Ik ben een zwarte labrador (kruising?). Als pup werd meegenomen door mijn twee baasjes en mocht mee naar hun thuis. Daar zag ik direct dat ik plezier ging hebben. Er was een grote tuin, een zachte mat, speelgoed en lekkere snoepjes.
Maar snachts moest ik in de bench slapen en dit vond ik de eerste week niet zo leuk, maar als snel is de bench mijn plaatsje geworden. Als mijn baasjes thuis zijn, dan doen ze heel veel samen met mij. Spelen in de tuin, gaan wandelen, uitstapjes maken,...
Elke week ga ik naar de hondenschool, daar zitten al mijn vriendjes en vriendinnetjes. Wij zijn allemaal gehoorzame leerlingen, maar soms kunnen we ook wel eens onze baasjes negeren.
Ik vind het heel leuk als we bezoek krijgen. Vroeger sprong ik op de mensen om ze te verwelkomen, maar dat vonden mijn baasjes niet zo leuk. Snuffelen mag, springen niet!
Mijn baasjes zeggen dat ik heel zelfzeker ben en dat ik alles durf, behalve in water gaan. Water is koud en geeft een raar gevoel aan mijn pootjes. En als ik nat ben moet ik altijd zo'n raar dansje doen om het water van mij te krijgen.
Ook graaf ik heel graag putten. Ik heb zelf mijn eigen aardeplekje in de tuin waar ik mijn wereldreis kan voorbereiden. Ik ben bijna in China met mijn put. Maar mijn baasje willen liever dat ik thuis blijf, dus ze smijten af en toe de put terug toe.
Als ik moe ben slaap ik overal op mijn rug. Zelf als er veel volk is of we zijn op uitstap ga ik op mijn rug gaan slapen. Overal leg ik mij neer, voor de koelkast, voor de deur, onder de bureau,... Maar mijn favoriete plaatsje is de hoek van de zetel en dan leg ik mij op de koude voetjes van mijn baasje.
