de hond corrigeren?

Ik heb zelf geen kind/kinderen, maar n.a.v. een topic op een ander forum wil ik graag een discussie beginnen of een kind een hond mag/kan corrigeren? 
Zelf meende ik gelezen te hebben dat je kinderen beter niet de hond kan laten corrigeren, omdat de hond dat het kind zou kunnen corrigeren omdat voor een hond een kind vaak niet "hoger in rangorde" zou staan..

Hoe denken jullie hier over? En hoe zou je het bijv. oplossen als je een pup had die je kind speels in de vingertjes zou bijten of tegen het kind op zou springen..mag het kind dan wel "nee" of " foei" roepen? En laat je je kind commando's geven aan de hond?

ligt er aan

vertel!

Goeie vraag... Ik heb geen idee maar ik wil wel even volgen!

verschilt per situatie.

Bij mij mogen kinderen nee zeggen. Dat is de correctie.
Dan geven ze enkel hun grens aan. Maar ze mogen niet foei en 'uh' zeggen als de hond wat stout doet. Het gaat enkel om als de hond bij hun iets wil doen. bijv tegen hun springen (wat niet mag) of ze likken of op schoot zitten, of als ze willen knuffelen en t kind wilt het niet.

Dat ligt aan het kind, de hond en de situatie.
Hoe oud is het kind, van wie is de hond, weet het kind hoe je met een hond omgaat, wat heeft de hond gedaan, wat voor hond is het, is de hond kinderen gewend, hoe gaat de hond met het kind om...

In mijn beleving moet je juist zorgen dat een kind wel hoger in rang staat dan je hond.

Maar als ik over 7 maanden bevallen ben zal ik mijn kind nooit in een situatie brengen dat hij/zij de hond zou hoeven corrigeren.
Tot mijn kinderen een bepaalde leeftijd hebben zullen zij nooit alleen zijn met mijn honden. Voor zowel hond als kind vind ik het onverantwoord.

Wanneer het zover is dat mijn kind/kinderen zelfstandig met de honden bezig kunnen zijn durf ik ook geen leeftijd aan te plakken. Dit ligt in mijn ogen helemaal aan hun verantwoordelijkheidsgevoel en inzicht.

Ik zou het ook belangrijk vinden dat mijn kind hoger in rang staat dan de hond. Het kind moet hier wel oud genoeg voor zijn.

En ik denk dat het belangrijk is dat je je kind 'leert' corrigeren. Wanneer het kind het wel mag, en wanneer bv niet, hoe corrigeren...

Ik heb nog geen kinderen, dus puur hypothetisch!

Mijn buurvrouw had hetzelfde twijfel geval, die nam ook een hondje, en heeft drie jonge kinderen! Een kind mag vind ik best nee zeggen, alleen het probleem met kinderen is vaak dat ze heel veel en heel hard nee gaan roepen, mijn tip leer je kinderen als het hondje te ver gaat het hondje 1x te corrigeren en daarna negeren, armpjes over elkaar en het hondje niet meer aankijken, na een tijdje geeft de hond het wel op want dan is het niet meer spannend, en zijn de kindjes niet meer interessant om te pakken.

Ik ben het eens

Echt corrigeren niet, maar de kinderen mogen het natuurlijk wel aangeven als ze iets niet willen. De honden snappen heel goed het woordje nee, dus dat kunnen ze gewoon tegen ze zeggen. Als ze dan niet luisteren bevestig ik nog even dat nee ook bij hun echt nee is. Ik heb één dochter (de jongste van 5 nota bene) die al een flink portie natuurlijk overwicht heeft, zij heeft van nature feeling voor honden en het is grappig om te zien dat de honden naar haar beter luisteren dan naar de anderen. Aan mijn middelste dochter (12) hebben ze vaak een beetje maling, zij is te chaotisch en te onzeker dus zij krijgt niet zo veel van ze gedaan.

Met corrigeren bedoelde ik ook eigenlijk alleen het woordje nee hoor, haha!

Kan niet wachten tot ik moeder ben, haha. Maar dat is offtopic

ja en nee...

Ik heb gastkinderen gehad. En die izjn geen hond gewend. Mijn honden zijn wel kinderen gewend. Maar die bleven toch maar door gaan. Ik moet ze dan corrigeren. Maar ik wil dat die gastkinderen in hoger rang staan dus de hond moet luisteren als een van die kinderen nee zeggen. Je moet zowiezo uitleggen dat schreeuwen niet mag. Dat je met een strenge papa stem 'nee' moet zeggen.

