Hondenforum Gedichten over overleden huisdieren
HondenForum > Afscheid en memoriam > Gedichten over overleden huisdieren
Sonja, John, Iggy+ ,Chelsea en Amy.
Hoi Bianca,
Deze is speciaal voor jou:
Dank je wel voor de tijd,
dank je wel lieve meid...
Voor de tijd je met mij hebt doorgebracht,
voor iedere dag en bijzondere nacht.
Dank je wel dat je er altijd voor me was.
Dank je wel voor je aanwezigheid,
ook al kwam dat niet altijd van pas
Nu pas is dat besef het grootst, maar helaas te laat...
geen moment meer dat je heerlijk in de weg staat.
Dank je wel voor jouw houden van,
zo onvoorwaardelijk zoals alleen jij dat kan.
Nooit meer jouw pootjes om mij heen,
geen lieve kusjes en kopjes tegen mijn been
Dank je wel lief kattenkind...
dankbaar ben ik dat ik jou heb bemind.
In mijn hart zal jouw liefde en koppie altijd aanwezig zijn,
maar helaas doet jouw afwezigheid zo'n vreselijke pijn.
Groetjes Sonja, Iggy+, Chelsea en Amy.
Deze is speciaal voor jou:
Dank je wel voor de tijd,
dank je wel lieve meid...
Voor de tijd je met mij hebt doorgebracht,
voor iedere dag en bijzondere nacht.
Dank je wel dat je er altijd voor me was.
Dank je wel voor je aanwezigheid,
ook al kwam dat niet altijd van pas
Nu pas is dat besef het grootst, maar helaas te laat...
geen moment meer dat je heerlijk in de weg staat.
Dank je wel voor jouw houden van,
zo onvoorwaardelijk zoals alleen jij dat kan.
Nooit meer jouw pootjes om mij heen,
geen lieve kusjes en kopjes tegen mijn been
Dank je wel lief kattenkind...
dankbaar ben ik dat ik jou heb bemind.
In mijn hart zal jouw liefde en koppie altijd aanwezig zijn,
maar helaas doet jouw afwezigheid zo'n vreselijke pijn.
Groetjes Sonja, Iggy+, Chelsea en Amy.
Jerry en Paula Ortolani 
3 doggies
Hallo allemaal.
Afgelopen woensdag hebben wij onze beste maatje verloren.
Hij werd afgelopen 27 juli erg ziek, en na allerlei onderzoeken werd geconstateerd dat hij een vorm van acute leukemie had, geen oplossing voor. Alleen tijd rekken was een optie dmv van prednison en of chemo.
Met de prednison zou het weken duren eer het niet meer werkte en hij heel erg last zou hebben van de complicaties, andere optie zou zijn chemo, wat ook een levens velenging zou zijn.
Wij naar huis met een knoop in de maag, want wat moesten we doen?
Ik dacht ik slaap er een nacht over, mischien is Ug morgen wel beter.
Maar de volgende dag was hij er erger aan toe, toen heb ik het moeilijkste gedaan wat ik mij voor kan stellen.
Afgelopen woensdag hebben wij thuis na een dag verdriet, en leuke dingen doen met Ug, afscheid genomen van hem, hier in huis, met zijn famillie.
Ug ik krijg je niet uit mijn gedachten, elke keer als ik thuis kom, verwacht ik je daar,als ik een boterham smeer, sta je niet meer te kijken of er misschien iets op de grond valt, of je wel een stukje kaas krijgt. Kom ik in de ochtend beneden, en je ligt niet voor de deur op mij te wachten met een blik van (he, he luilak, heb je eindelijk weer tijd voor mij. Ik kom warempel thuis, en alles is nog schoon, geen poot afrukken meer op het aanrecht van jou om te kijken wie er allemaal voor het huis langs loopt.
Ik mis je vrien, het spijt mij dat ik niet meer voor je heb kunnen doen maatje.
Tot we elkaar weer zien!!
Love you to the moon and back moonie!
Ik weet wat je denkt. Je denkt dat ik dood ben.
