Hallo lieve mensen!
Ik ben Roos, 16 jaar en woon samen met mijn ouders en broertje van 12 in een redelijk groot huis met een tuin van 15 bij 8 (zoiets tenminste). Wij zijn met z'n viertjes al jaren dol op honden en vooral mijn vader, broertje en ik dromen van onze eigen hond. Ik heb heel wat research gedaan en loop tegen heel wat dingen aan. We willen namelijk heel graag een hond, maar weten niet of wij dit beestje alles kunnen geven wat het verlangt. Natuurlijk kunnen we hem of haar heel veel liefde geven, maar dat is (sowieso bij sommige rassen) niet altijd genoeg.
Ik zal proberen onze situatie een beetje te schetsen:
- Mijn vader heeft een eigen bedrijf en is dus op zich vaak thuis, mijn moeder is elke vrijdag vrij en meestal ook nog in de middagen. Ik ben donderdag heel erg vroeg terug van school en mijn broertje nooit later dan kwart voor 3. Meestal zijn we met z'n allen rond half 9/9 uur de deur uit. Het hondje zal dus soms wel 6 uur alleen zijn.
- Als dit te lang is kunnen we misschien een uitlaatservice regelen, of vragen of mensen uit de buurt die ook een hond hebben misschien een soort ruildienst willen beginnen? Jullie laten soms onze hond uit, wij soms die van jullie.
- Uitlaten kunnen we op zich sowieso 's ochtends doen, 's middags en 's avonds. We wonen vlakbij een groot park waar we lekker kunnen spelen en rennen! We houden ook van hardlopen en wandelen door het bos, wat natuurlijk extra gezellig zou zijn met een hond!
- We gaan best graag op vakantie. Elke meivakantie naar Engeland, wat natuurlijk heerlijk is voor een hondje, lekker de natuur in. Maar deze zomer bijvoorbeeld gaan we best lang weg naar Thailand. Wat zijn jullie ervaringen met pensions? Is dit verantwoord?
- We zijn nogal onervaren en hebben alle vier nog nooit een hond gehad. We zijn helemaal dol op border collies of andere honden die hier op lijken (toller, australian shepherd) maar ik heb vernomen dat deze honden heel erg energiek zijn en zich snel vervelen. Ik weet niet of wij de tijd hebben om aan al de behoeftes te voldoen en daarom is een ander ras misschien beter? We zijn op zoek naar hondje met een schoft hoogte tussen de 45 en de 55 cm, een allemansvriend die goed met vreemden overweg kan en niet de onafhankelijk is. Te afhankelijk moet natuurlijk ook niet, want dan is alleen laten zo zielig!
- Ik denk dat een puppy sowieso geen goed idee is, ook al zijn ze zo schattig, want een puppy kan echt maar heel kort alleen blijven en we willen niet dat ze een vervelend leven hebben omdat wij er niet genoeg voor ze kunnen zijn!
Hebben jullie misschien suggesties? En zouden wij voldoende kunnen bieden? Ik hoop het heel erg!
Liefs,
Roos


) even naar het bos te gaan(als dat dichtbij is) of naar een veldje waar hij/zij al zn beweging kwijt kan. 
) daar kan je vaak nagaan of de hond gewend is om alleen te blijven of niet, als hij dat niet gewend is kan je het natuurlijk nog steeds aanleren maar dat kost wel tijd.








. Ons tollertje is nog maar 7 maanden dus ik kan niet oordelen hoe ze zijn als ze volwassen zijn. Luan heeft best wel wat beweging en aandacht nodig, maar hij hoeft echt niet elke dag een uur het bos in (op dit moment). Tussen de middag een half uurtje een balletje gooien vindt hij ook helemaal fantastisch. Het zijn intelligente hondjes die je wel wat uitdaging moet geven (niet alleen lichamelijk maar juist ook mentaal) en die altijd zin hebben om te spelen. Als hij genoeg uitdaging heeft gehad, is hij in huis rustig en kan goed alleen zijn (dit hebben we wel moeten opbouwen). Het zijn fantastische hondjes, maar ze hebben elke dag wel wat tijd nodig 

