" Mary, hoe jij schapenhoeden beschrijft neem ik aan dat je schapen drijven bedoeld?
Schapen hoeden is het beschermen van schapen en wordt gedaan door meestal grote 'lifestockguardiandogs', zoals bv Pyrenese berghond, tatra's, Sarplanina's, owtcharka's, kommondor enz. Dit zijn meestal honden die heel zelfstandig en rustig zijn en niet erg veel will to please en binding met de baas hebben, omdat ze vaak zelfstandig, alleen bij de kudde gelaten worden om ze te beschermen tegen rovers en natuurlijke vijanden.
De drijvers, die de schapen bij elkaar houden en naar een andere bestemming drijven zoals bv border collies, pyrenese herdershondjes, schapendoes, nizziny, puli enz. Zijn honden die samenwerken met mensen, meestal veel will to please hebben en erg actief zijn.
Het drijven van de herdershonden als in de laatste categorie, is gebaseerd op het jagen. Ze gebruiken dezelfde jacht technieken als hondachtigen doen bij het jagen. Het enige verschil is, dat het laatste element: het aanvallen cq doden van de prooi, is weggeselcteerd.
Het is mi wel zo dat verschillende rassen door oa gebruik en slectie van mensen, verschillende eigenschappen en dus ook verschillende 'hardheid' kunnen hebben.
Wat ik bv bij Noordse honden gezien heb, is dat mensen op Groenland, welke heel hard met hun honden omgaan, ook een groot aantal honden hebben die deze harde aanpak veel eerder nodig hebben. De honden zijn hier waarschijnlijk lang op geselcteerd. In Siberie waar men vriendelijk met de honden omgaat, zie ik dan ook honden waarbij het merendeel deze harde aanpak helemaal niet nodig is en zelfs averechts bij werkt.
Waarbij ik gelijk wel weer een gevaar van veralgemenisering vind, omdat er veel mensen hun rasbeschrijving gebruiken als excuus voor hun tekortkomingen van het lezen van een individuele hond, met alle gevolgen van dien. Ik hoor dan reacties als: ja maar een zusenzo, moet je nu eenmaal zo en zo aanpakken, welke vervolgens de meest vreemde praktijke aan opvoeding tentoonspreiden, die vervolgens niet gecshikt zijn voor betreffend individu.
Dat vind ik tevens het gevaar van een hond in zijn algemeenheid als hard of zacht betitelen en dus ook altijd gelijk te benaderen. Niet alleen is elke hond anders, maar ook de situatie kan anders zijn. Men kan bv ook niet een kind voor alles even 'hard' aanpakken, omdat het nou eenmaal een 'hard' kind is. Men moet dan ook kijken naar, hoe het kind zich in die situatie gedroeg en wat het precies gedaan heeft. Vergeten zijn tanden te poetsen wordt anders aangepakt als een winkeldiefstal. De winkeldiefstal is anders als het uit honger of uit grootdoenerij is enz. "
Heerlijk, zo'n bulk aan ervaring en kennis in dit topic...zowel Tjeerdrans, J&T en jij Chris.
In mijn optiek is de distinctie tussen Hard en Zacht, zoals ik deze termen in het begin uiteen heb gezet, in zoverre nuttig dat ze een stuk gedrag van de hond kan verduidelijken. Zoals het rebelse kind kan de Harde hond dus ongehoorzaam zijn om het ongehoorzaam zijn an sich. Gedrag is in deze een symptoom van de mens-hond interactie, en is die zin bijzonder belangrijk om in acht te nemen. Het is namelijk niet alleen een teken dat een commando niet uitgevoerd zal worden, maar ook dat de samenwerking tussen mens en dier beschadigt raakt door de instelling van de mens.
Het is mijn ogen dan ook vele malen zinvoller de hond te overtuigen, in plaats van te overweldigen. Bij mijn eigen hond zie ik dit proces wel wat terug. Ik ben heel lang bezig geweest, misschien wel de eerste 6 maanden, met laten zien dat ik af en toe ook wel eens een goed idee heb. Dat het de moeite waard is mij te volgen in mijn stappen. Ironisch daarin is dat ik mij daarin nooit echt dwingend op kan stellen, alleen maar assertief. Ik heb mijn strepen dus gewoon moeten verdienen, die kon ik niet zomaar opeisen omdat ik hem toevallig gekocht heb. Nu dat we eigenlijk de puberteit in schieten zijn daarin steeds minder "problemen" Misschien wel het meest belonende moment in de mens-hond/hond-mens opvoeding is als beide partijen elkaar eindelijk begrijpen. Zoals in de meeste dingen was mijn hond daarin veel sneller dan ik.
Wat betreft het selecteren op hardheid, ik vermoed dat dit niet zo'n heel bewust proces hoeft te zijn. Heerst er eenmaal een bepaalde cultuur naar honden toe, dan zullen de honden die kunnen functioneren binnen die cultuur het beste gaan presteren, dit worden natuurlijkerwijs de ouders van de volgende generatie. Daar waar de omgevingsdruk hoog is (zoals dus bijvoorbeeld in Groenland) zal een hond voortkomen bestand tegen die grote druk. Daar waar de omgevingsdruk laag is, is het veel waarschijnlijker zowel honden te zien die een hoge druk wel aankunnen, als honden die daar niet toe in staat zijn. Naast dat beide culturen natuurlijk harde werkers zullen produceren.
)