Omdat je me niet meer kan zien met je menselijke ogen,
omdat je me niet kan voelen met je handen of me
in je armen kan houden. Je denkt dat ik voor altijd weg ben. Je herinnert je
hoe ik eruit zag toen ik ging en je kan je niet voorstellen dat ik op een
andere plek verder leef. Je bent verscheurd met verdriet en pijn over onze
scheiding en het maakt je blind voor datgene wat vlak bij je is.. IK.
Hoe vaak is je nu al verteld dat ik dood ben
en dat je er nu maar overheen moet zijn?
Hoe vaak heb je jezelf in slaap gehuild omdat je je niet begrepen
voelt, denkend dat je je er maar overheen moet zetten omdat mensen zeggen
dat het normaal is? Hoe vaak heb je jezelf gepijnigd omdat je niet bereid
bent te accepteren dat ik dood ben.
Terwijl niemand het schijnt te begrijpen.
Ik wil dat je iets voor me doet. Ga terug in de tijd met me. Herinner je de
dag dat je me mee naar huis nam.
Was ik niet het meest intrigerende schepsel dat je ooit ontmoet hebt?
Keek ik niet naar je met totale liefde,
zodat je niets liever wilde dan de rest van je leven met me te delen?
Dit wilde ik ook!
Herinner je de dagen nog waarin ik jong en gezond was,
en de dingen die we allemaal samen deden?
Je was zo trots op me!
Ik was je beste vriend die voor je zorgde als je huilde,
boos was of verdrietig.
En wanneer je door verplichtingen niet zoveel tijd voor me had,
wachtte ik geduldig op je.
Ik was er altijd voor je.
Ik keek naar je met acceptatie, liefde en geduld dat
je je soms een beetje onwaardig voelde.
Je was in mijn ogen nooit onwaardig.
Weet je nog toen ik ouder werd?
Mijn botten werden stijf en mijn bewegingen langzamer.
Toch begroette ik je altijd bij de deur, en volgde je door het huis.
We zijn zo lang samen geweest.
Ik was je beste vriend, wat je ook deed of zei.
Ik keek naar je met zoveel warmte en begrip dat je je overspoeld voelde.
Ik kon niet genoeg van je krijgen.
Herinner je de laatste keer dat we elkaar met aardse ogen zagen.
Je probeerde dapper te zijn, maar ik wist dat je huilde.
Ik ken je te goed, beter dan wie dan ook in de wereld.
Ik keek naar je met puur vertrouwen en liefde,
en je wilde me wel voor eeuwig veilig bij je houden.
Je beloofde me dat je altijd van me zou houden.
Ik geloofde je.
Waarom heb je me dan laten gaan door te geloven dat ik niet meer besta?
Herinner je de diepte in mijn ogen,
al die keren dat ik naar je keek met acceptatie, geduld,vertrouwen en liefde. Wie heeft die diepte en liefde gemaakt?
Welke schepper zou ons lied van vreugde en liefde teniet doen?
Ik ben niet langer een aards figuur.
Maar mijn lichaam was slechts een deel van wie ik ben.
Mijn lichaam zou alleen maar een leeg omhulsel zijn als het niet
gevuld was geweest met mijn ziel, mijn geest, mijn liefdevol licht.
Toen we elkaar ontmoetten was ik schattig en lief.
Wat was onze relatie geweest als dat alles was dat ik kon zijn?
Hoe had je van me kunnen houden als ik geen
geestelijke diepgang had gehad?
We zijn allemaal gemaakt van energie dat diep in ons zit.
Het is onze ziel, onze geest, ons liefhebbende licht.
Het is energie dat leven is.
Het heeft geen begin en geen eind.
Het is er gewoon en zal er altijd zijn.
Zonder dat zou er geen leven zijn.
Je kan het niet zien of vasthouden.
Je kan alleen maar weten dat het er is.
Het is een weten zoals dat je weet dat onze liefde bestond.
Die liefde kon je niet vasthouden of zien,
je kon alleen weten dat het er was.
Ze zeggen dat je me maar moet vergeten,
dat je me nooit meer zal zien omdat dieren niet naar de hemel gaan.
Ik ben hier om je iets anders te vertellen.
Jij was mijn eeuwige liefde waard, net als ik de jouwe waard was.
Denk je echt dat die liefde voor altijd van ons weggenomen zou worden door een schepper alleen maar omdat ik geen mens was?