Ik had 1 gastkindje die was 3 toen ik mn puppy kreeg, wasm n eerste hond. En die kon echt Skippa gewoon wegduwen etc, neit dat dat goed was, maar Skippa vond het prima. Als hij in de weg lag, duwde ze m aan de kant en hij bleef liggen van prima. Nadien moest ze m wel een knuffel geven van mij, zodat Skippa ook haar positief mee maakte.

Mijn zoontje is 3 jaar, hij geeft weleens zelf zijn grens aan door inderdaad "nee" te zeggen als hij de aandacht genoeg vind of ze zijn opdringerig als we thuis komen en ze springen bv.

Maar als de honden (of katten) iets stouts doen komt hij naar me toe rennen (ik zit er met neus bovenop dus ben dan altijd al onderweg of op het punt iets te zeggen) om te "klikken"
Mahaaaam Enya plukt aan haar mandje!!! bv..

Qua rang heb ik nooit verschil gemerkt overigens, we gaan allemaal op dezelfde manier met elkaar om, houden ons allemaal aan dezelfde regels en de honden begrijpen heel goed dat er tegen kinderen niet gesprongen wordt o.i.d.

Ik ben hier zelf 13 jaar.
Ik volg zelf met Joekie hondenschool en eigenlijk meot ik hem corrigeren als hij iets fout doet.

Dus ik vind van wel.
Maar natuurlijk hangt af van de situatie.

Ik leer mijn kinderen nee te zeggen, bij drie keer een nee waarschuwing van mijn zoontje ( bijna 5)en beau luistert niet dan mag hij een keer foei zeggen, dan weet ik dat beau over een grens gaat waar hij niet over heen mag gaan bij mij...en dan grijp ik in indien nodig.
Mijn zoontje kan het commando zit geven, als beau de gekke 5 minuten zou hebben, dan kan mijn zoon d.m.v het commando zit, beau wel rustig krijgen, hij weet dan ook dat hij wat lekkers krijgt, en die biedt mijn zoon hem dan aan, mijn jongste dochter daarintegen ( 1.5 ) die negeert beau volkomen, d.m.v haar rug toe te keren, en het werkt...beau weet meestal wel waneer het genoeg is, en waar hij staat op de ladder..  de kinderen kunnen lezen en schrijven met beau, en ze kunnen wel een potje bij hem breken, ik als ouder zijnde kijk altijd even mee..

Max mijn eigen hond ben 13jaar en denk dat ik hem goed opgevoed heb, alttijd hondenschool,agility,wandelen,trucjes leren, kammen,... hij luistert perfect en loopt netjes los denk dat het af hangt van de situatie en de leeftijd

als een kind het kan vind ik het niet erg en het dan ook goed doet.
ik was 10 toen Sandy kwam en heb met haar de puppycurussen gedaan en haar ook gestraft als het nodig was en nu met Diva ben ik 14 en gaat het het zelfde als bij Sandy dus denk dat het er aan licht hoe het kind het doet en of er door de hond gereageerd op word.

dit bedoel ik

Met onze Labradoodle mogen mijn kinderen gewoon hun grens aangeven. Als een hond speelgoed pakt mogen ze dit ook terug vragen.
Als Dali iets in zijn bek heeft dan vraag ik hem van pup af aan: is dat van jou??? met een vriendelijke stem en mijn kinderen doen dit nu hetzelfde het klinkt iig een stuk vriendelijker als los ook al begrijpt hij dat ook.

Mijn oudste van 8 wil nog wel eens het baasje gaan uithangen met Dali zit, af, plat, rol, sta, af, zit enzv. Dat mag dus NIET. Dali wil dat allemaal ook heus wel doen voor hem maar ik vind het gewoonweg niet nodig. Kluifjes af pakken mag bijv. ook niet! De honden staan het toe maar toch mag het niet.

Met onze doodle's is het met de kinderen allemaal totaal geen probleem want ze accepteren praktisch alles van de kinderen alleen vind ik niet alles goed.

Vroeger (toen wij nog geen kinderen hadden) hadden wij een Fila Brasileiro en daar kon dat dus absoluut niet bij!

