Hond ná hond?

Linda, je bedoeld zeker 27 janurai?

Ons hondje is overleden op 2 juni. De laatste twee maanden was hij heel ziek, maar omwille van zijn leeftijd (8) hadden we ervoor nooit echt bij nagedacht dat hij al zou sterven.
Je denkt er wel eens over: wat als... toen zou ik gezegd hebben: NOOIT nog een ander hondje. Hij was veel te speciaal, echt mijn kameraadje...
Nu is hij 6 weken overleden en naast het grote verdriet ervaar ik ook de leegte in huis.
Wij zijn nu aan het uitkijken naar een nestje. Maar nog niet direct... we weten een paar teefjes die loops zijn en die als alles goed gaan een nestje zullen hebben. Dus over een maand of 4 -5 komt er allicht een nieuw hondje in huis.
Maar mijn manneke vergeten? Nooit of te nooit...
Soms denk ik wel: moet ik dit verdriet nog eens meemaken? Waarom een andere hond: maar anderzijds vindt ik ook wel troost in het uitkijken naar een nieuw hondje.

lisanne jij weet het beter dan mij,bedankt,sorrie

Ik zeg volmondig ja er komt zeker weer een hond.
Mijn verdriet zal er niet minder om zijn,maar zonder hond kan ik zeker niet.

Gr Liesbeth,Turbo en Luna

hoi,
torn mijn vorige hondje stierf had ik ook zoiets van nee dat nooit meer, die pijn als je ze moet afgeven.
maar na enkele maanden miste ik toch een kameraad waar ik mee kon wandelen en spelen en is TG gekomen, dat wil niet zeggen dat ik Chass vergeten ben integendeel ik denk nog heel vaak aan hem en ik weet dat hij over mij waakt.
grtje, martine

Ik kan mij een leven zonder niet meer inbeelden :s Ik heb er twee en ik denk dat ik het altijd op twee zal houden.

geen leven zonden hondjes hoor ik heb er nu drie maar er lopen er altijd vier rond bah ik moet er niet aandenken hoor

Nou wij hebben altijd gezegd dat als onze Sieb dood zou gaan we NOOIT meer een ander hond zouden nemen.
Ten eerste ook omdat Sieb een model hond was..
Gewoon een prachtbeest..
Toen Sieb uiteindelijk na 7 gezonde jaren ziek werd, en ik zag wat het mij en me gezin voor een verdiet deed,
Hebben we toen al besloten dat we toch misschien ooit weer een ander hondje zouden nemen..
Uiteindelijk is Sieb binnen drie weken overleden zelfs 10 dagen na de diagnose kanker..
En 28 december hebben we dus afscheid genomen, en de stilte het verdriet wat we toen hadden, was gewoon verschrikkelijk.
Dagen en weken lang liep ik te lullen tegen Sieb die er niet meer was...zo stom..
Janken gewoon tegen het depresieve aan zat ik.
We hebben toen echt de keuze gemaakt dat we een nieuw hondje wilde, leven weer in huis.
Begin februari kregen we Gijs een puppie van 7 weken oud.
Er was weer leven in huis.
Das dus erg snel, maar moet eerlijk zeggen dat ik Sieb nog steeds ontzettend mis.
Ik denk zelf dat we wat langer hadden moeten wachten, maar we genieten nu zeker weer van onze Gijs.
Dit is voor iedereen een moeilijke beslissing, en ik denk dat iedereen dat zelf het beste kan bepalen, je voelt het wel aan, of het goed voelt!!

Is echt heel persoonlijk hoe lang je wacht en of je weer een nieuwe hond wilt.
Wij hebben al 35 jaar honden, 1x 6maanden en 1x 3 maanden zonder hond geweest. Ik vond het een verschrikkelijke tijd , ook omdat we al die jaren er meestal 2 of 3 samen hadden en dan opeens niks meer.

Wij hebben ook al gehad dat we onze eerste teckel ;s morgens in hebben moeten laten slapen, bijna 15 jaar. Zijn we 's middags bij de fokker geweest om dat te zeggen en zij zei van ik heb een teefje hier zitten is precies wat voor jullie!! Zo is Romance bij ons gekomen, nog nooit 1 dag spijt van gehad ondanks dat het maar een aantal uren was nadat ons 'mormeltje'was overleden. Het heeft meteen goed gevoeld.
Dus dat is heel persoonlijk, vergeten doe ik geen van onze honden, ze waren allemaal speciaal op een andere manier.

Groetjes Annelies

bij ons heeft het 6 jaar geduurd
mijn man(geen hondeman/maar een katteman)
wilde na onze holl herder de eerste 20 jaar!!!!!geen hond meer
toen werd het 10 jaar,toen 5,die waren om
en wij maar zeuren en zeuren
na 6 jaar kwam skinny bij ons aanlopen,sterk vermagerd enz(gedumpt fokteefje)
zij heeft ons uitgezocht en mijn man trapte daar in hihi
gr liesbeth