Was ik geen levend, ademend, liefhebbend wezen?
Hoe had ik kunnen bestaan als ik geen ziel,
geen energie, geen liefdevol licht had?
En als dit licht er altijd zal zijn, hoe kan ik dan dood zijn?
Als mijn wezen niet van de energie van het leven was,
hoe had ik dan kunnen leven?
Jij weet beter.
Je huilt omdat je me mist. Ik mis jou ook.
Ik mis de buikkriebels, de omhelzingen en de kussen die we deelden.
Maar het leven gaat door na deze
geweldige waardevolle fysieke omgeving.
Ik kwam hier om een nieuw leven te leiden.
Ik ging niet weg omdat ik niet meer van je hou of omdat ik iets
beters wilde. Ik ging weg omdat het tijd was voor de volgende fase in mijn bestaan, iets wat alle levende wezens ooit moeten doen.
Mijn aanwezigheid in jouw leven was en is een gave die je moet eren.
Net zoals ik jou eerde.
Leven is niet alleen maar simpelweg in een lichaam geboren worden, een paar jaar te leven om dan te sterven.
Energie kan niet sterven.
We krijgen tijd in een lichaam zodat we kunnen leren, delen en groeien.
Het bereid ons voor op de volgende fase van ons bestaan.
Het lichaam houd de echte levensenergie in zich, onze ziel.
Zonder dat zouden onze lichamen leeg zijn.
Zonder onze energie zouden we inderdaad dood zijn,
en konden we nooit onze liefde voor elkaar ervaren.
Je zegt dat je alleen nog maar herinneringen hebt. Dit is niet waar.
Weet je, toen ik mijn aardse lichaam verliet, liet ik iets bij je achter.
Je kan het niet aanraken of vasthouden, daar is het te groot voor.
Ik liet een stukje van mijn ziel bij je achter.
Ik plaatste het naast jouw ziel, dat vond ik een passende plaats omdat we altijd samen waren in het aardse leven.
Ik hou teveel van je om je alleen maar met herinneringen achter te laten,
omdat herinneringen vervagen.
Ik hou teveel van je om zomaar te verdwijnen.
Het zou te egoïstisch van me zijn om liefde en licht uit je leven weg te nemen.
Ik begrijp je tranen. Iedere traan is een bewijs van jouw liefde voor mij,
en ik voel me vereerd en nederig.
Maar vergeet niet de goede dingen die we deelden.
Denk daaraan en glimlach dan. Dat is een eer voor mij.
En als je me nodig hebt zal ik er zijn.
Sluit je ogen, adem diep en langzaam en haal mij voor de geest.
Sluit de wereld even af, en sluit je ideeën over dood af.
Geef me een kans. Zoek naar subtiele signalen die ik je stuur. Houd niet op
trots op mij te zijn, ik ben een vriend waar je trots op kunt zijn.
Ik ben nog steeds je vriend
Houd mijn dood niet in je gedachten, maar eer en vier mijn eeuwige leven.
Want het is eeuwig, net zoals mijn liefde voor jou.
Tot wederzien!
Afgelopen woensdag hebben wij onze beste maatje verloren.
Hij werd afgelopen 27 juli erg ziek, en na allerlei onderzoeken werd geconstateerd dat hij een vorm van acute leukemie had, geen oplossing voor. Alleen tijd rekken was een optie dmv van prednison en of chemo.
Met de prednison zou het weken duren eer het niet meer werkte en hij heel erg last zou hebben van de complicaties, andere optie zou zijn chemo, wat ook een levens velenging zou zijn.
Wij naar huis met een knoop in de maag, want wat moesten we doen?
Ik dacht ik slaap er een nacht over, mischien is Ug morgen wel beter.
Maar de volgende dag was hij er erger aan toe, toen heb ik het moeilijkste gedaan wat ik mij voor kan stellen.
Afgelopen woensdag hebben wij thuis na een dag verdriet, en leuke dingen doen met Ug, afscheid genomen van hem, hier in huis, met zijn famillie.
