Dan heb je er ineens een hondje bij. Al had ik liever gehad dat het niet nodig was geweest. Nee, dat zeg ik misschien weer helemaal verkeerd. Kimmi is een schat van een hondje en wordt hier warm verwelkomd, maar, nou ja, eigenlijk was ze het hondje van mijn moeder.
Mijn moeder is helaas overleden nadat ze van haar fiets geduwd is toen zij een paar jongens inhaalde. Nog steeds loop ik als in een waas rond en is het bijna te bizar om te geloven.
Daarom heb ik Kimmi, een Westie van acht jaar, nu dus overgenomen. Gelukkig gaat het wel hartstikke goed met Bobby samen. Maar dat is ook niet zo verwonderlijk, want Bobby is praktisch opgegroeid met Kimmi. Mijn moeder woonde maar een paar straten bij me vandaan en kwam heel vaak langs. We gingen vaak samen lopen, ik paste op Kimmi als mijn moeder eens weg moest of omgekeerd zij weer op Bobby als ik weg was.
Een enkele keer hebben ze wel wat gegrommeld naar elkaar, maar eigenlijk accepteren ze elkaar als vanzelfsprekend. Bobby is de baas en Kimmi vind het best. Nou liggen ze lekker saampjes op de bank alsof ze nooit anders gewend zijn.




3 doggies
























