Daar zijn we weer! Hieronder staat ons hele verhaal, maar dat is toch eigenlijk alweer best oud!
Inmiddels zijn we 22 jaar en onze twee liefste hondjes 2,5 jaar!
Hay!
Ik ben Shanou, 20 jaar en woon samen met mijn vriend, ook 20 jaar.
We zijn beide met dieren opgegroeid, en miste daarom alle twee zo erg een diertje in huis.
We hadden gesproken over een Chihuahua, maar ik durfte de stap niet te zetten. Wat als dit wat als dat....ik wilde het zo graag maar ik durfte het niet en besloot dus, de fokker waar we al mee hadden afgesproken af te bellen.
Eerlijk uitgelegd en ze was blij dat we goed na dachten over een hondje, en niet zomaar impulsief een hondje namen. a fijn, ik besloten geen hondje te nemen...toch leegte voelen, maarja, de stap zetten durfte ik niet.
geloof het of niet, mijn vriend wilde perse chihuahua's...en bleef maar foto's laten zien van pups, ik kon goed mijn poot stijf houden al zei mijn hart iets totaal anders..
Hij wist dit heel goed, en ja hoor, wat hij al een aantal keer had gezegd als "wat als" had hij nu gedaan!
Hij komt binnen met twee kleine chihuahua pups van 10 weken! "Kijk eens schatje, 2 zodat je niet bang hoeft te zijn dat er eentje alleen zou zijn" nou...daar waren ze, ik moest huilen, zo leuk en lief maar ook eng vond ik het...want tsja, wat als...
het eerste dat ik zei wat "wat moet ik nou....ik ga ze niet over 3 jaar op marktplaats zetten hoor!!" hahaha, toen keken ze me aan en vielen direct op schoot in slaap en toen besloot ik (alsof ik een andere keus had haha) dat ik voor altijd voor ze ga zorgen!
En wat blijkt.... we hebben tijd genoeg voor ze, en als we zoals vandaag 4 uurtjes niet bij ze kunnen zijn, gaan ze naar mijn schoonouders! Ze zijn dus eigenlijk helemaal niet veel alleen!!
Mijn twee lieve Jackey en Bruno!