Ug ik krijg je niet uit mijn gedachten, elke keer als ik thuis kom, verwacht ik je daar,als ik een boterham smeer, sta je niet meer te kijken of er misschien iets op de grond valt, of je wel een stukje kaas krijgt. Kom ik in de ochtend beneden, en je ligt niet voor de deur op mij te wachten met een blik van (he, he luilak, heb je eindelijk weer tijd voor mij. Ik kom warempel thuis, en alles is nog schoon, geen poot afrukken meer op het aanrecht van jou om te kijken wie er allemaal voor het huis langs loopt.
Ik mis je vrien, het spijt mij dat ik niet meer voor je heb kunnen doen maatje.
Tot we elkaar weer zien!!
Love you to the moon and back moonie!
Ik weet wat je denkt. Je denkt dat ik dood ben.
Omdat je me niet meer kan zien met je menselijke ogen,
omdat je me niet kan voelen met je handen of me
in je armen kan houden. Je denkt dat ik voor altijd weg ben. Je herinnert je
hoe ik eruit zag toen ik ging en je kan je niet voorstellen dat ik op een
andere plek verder leef. Je bent verscheurd met verdriet en pijn over onze
scheiding en het maakt je blind voor datgene wat vlak bij je is.. IK.
Hoe vaak is je nu al verteld dat ik dood ben
en dat je er nu maar overheen moet zijn?
Hoe vaak heb je jezelf in slaap gehuild omdat je je niet begrepen
voelt, denkend dat je je er maar overheen moet zetten omdat mensen zeggen
dat het normaal is? Hoe vaak heb je jezelf gepijnigd omdat je niet bereid
bent te accepteren dat ik dood ben.
Terwijl niemand het schijnt te begrijpen.
Ik wil dat je iets voor me doet. Ga terug in de tijd met me. Herinner je de
dag dat je me mee naar huis nam.
Was ik niet het meest intrigerende schepsel dat je ooit ontmoet hebt?
Keek ik niet naar je met totale liefde,
zodat je niets liever wilde dan de rest van je leven met me te delen?
Dit wilde ik ook!
Herinner je de dagen nog waarin ik jong en gezond was,
en de dingen die we allemaal samen deden?
Je was zo trots op me!
Ik was je beste vriend die voor je zorgde als je huilde,
boos was of verdrietig.
En wanneer je door verplichtingen niet zoveel tijd voor me had,
wachtte ik geduldig op je.
Ik was er altijd voor je.
Ik keek naar je met acceptatie, liefde en geduld dat
je je soms een beetje onwaardig voelde.
Je was in mijn ogen nooit onwaardig.
Weet je nog toen ik ouder werd?
Mijn botten werden stijf en mijn bewegingen langzamer.
Toch begroette ik je altijd bij de deur, en volgde je door het huis.
We zijn zo lang samen geweest.
Ik was je beste vriend, wat je ook deed of zei.
Ik keek naar je met zoveel warmte en begrip dat je je overspoeld voelde.
Ik kon niet genoeg van je krijgen.
Herinner je de laatste keer dat we elkaar met aardse ogen zagen.
Je probeerde dapper te zijn, maar ik wist dat je huilde.
Ik ken je te goed, beter dan wie dan ook in de wereld.
Ik keek naar je met puur vertrouwen en liefde,
en je wilde me wel voor eeuwig veilig bij je houden.
Je beloofde me dat je altijd van me zou houden.
Ik geloofde je.
Waarom heb je me dan laten gaan door te geloven dat ik niet meer besta?
Herinner je de diepte in mijn ogen,
al die keren dat ik naar je keek met acceptatie, geduld,vertrouwen en liefde. Wie heeft die diepte en liefde gemaakt?
Welke schepper zou ons lied van vreugde en liefde teniet doen?
Ik ben niet langer een aards figuur.
Maar mijn lichaam was slechts een deel van wie ik ben.
Mijn lichaam zou alleen maar een leeg omhulsel zijn als het niet
gevuld was geweest met mijn ziel, mijn geest, mijn liefdevol licht.
Toen we elkaar ontmoetten was ik schattig en lief.
Wat was onze relatie geweest als dat alles was dat ik kon zijn?
Hoe had je van me kunnen houden als ik geen
geestelijke diepgang had gehad?
We zijn allemaal gemaakt van energie dat diep in ons zit.
Het is onze ziel, onze geest, ons liefhebbende licht.
