Zoë heeft voor de tweede maal pups.Om bepaalde ellende over kleurtjes te voorkomen die we de eerste keer hadden tracht ik overal duidelijk aan te geven dat honden toegewezen worden met zes weken als er een puppytest gedaan is door een gedragsdeskundige..
Hoe mooi gevlekt ook, je kunt niet kiezen voor die mooie vlekjes!
Ik dacht dat ik dat aardig duidelijk gemaakt had, ik heb ook een schijthekel (sorry) aan mensen die kiezen voor kleurtjes. Hoe goed ik het ook begrijp dat je een voorkeur kunt hebben, uiteindelijk kies je voor karakter lijkt me.
Maar ja, wie ben ik?
Ondanks mijn overduidelijke statement kwamen de eerste mensen op bezoek, ze wilden een teefje en ik had daar rekening mee gehouden. Ik wil mensen geen reu of teef opdringen, dat kun je kiezen, maar dat betekend wel dat je bij die keuze moet blijven, hoe leuk het andere geslacht opeens ook is!
Nee hoor, meneer en mevrouw zagen de reutjes en waren op slag verliefd op die leuke vlekjes! De teefjes waren vooral maar saai zwart. Ja, dat wisten ze, dat was geen nieuws voor ze.
Maar gut, die reutjes waren toch wel erg leuk, was er niet eentje over?
Nee...
Kregen ze er gewoon dan echt zo maar eentje toegewezen met zes weken?
Ja...
Oh, nou, dan moesten ze er toch nog even over na gaan denken.
Dat laatste is absoluut geen probleem, dát niet.
Maar dat kleurtjes gedoe, toch weer vallen op een kleurtje, wat is dat toch?
Waar is ons verstand gebleven als we een pup zien?
Waarom willen we iets wat we mooi vinden, niet wat goed voor ons is?
Wie kan me dat vertellen?
Hoe mooi gevlekt ook, je kunt niet kiezen voor die mooie vlekjes!
Ik dacht dat ik dat aardig duidelijk gemaakt had, ik heb ook een schijthekel (sorry) aan mensen die kiezen voor kleurtjes. Hoe goed ik het ook begrijp dat je een voorkeur kunt hebben, uiteindelijk kies je voor karakter lijkt me.
Maar ja, wie ben ik?
Ondanks mijn overduidelijke statement kwamen de eerste mensen op bezoek, ze wilden een teefje en ik had daar rekening mee gehouden. Ik wil mensen geen reu of teef opdringen, dat kun je kiezen, maar dat betekend wel dat je bij die keuze moet blijven, hoe leuk het andere geslacht opeens ook is!
Nee hoor, meneer en mevrouw zagen de reutjes en waren op slag verliefd op die leuke vlekjes! De teefjes waren vooral maar saai zwart. Ja, dat wisten ze, dat was geen nieuws voor ze.
Maar gut, die reutjes waren toch wel erg leuk, was er niet eentje over?
Nee...
Kregen ze er gewoon dan echt zo maar eentje toegewezen met zes weken?
Ja...
Oh, nou, dan moesten ze er toch nog even over na gaan denken.
Dat laatste is absoluut geen probleem, dát niet.
Maar dat kleurtjes gedoe, toch weer vallen op een kleurtje, wat is dat toch?
Waar is ons verstand gebleven als we een pup zien?
Waarom willen we iets wat we mooi vinden, niet wat goed voor ons is?
Wie kan me dat vertellen?
