Hallo! Ik ben Sanne, 18 jaar oud en mag trots zeggen een echte rottie in huis te hebben.
In het verleden hebben we al eerder een Rottweiler gehad helaas kreeg 'Boemer' botkanker dus die hebben we moeten inslapen. Hoop verdriet! Naast Boemer hadden we ook nog een Jack Russell Jessy genaamd. 3 jaar geleden heeft ze 18 jaar mogen worden, kort daarna is ze dood gegaan.
Vorig jaar Juni gingen we bij een nestje puppies kijken, een pup steelde direct ons hartje en in Juli mochten we diezelfde pup genaamd Bo mee naar huis nemen.
Alle honden die ik mee heb mogen maken in mijn leven waren allemaal ouder dan dat ik toen was dus heb zelf nog nooit een hond écht vanaf het begin opgevoed dus ik vind dit een enorme uitdaging!
Gelukkig is Bo geen moeilijke hond, ze is heel zachtaardig - lief en zorgzaam voor der 'roedel' vooral voor de jongste twee, een tweeling van 7 jaar - ze luisterd ook erg goed en ze is lekker ondeugend! Enige wat nog een moeilijkheidsgraad is, is dat ze als pup 2 keer gebeten is door een grote hond. Haar vertrouwen in andere honden die ze niet kent is hierdoor nog altijd beschaamd. Ondanks dat gaan we overal met haar mee naar toe en wandeld ze elke avond een uurtje in het bos en af en toe ook overdag, hierdoor komt ze veel honden tegen en dit gaat over het algemeen altijd erg goed. Bo is nu lekker aan het puberen en er kom in de toekomst als ze uitgepubert zeker nog een Rottie bij!
Het is echt waar wat ze zeggen:
Eens een Rottie, altijd een Rottie♥