Het is energie dat leven is.
Het heeft geen begin en geen eind.
Het is er gewoon en zal er altijd zijn.
Zonder dat zou er geen leven zijn.
Je kan het niet zien of vasthouden.
Je kan alleen maar weten dat het er is.
Het is een weten zoals dat je weet dat onze liefde bestond.
Die liefde kon je niet vasthouden of zien,
je kon alleen weten dat het er was.
Ze zeggen dat je me maar moet vergeten,
dat je me nooit meer zal zien omdat dieren niet naar de hemel gaan.
Ik ben hier om je iets anders te vertellen.
Jij was mijn eeuwige liefde waard, net als ik de jouwe waard was.
Denk je echt dat die liefde voor altijd van ons weggenomen zou worden door een schepper alleen maar omdat ik geen mens was?
Was ik geen levend, ademend, liefhebbend wezen?
Hoe had ik kunnen bestaan als ik geen ziel,
geen energie, geen liefdevol licht had?
En als dit licht er altijd zal zijn, hoe kan ik dan dood zijn?
Als mijn wezen niet van de energie van het leven was,
hoe had ik dan kunnen leven?
Jij weet beter.
Je huilt omdat je me mist. Ik mis jou ook.
Ik mis de buikkriebels, de omhelzingen en de kussen die we deelden.
Maar het leven gaat door na deze
geweldige waardevolle fysieke omgeving.
Ik kwam hier om een nieuw leven te leiden.
Ik ging niet weg omdat ik niet meer van je hou of omdat ik iets
beters wilde. Ik ging weg omdat het tijd was voor de volgende fase in mijn bestaan, iets wat alle levende wezens ooit moeten doen.
Mijn aanwezigheid in jouw leven was en is een gave die je moet eren.
Net zoals ik jou eerde.
Leven is niet alleen maar simpelweg in een lichaam geboren worden, een paar jaar te leven om dan te sterven.
Energie kan niet sterven.
We krijgen tijd in een lichaam zodat we kunnen leren, delen en groeien.
Het bereid ons voor op de volgende fase van ons bestaan.
Het lichaam houd de echte levensenergie in zich, onze ziel.
Zonder dat zouden onze lichamen leeg zijn.
Zonder onze energie zouden we inderdaad dood zijn,
en konden we nooit onze liefde voor elkaar ervaren.
Je zegt dat je alleen nog maar herinneringen hebt. Dit is niet waar.
Weet je, toen ik mijn aardse lichaam verliet, liet ik iets bij je achter.
Je kan het niet aanraken of vasthouden, daar is het te groot voor.
Ik liet een stukje van mijn ziel bij je achter.
Ik plaatste het naast jouw ziel, dat vond ik een passende plaats omdat we altijd samen waren in het aardse leven.
Ik hou teveel van je om je alleen maar met herinneringen achter te laten,
omdat herinneringen vervagen.
Ik hou teveel van je om zomaar te verdwijnen.
Het zou te egoïstisch van me zijn om liefde en licht uit je leven weg te nemen.
Ik begrijp je tranen. Iedere traan is een bewijs van jouw liefde voor mij,
en ik voel me vereerd en nederig.
Maar vergeet niet de goede dingen die we deelden.
Denk daaraan en glimlach dan. Dat is een eer voor mij.
En als je me nodig hebt zal ik er zijn.
Sluit je ogen, adem diep en langzaam en haal mij voor de geest.
Sluit de wereld even af, en sluit je ideeën over dood af.
Geef me een kans. Zoek naar subtiele signalen die ik je stuur. Houd niet op
trots op mij te zijn, ik ben een vriend waar je trots op kunt zijn.
Ik ben nog steeds je vriend
Houd mijn dood niet in je gedachten, maar eer en vier mijn eeuwige leven.
Want het is eeuwig, net zoals mijn liefde voor jou.
Tot wederzien!
Kylie
3 doggies
Een hond om trots op te zijn, een baasje om trots op te zijn. Delen van één geheel, samengevoegd en nooit meer te scheiden. Sterkte met het verwerken.
Sonja, John, Iggy+ ,Chelsea en Amy.
