.. Want ik kan de mannen niet missen.
Ik moet voor mijn werk een paar dagen naar het buitenland en ik heb er zo'n moeite mee. De mannen blijven gewoon thuis bij mijn vriend, die uitstekend voor ze gaat zorgen. Toch loop ik vandaag al de hele dag met mijn ziel onder de arm omdat ik morgen niet weg wil!
Iha ga ik een tot twee keer per jaar een paar dagen weg, vond het meestal juist wel leuk en ook wel eens lekker om alleen - nou ja, met collega's op stap te zijn maar ik vind het nu helemaal niks! Misschien ook omdat vorige keer, toen mijn vriend en ik samen op stap waren, Janouk overleedt, maar dit is zo'n totaal verschillende situatie!
Eigenlijk vind ik mezelf maar een theemuts, vriendlief zat me al te plagen dat hij zich geen illusies maakte wie van de mannen ik zou missen...
Snif, groet,
Mireille



3 doggies




en ik heb haar dan ook vreselijk gemist.