Durant en Kruyfie
Jullie hebben de juiste beslissing genomen om jullie hond uit haar/zijn lijden te verlossen door jullie hond vredig te laten inslapen. Het leven van jullie hond was niet langer draaglijk en hondonwaardig.
Veel sterkte om met het verdriet en gemis van jullie hond om te gaan.
goed gezegd Loesje ! het feit dat was erg pijnlijk om naar te kijken onze geliefde hond last van epileptische aanval en dit gebeurde niet eenmaal, maar zo vaak, soms te veel. persoonlijk heb ik nooit spijt van de beslissing om mijn hond laten inslapen. Ik weet dat mijn hond had een zeer goed leven met ons, maar ik kan niet ontkennen dat ik mis hem vreselijk.
Kruyfie,
Een ander forumlid van HP, Renate, heeft een Berner Sennenhond met exercised induced hyperthermie. Is dat verwant aan of hetzelfde als maligne hyperthermie hetgeen jouw hond had?
http://www.hondenpage.com/hondenforum/196044/exercised-induced-hyperthermie.php
Epileptische aanvallen bij een hond zijn vreselijk om te zien en zeker bij je eigen hond. Als er in korte tijd meerdere aanvallen plaatsvinden, voel je je radeloos en machteloos. Elke aanval is een aanslag op het welzijn en de conditie van de hond. Het is goed dat je de beslissing genomen hebt, hoe moeilijk dat ook is.
Ik denk dat het iets anders, stress / exercise geïnduceerde hyperthermie meer kans er gebeuren met de hond tijdens het sporten of hard lopen. terwijl maligne hyperthermie kan gebeuren met alle oorzaken zoals hitteberoerte, oefening, en onder narcose. Flint hield koele temperatuur, hij kan niet tegen de hitte als gevolg van zijn toestand en ook lange vacht had.
Vorige week kreeg ons gezonde ruwharige teckel van 13 jaar zo uit het niets 2 epileptische aanvallen buiten, gelijk naar de dierenarts geweest, zijn bloeddruk was veel te hoog, bloeddruk verlagende middelen gekregen maar thuis kreeg hij er nog 2 overheen. Weer naar dierenarts die heeft toen valium gespoten, zodat zijn hersentjes mogelijk wat rustiger werden maar thuis liep hij overal tegenaan en hij wilde alleen maar met zijn hoofdje in de raarste hoekjes gaan staan en tegen de muur aan bonken, echt vreselijk. Toen hij ook nog begon te kreunen konden wij het niet meer aanzien en hebben de dierenarts gebeld om hem alsjeblieft uit zijn lijden te verlossen. Hij zei toen dat hij neurologisch letsel had en dat het zo beter voor hem was..... En heeft hem in laten slapen. Wij zijn stuk van verdriet en nu voel ik mij zo schuldig, want had hij toch echt geen kans meer gehad?? Zou het niet van de valium geweest zijn dat hij zich zo gedroeg en misschien als het uitgewerkt was dat hij toch nog kans van leven had? Hoe kan dit nou zomaar opeens gebeuren.....
Sandra wat verdrietig, sterkte met het verlies.
Je hebt een beslissing genomen die jou het beste leek, de dierenarts vond het ook beter om je hondje niet langer te laten lijden. Ik begrijp je gevoelens wel, maar probeer het los te laten, je hebt het beste gedaan voor hem en dat is goed, dat zou hij je zeker mee willen geven en niet dat je met schuldgevoelens rond liep.
Heel veel sterkte
Als jouw hond eerder geen epilepsie had, en nu de eerste keer, dan is de epilepsie niet de oorzaak maar het gevolg van opgelopen hersenschade. En is er, helaas, niets aan te doen.
Wanneer zoiets dan plots gebeurd en jullie zagen eerder niets dat deed vermoeden dat de gezondheid parten begon te spelen. Is zoiets moeilijker te bevatten en rijzen er allerlei vragen op.
Maar hebben jullie toch voor de meest diervriendelijke oplossing gekozen.
Veel sterkte
Heel veel sterkte,Wat doet het pijn je geliefde dier te verliezen.
Dank jullie wel voor de reactie, ik hoop dat ik het een plekje zal kunnen geven, het heeft tijd nodig....
Oh ik herken dit HEEEEEEEL goed! De hond van m'n moeder Dipsy hebben we ook ingealapen door de maar noet ophoudende elepsi die steeds erger werd! Ze was bijna 14! Een rotgevoel maar wel de goede keuze. Missen doen we haar absoluut! Voel je niet schuldig of twijfel niet
Heel erg sneu voor het dier. Een dierenarts thuis laten komen om het dier in te laten inslapen is voor mij een vereiste...
Reageren