Aller eerst heel veel sterkte met het verwerken van het verlies van Ug Jerry en Paula, verder mooi geschreven, echt heel erg mooi.
sabrina (Gast)
op 24 okt 2011 is mijn hondje cindy verdronken in de vijver ze is 18 jaar gworden maar oooh wat voel ik mij schuldig ben er zo kapot van ze was zo lief cindy lieve schat rust maar zacht ooit komen we weer bij elkaar dikke kus je vrouwtje
Pumba@Pebbles 3 doggies
Deze kwam ik ooit ergens tegen en vind ik erg mooi omdat het gezien wordt vanuit de hond:
Als ik eens broos en zwak zal zijn
en niet meer slapen kan van pijn
Doe dan wat nodig is want och
Die laatste slag verliest men toch
Ik weet dat het je droef zal maken
Dwing toch jezelf niet te verzaken
Dan meer dan andere dag
Blijkt wat je liefde echt vermag
We hadden het jarenlang zo goed
Dan geef ons ook die laatste moed
Jij wilt toch ook niet dat ik lijdt?
Laat mij dus gaan te rechter tijd
En breng mij waar men hulp mij biedt
Een bede slechts: verlaat mij niet!
Hou mij zacht pratend tegen je aan
totdat mijn ogen breken gaan
Je weet, al is het later pas
Dat dit heus voor mijn bestwil was
Al gaf mijn staart zijn laatste groet
Ik lijdt niet meer dan dat is goed
Treur niet omdat het lot bewerkt
Dat jij, juist jij,mijn tijd beperkt
Wij waren toch elkaar zo na
Laat dat je troost zijn als ik ga....
Als ik eens broos en zwak zal zijn
en niet meer slapen kan van pijn
Doe dan wat nodig is want och
Die laatste slag verliest men toch
Ik weet dat het je droef zal maken
Dwing toch jezelf niet te verzaken
Dan meer dan andere dag
Blijkt wat je liefde echt vermag
We hadden het jarenlang zo goed
Dan geef ons ook die laatste moed
Jij wilt toch ook niet dat ik lijdt?
Laat mij dus gaan te rechter tijd
En breng mij waar men hulp mij biedt
Een bede slechts: verlaat mij niet!
Hou mij zacht pratend tegen je aan
totdat mijn ogen breken gaan
Je weet, al is het later pas
Dat dit heus voor mijn bestwil was
Al gaf mijn staart zijn laatste groet
Ik lijdt niet meer dan dat is goed
Treur niet omdat het lot bewerkt
Dat jij, juist jij,mijn tijd beperkt
Wij waren toch elkaar zo na
Laat dat je troost zijn als ik ga....
Pumba@Pebbles 3 doggies
Dit gedicht schreef ik zelf voor mijn overleden dieren:
Ga maar lieverd,
Je leven is niet fijn meer
Ga maar schat,
Nog even
En je hebt geen pijn meer
Ik hou je vast en blijf bij je
Doe je ogen maar toe
Blijf niet langer lijden
Je bent het leven moe
Ga maar naar het licht
De hemel wacht op jou
Dank je voor je vriendschap
Je was onvoorwaarlijk trouw
Ik laat je gaan uit liefde
Jouw tijd is voorbij
Nu moet ik verder zonder je
Maar in mijn hart
Blijf je altijd bij mij
[b]
Ga maar lieverd,
Je leven is niet fijn meer
Ga maar schat,
Nog even
En je hebt geen pijn meer
Ik hou je vast en blijf bij je
Doe je ogen maar toe
Blijf niet langer lijden
Je bent het leven moe
Ga maar naar het licht
De hemel wacht op jou
Dank je voor je vriendschap
Je was onvoorwaarlijk trouw
Ik laat je gaan uit liefde
Jouw tijd is voorbij
Nu moet ik verder zonder je
Maar in mijn hart
Blijf je altijd bij mij
[b]
Anoniem (Gast)
[b]Mooi geschreven
Renate & Una 3 doggies
Bengel 08-05-2003 - 05-01-2011
Lieve Bengel,
Er is bijna een jaar verstreken, wat een tijd,
dat jij bent gestorven lieve vent.
Ik staar naar je foto, je urn met as,
en dan denk ik eraan, hoe mooi het was.
