Ik was vandaag even bij familie van mijn vriend,om samen met hem zijn auto op te halen.Hij was nog even binnen gedag gaan zeggen,en ondertussen was ik buiten Flynn even aan het uitlaten tot ik opeens een bijzonder mooie Border collie met de meest felblauwe ogen door de straat zag lopen.
hij ging even het blokje rond,bezocht even een paar mensen hun tuin,en ging er toen vandoor in de maisvelden.
Mijn eerste idee was nog dat er een baasje ging volgen,maar toen dit tien minuten later niet het geval was ben ik er maar achteraan gegaan.
Hij leek me niet wild/gemeen,dus ik probeerde hem te roepen,maar natuurlijk luisterde hij niet bepaald.
Enkele kinderen probeerde hem ook te lokken,maar dit ging echter niet zo soepel en hij rende nog verder weg.
Toen mijn vriend buitenkwam heb ik het hem verteld,en hij zei '' Dat is ... zijn hond,die woont hier in de wijk,en hij doet dit regelmatig,daarna gaat hij altijd terug naar huis.''
Ik probeerde hem nog te overhalen om toch mee te gaan zoeken,maar hij verklaarde me gek en zei dat hij al laat was voor zijn wedstrijd.
Ben toen de straat uitgereden,en langs de achterkant teruggereden naar het maisveld,waar ik nog een half uur heb gespendeerd om opzoek te gaan naar de hond,maar zag hem nergens meer.
Toen ik ondertussen al meer dan een half uur te laat was op mijn afspraak,dacht ik opeens in mezelf '' waar ben ik toch mee bezig,als zijn eigen baas hem dit geregeld laat doen ga ik toch niet een uur te laat komen om een vreemde hond te zoeken,als zijn eigen baas niet eens komt ''
Ben toen maar doorgereden,maar voel me er nu een beetje dubbel over.
Als er net vandaag iets met die hond is gebeurd,dan had ik het misschien wel kunnen voorkomen.
Maar langs de andere kant is dit dan ook weer niet echt mijn zaak,en zit mijn eigen hond gelukkig wel altijd bij me.
Nu mijn vraag eigenlijk:
Zouden jullie langer gebleven zijn om te zoeken,of uiteindelijk ook doorgereden zijn? 





