Meer dan een jaar geleden alweer... Hoewel het scherpe van de pijn af is, is er nog weinig veranderd.. Ik mis 'm... wens 'm elke avond bij het naar bovengaan weltrusten en koester zijn nagel aan een kettinkje om mijn nek. Ik heb al vaker een lieve hond gehad maar met Indy is er echt een stukje van mijzelf verdwenen :-(. De eerste 8 maanden heb ik eigenlijk minstens 1x per 2 weken zijn graf bezocht.. (Den Haag-Breda is een eindje) telkens weer met dikke tranen.. nu is het op zijn minst 1 x per 3 weken.. De ophoging onder de steen wordt lager .. ik wilde dat tijd kon veranderen en alles nog es opnieuw kon doen met mijn stoere pluizebol...

Ik las je tekst over je vakantie en het feit dat deze nu zonder jouw lieve maatje moet doorgaan. Je schreef het zo ontroerend en vol liefde voor Indy. Zo is het maar net, ze laten een enorme leegte na. Als vrijwilligster van een dierenasiel zie ik dan mensen, als je hen zo kan noemen, die even vrolijk de hond komen dumpen omdat ze met vakantie willen. Onbegrijpelijk dat je dan ook maar kan genieten. Als je je maatje verliest is dat vreselijk, maar toch zou ik geen seconde hebben willen missen. Ondanks alles wens ik je een fijne vakantie toe en in gedachten zal Indy steeds bij jullie zijn !

Ik wil nog steeds een mooi filmpje met divers beeldmateriaal van Indy maken maar kan me er niet toe zetten.. Je weet van tevoren hoe beroerd je je gaat voelen :-(

Ik weet nog dat ik indy tijdens het spelen vaak pootje haakje,, dta vond ie altijd aanstootgevend en wilde nog een keer.. Toen mijn ouders een Sheba Inu in huis haalden deed Indy hetzelfde bij Sabei.. schitterend om te zien hoe dat werkt :-)

Alleerst bedankt voor je opbeurende woorden,ik ben blij met een forum zoals deze speciaal voor baasjes en hun hondenavonturen.Ik heb vorig jaar een fotoshoot aan huis gehad,en daar zijn hele mooie foto`s gemaakt,heb 1 canvas doek in de kamer hangen.Ik wens jou ook veel sterkte met dit zware verlies.

Wat was Indy prachtig, las net je topic en wil je veel sterkte wensen met het verlies van je beste maatje. Je hebt hem zoveel geluk gegeven en hij jou ! Ik weet wat het is om telkens de vraag te stellen "had ik het niet moeten opmerken, had hij niet nog meer tijd kunnen hebben", maar dat helpt niet. Ik heb mijn grote maatje in januari moeten afgeven en mis hem enorm. Ik vond het hartverwarmend hoe je over Indy schreef, hij heeft een goed leventje gehad bij jullie, hopelijk kan je daar troost in vinden.