Er is geen hond op de wereld die jou kan vervangen,
toch kwam met de dag meer het verlangen,
om opnieuw weer een hondje aan te schaffen,
want ik mis de vriendschap...het wandelen...het blaffen!
Met jouw karakter en jou lieve kop ben ik op zoek gegaan,
op marktplaats zag ik haar foto staan en sprak me erg aan.
Het was een ontzettend aardige mevrouw,
en haar hondje leek niet op jou maar haar karakter wel!
Eindelijk had ik gevonden wat ik zocht,
en ik heb bij haar een lieve klein malamutje gekocht.
Op 3 juli is ze geboren, ze gaat Una heten,
maar denk niet lieve jongen, dat ik je ben vergeten.
In augustus werd ons huis haar nieuwe stekkie,
maar in mijn hart heb jij je eigen plekkie.
Het roept gemengde gevoelens bij me op,
heel veel vragen spelen door mijn kop.
"Een half jaar na jou.....is het niet te vlug?"
Anderzijds besef ik: "Jij komt nooit terug!"
Ik hoop dat je vrede zult hebben met mijn besluit,
ik moest het kwijt , het moest er even uit.
Una geeft me weer vreugde aan het leven,
en ik zal haar al mijn liefde geven. Bo en Una
zijn de toekomst.... jij bent het verleden,
en als je kijkt vanaf je wolkje naar beneden,
geef me dan een teken dat het goed zo is,
ondanks het feit dat ik je nog steeds mis.
Lieve Bengel ik hoop dat je samen met
Tinus en Kanjer het goed hebben achter
die mooie regenboog en groene weides.
Je blijft altijd in me hart!
Je allerliefste vrouwtje
Lieve Bengel,
Er is bijna een jaar verstreken, wat een tijd,
dat jij bent gestorven lieve vent.
Ik staar naar je foto, je urn met as,
en dan denk ik eraan, hoe mooi het was.
Er is geen hond op de wereld die jou kan vervangen,
toch kwam met de dag meer het verlangen,
om opnieuw weer een hondje aan te schaffen,
want ik mis de vriendschap...het wandelen...het blaffen!
Met jouw karakter en jou lieve kop ben ik op zoek gegaan,
op marktplaats zag ik haar foto staan en sprak me erg aan.
Het was een ontzettend aardige mevrouw,
en haar hondje leek niet op jou maar haar karakter wel!
Eindelijk had ik gevonden wat ik zocht,
en ik heb bij haar een lieve klein malamutje gekocht.
Op 3 juli is ze geboren, ze gaat Una heten,
maar denk niet lieve jongen, dat ik je ben vergeten.
In augustus werd ons huis haar nieuwe stekkie,
maar in mijn hart heb jij je eigen plekkie.
Het roept gemengde gevoelens bij me op,
heel veel vragen spelen door mijn kop.
"Een half jaar na jou.....is het niet te vlug?"
Anderzijds besef ik: "Jij komt nooit terug!"
Ik hoop dat je vrede zult hebben met mijn besluit,
ik moest het kwijt , het moest er even uit.
Una geeft me weer vreugde aan het leven,
en ik zal haar al mijn liefde geven. Bo en Una
zijn de toekomst.... jij bent het verleden,
en als je kijkt vanaf je wolkje naar beneden,
geef me dan een teken dat het goed zo is,
ondanks het feit dat ik je nog steeds mis.
Lieve Bengel ik hoop dat je samen met
Tinus en Kanjer het goed hebben achter
die mooie regenboog en groene weides.
Je blijft altijd in me hart!
Je allerliefste vrouwtje
Anoniem (Gast)
mijn hondje hat een droge lever en een nier probleem aan haar 2 nieren en ze
moest veel mediecatie pakken maar de dieren arts zij da ze heel ziek was en dat ze moest ingeslaapen worden maar ik moest het niet zien ik was kei veel aant wenen ik wil haar terug
ze betekent super veel voor mij ik wil haar terug i love jou forever xxxxx
moest veel mediecatie pakken maar de dieren arts zij da ze heel ziek was en dat ze moest ingeslaapen worden maar ik moest het niet zien ik was kei veel aant wenen ik wil haar terug
ze betekent super veel voor mij
ik wil haar terug i love jou forever xxxxx
