Bloem
Die ochtend ben ik in een diepe slaap. Ik voel een vervelende trek in mijn oor. Ik piep door mijn oogspleet. Het is Guinness. Ik snauw naar hem, en hij springt verschrikt achteruit.
'Bloem, gek!'
'Moet je me maar niet wakker maken!', plaag ik.
Ik rol uit de zetel en bijt in Guinness staart. We beginnen een leuk spelletje.
'Jongeeeeens, eten!', roept baas.
Guinness en ik stormen op onze etensbak af. Snel eet ik mijn brokjes met vlees en groentjes op. Wat smaakt dat zeg!
'Kom Bloem, we zijn weg!' zegt baas.
'Waar gaan jullie naartoe?', vraagt Guinness.
'Niets, hoor', zeg ik.
Baas doet de deur van de auto voor me open bij de dierenarts.
'Kom maar Bloem, het is niet erg.'
Hij legt me op mijn rug op een tafel. Even spartel ik. Hij neemt een bibberent apparaat dat veel geluid maakt. Ineens zie ik naast me een hoop haar! Hij heeft mijn haar weggeschoren!
Hij neemt een bus en spuit iets op mijn buik. Het is best wel koud. Baas geeft me aaitjes over mijn kop. Hij kijkt naar een scherm dat heel de tijd beweegt. De dierenarts gaat met iets over mijn buik.
'Sorry, ze is leeg.'
Wat bedoelen ze nou toch?!