Als mijn zusje van toen 16 jaar hem een simpel commando gaf kon hij al gaan grommen

Het verschilt dus echt per ras. Een doodle is een allemansvriend en een Fila absoluut niet.

In ieder geval is opvoeding van hond en kind ook wel een belangrijke factor.

Daar wordt bij ons op de hondenschool handig mee omgesprongen. Eerst en vooral krijgen de kinderen van het gezin een soort van omgangslessen met de hond. Alledrie hebben ze die twee lessen gevolgd en daar hebben ze veel opgestoken. Als ik naar de les ga dan zijn mijn twee jongste meestal mee, ze weten wat aangeleerd wordt en kunnen de basiscommando's dan thuis ook eens oefenen, zit..kom... Corrigeren hoort daar ook bij, wij klappen in de handen als de hond ongewenst gedrag vertoont gevolgd door 'neen' ( knabbelen aan de meubels bv.) Daar reageert hij goed op en hij weet dat het betekent dat hij iets mispeutert. De kinderen zijn wel al tussen de negen en veertien, dus geen kleuters meer, zou het moeilijk vinden met kleintjes om dat aan te leren. Persoonlijk vind ik dat de hond commando's van alle gezinsleden moet aanvaarden maar het ene ras is het andere niet natuurlijk.

Als volwassene zou je ervoor moeten zorgen dat er geen situaties ontstaan waarbij er gecorrigeerd moet worden. Dat betekend kinderen veel uitleggen hoe je met honden moet omgaan, zodat de hond ook niet in de fout kan gaan en niet gecorrigeerd hoeft te worden.

Naar mijn mening maakt een hond geen fouten maar reageert gewoon op situaties die wij kunnen voorkomen.

Op de site van de hondenbescherming staat het goed duidelijk uitgelegd wat ik bedoel

https://hondenbescherming.nl/ik-heb-een-hond/ik-heb-een-hond-en-kinderen/

Ik heb een pup van 5 maanden en een zoon van 9. Ik heb vanaf dag 1 hem overal bij betrokken, het resultaat is dat hij iedere training gezellig mee gaat. Zoë doet alle oefeningen met mij en met Sven. In het voorjaar gaat Sven een speciale kindercursus doen. Voorlopig werkt het zo voor ons. Nog even afwachten wat de puberteit van hond en kind teweeg gaat brengen. De tijd zal het leren.

Ik denk dat dat ligt aan de leeftijd en volwassenheid van het kind, het karakter van de hond, en de situatie.

Een kind van 6, die een pittige hond corrigeert omdat deze op de bank ligt lijkt me niet zo handig.

Maar een zelfverzekerd kind van 12 zou dat misschien wel kunnen. Maar een kind van 12 die nog niet zo'n natuurlijk leiderschap heeft kan ook moeite hebben met een klein exemplaar.

Beide dochters van 7 en 12 mogen van mij de hond corrigeren en moet eerlijk zeggen de jongste van 7 doet dat echt super goed en hij luistert dan ook heel goed naar haar.
Met name het willen opspringen tegen ze of als hij te wild wordt met spelen dan mogen ze van mij zeker corrigeren.
Zelfs met wandelen gaat dat goed.
Ik laat ze dan ook om de beurt met de hond wandelen ( Ben er zelf bij) en dat gaat heel goed.

En tuurlijk zijn er grenzen waarin ze mogen corrigeren.

Daarbij wil ik er wel even bij zeggen dat wij de kinderen dan ook geen moment met de hond alleen laten. Er is altijd wel iemand van ons 2 bij.

ik moet heel diep terug denken toen de jongens kleiner waren maar .... weet het eigenlijk niet goed meer. Wel dat ik ze altijd duidelijk heb gemaakt zorg dat je hoger staat of ligt dan de hond nooit face to face of nog lager. 
Maar ze waren ook nooit alleen met ze. Ze zullen vast een nee hebben gezegd tegen de honden maar denk dat ik het dan overnam. Naar mate ze ouder werden wel natuurlijk en nu helemaal. 

Maar wat ik ze uiteindelijk ook duidelijk heb gemaakt is als er 1 een commando geeft van foei of nee, out, move of wat dan ook dat de anderen dan niks meer zeggen. ( nu mijn man dat nog duidelijk zien te maken ' )

Sommige volwassenen kunnen een hond niet corrigeren,goede afspraken en hoe is heel belangrijk.
Gr Piet