Jouw Loekie lijkt wel een kopie van mijn Buster! Die was op latere leeftijd ook nog altijd even speels. Hij was ook fel tegen reuen en zat graag achter de teefjes aan. Buster was ook echt heel anders als mijn Morris. Buster was altijd ondeugend, maar dan wel op een leuke manier. Je kon er achteraf altijd vreselijk om lachen als hij weer eens wat uitgespookt had! Het was altijd een enorme kwispelkont en vol energie en helemaal wild op zijn balletje! Morris is eigenlijk niet zo speels. Hij wil wel spelen, maar dan zijn het de ruwe trekspelletjes. Een bal is hij zo op uitgekeken. 5 keer halen, is voor hem voldoende. In huis is hij erg rustig. Ligt graag op zijn plaatsje. Alleen als hij snoeppapiertjes hoort ritselen, dan is hij er met de kippen bij! Hij moet wel echt zijn dagelijkse…

Ik was ook niet direct weg van het uiterlijk van de draadhaar. We hebben hiervoor een gladhaar gehad. Dat wilde ik niet meer, omdat ik het gevoel had dat ik dan de hele tijd zou vergelijken. Vandaar voor de draadhaar gegaan! Maar het is wel zo...."eens een fox, altijd een fox". En het niet los durven laten, ik denk dat er maar zo'n 5% van de foxterriërs goed los kunnen lopen. Die van mij hoort bij de overige 95%! Ik laat hem alleen los als ik alles kan overzien. Ook mijn Morris kan niet met iedere reu overweg. Met teefjes gaat het over het algemeen wel goed....Maar in huis is hij zo lief en makkelijk! Een echte heerlijke knuffelkont met flink wat pit in zijn lijfje!

Hey wat leuk. Ook een foxterrier liefhebber. Hier nog één. Groetjes Monique