Tijdens het wandelen daarstraks even voor de regen geschuild onder een boom in een grasveld...
Begint Rune plots onophoudelijk te niezen, kwijlen en bloed uit haar neus
Ik dacht aan gif...?
Door het niezen kon ze bijna niet meer stappen, dus haar in mijn armen genomen. Was nog een halfuur van huis, de andere hondjes er ook bij.
Thuis gekomen, onmiddellijk de da gebeld of ik nog mocht komen, want het spreekuur was al voorbij.
Zij dacht meteen aan een grasaar... in de neus...
Nou wist ik wel dat dit in een oor voorkomt, maar dus blijkbaar met uitzondering ook in de neus.
Een ramp om die eruit te krijgen, Rune eerst een roesje gegeven maar de aar zat zo diep dat ze uiteindelijk een volledige verdoving heeft gekregen. De da wist niet of ze hem er wel uit zou krijgen. en of ze wel het juiste materiaal had En als een da twijfelt en ook niet goed weet wat dan wel te doen (eventuele opname in de dierenkliniek)...
Gelukkig na een half uur proberen, was hij daar dan:
De boosdoener
Hierbij wil ik iedereen nog eens attent maken op het gevaar van grasaren.
Ze hebben kleine 'weerhaakjes' waardoor de aren alleen maar verder 'kruipen' en uiteindelijk voor ontstekingen zorgen.
Ik heb Runeke dan naar huis gedragen, want ze was nog zo suf van de verdoving, maar alles komt weer goed!



3 doggies








