Hoi,
Anderhalve week geleden gingen Sem en ik naar het strand. We hebben daar lekker op het gras gezeten en o.a. naar de mooie vrouwen gekeken en natuurlijk water gedronken, want het was poepie heet.
Toen ik Sem meenam naar de waterlijn was het hommeles. Terugtrekken en snukken aan zijn riem, maar voor geen goud ging hij het water in. Dus hebben we maar even gewandeld.
Een paar dagen geleden gingen we wandelen na de regenbui (het was al gebleken dat Sem een gruwelijke hekel aan regen heeft ), en lagen er plassen op straat. Bij de kleine plasjes ging het goed, even dat beentje strekken en er mooi overheen, staartje omhoog en lekker blijven kwispelen.
Toen moesten we de straat oversteken, OOEEII. Daar lag zo'n gemene lelijke grote diepe plas tegen de stoeprand. Sem bleef met zijn kont tegen de heg van het tuintje naast de stoep staan en trok zachtjes aan de riem. Ik riep hem naar me toe en heel langzaam kwam hij. Brave hond. Ik stapte over de plas heen, maar wel zodat Sem nog rustig op de stoep kon staan en riep hem weer rustig naar me toe. Maar nee, geen reactie. Een beetje strenger: Sem hier!!!, met een snukje aan de riem. Langzaam kwam Sem naar voren en leek de situatie in te schatten. Hij kwam er wel achter dat hij niet onder deze spannende uitdaging uit kon komen. Zo stonden we wel een halve minuut tegenover elkaar een psychologische oorlogsvoering te houden. Wie zou er het eerste opgeven, baasje of hond.
Sem !! Hier !! Je kunt het !! en waarachtig; hij strekt zijn rechter poot en zet hem neer, poot raakt water, Sem schrikt, linker poot zet af en schiet zijdelings omhoog, rechter poot probeert te volgen en met een gehoekte stand; helaas voorpoten iets gespreid zet hij af met zijn achterpoten, maar niet helemaal gelijk. Gaat hij dit halen mensen, gaat hij dit halen (??), hij hangt boven het water scheef, maar desondanks toch sierlijk en hij probeert een schroef te maken, maar NEEEEE NEEEEEE, het lukt niet, het is een kwart schroef en hij draait weer terug, zwiept zijn achterlijf naar voren, land met zijn rechter voorpoot achter de waterlijn, zijn linker voorpoot toucheert het water en zijn achterpoten zwaaien nog verder en verder en JA JAAAA ze landen achter de waterlijn en hij staat, hij staat. Wat een prachtige sprong, een kwart schroef met zijwaartse correctie en een halve draai horizontaal om zijn lengteas.
Ach ja, lachend gaf ik hem een 7.9 voor moeilijkheid, 6.2 voor uitvoering en een 10 voor lef. We wandelden vrolijk verder en vermeden de plassen dan toch maar.
Groetjes Rob en Sem



2 doggies



wie weet is tie dan veel moediger en komt je achterna.


chapeau!




