En ja, na het wiel hebben we echt niet meer zoveel uitgevonden.
Net als de mode, komt alles weer terug, nieuw jasje en hupsakee.
Ik meen uit mijn blote bolletje dat ik in Hegendorf, de theorie al tegen kwam dat de soort hond zichzelf gedomesticeerd had.
Enkele jaren (oeps ik geloof inmiddels ook al weer een jaar of 7) geleden vertelde Ray Coppinger me zijn nieuwe theorie: de hond heeft zichzelf gedomesticeerd.
Jippie, weer een wiel erbij, harstikke nieuw!
Ik geloof best vaak in de oprechtheid van de nieuwe ontdekkers, maar blijkbaar komen goede observeerders, vaak tot dezelfde conclusie. Alleen slaan die goede observeerders soms een generatie over en blijkt dat als men geen oude boeken leest, maar alleen maar met vernieuwing bezig is, men het echte nieuws wel eens over het hoofd ziet.
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Harde honden en zachte honden" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
Getverderie...wat zit iedreen hier op 1 lijn..ik kap ermee.. 
Even off topic: is dit een harde of een zachte hond?
He landseer, last van een steigende waterlijn?
Dat was het adagium van Kessler en Kruis: GEEN TWEE HONDEN KUNNEN OP DEZELFDE WIJZE WORDEN AFGERICHT! Wij geven slechts een algemene handleiding, die al naar gelang de omstandigheden aangepast moet worden. Africhten is opvoeden en men dient voordat men aanvangt langdurig de tijd te nemen om het karakter van de hond in kwestie grondig te bestuderen. Elke hond is een individu met een eigen aard, hoezeer ze elkaar ook gelijken.
"
Ik zie een aantal signalen waarbij de hond zich afwend van de mens. Ik denk dus een zachte hond. Poot is opgetild, oren naar achteren, lichaamshouding is naar achteren.
Ben wel benieuwd wat de rest ervan denkt.
P.M.C. Toepoel, een negentiende eeuwse autodidact, kwam al tot die slotsom, en wees erop dat de wilde voorouders van de hond nog gewoon in Afrika te vinden waren op de vuilnisbelten van de negerdorpen aldaar.
Ik vind die hond er eerlijk gezegd zielig uitzien weet niet waarom. Lijken wel plekjes op z'n vacht en vind het een zenuwachtige foto.
Maar misschien ben ik gek. 
Oh ik geef geeneens antwoord. Denk dus zacht, om dat zenuwachtige idee dat ik er bij krijg.
De hond is gewoon in de rui en niet geborsteld Sammy, dus dat ziet er heel normaal uit voor de tijd van het jaar.
Tjeerdfrans, ik moet mischien toch eens echt gaan lezen?
Aha vandaar. Hij oogt heel rabberig. Vroeg me ook af of zijn rughaar nou omhoog stond (en dus borstelen) of dat het wat anders was.
Geen ervaring met dikke of lange vachten. 
Ik denk dat die vraag moeilijk te beantwoorden is als het antwoord puur gebaseerd is op de foto an sich. Eerste opslag is een hond die signalen vertoont van een zachte hond, maar zowel zacht als hard zijn in mijn ogen relatief. Deze hond kan wel zacht lijken omdat degene waar hij mee communiceert geaccepteerd is als ranghogere terwijl de hond van nature heel hard is. Daarom is hard en zacht m.i. relatief aan de positie die de hond heeft en de relatie met de baas. En dat kun je op deze foto niet zien.
Met al die aangehaalde schrijvers en onderzoekers begint het nivo wel weer te stijgen.
En met een reddingshond die soms wit soms zwart kleurt is die situatie nie geheel betrouwbaar voor mij.
Ik gebruik het kleine beetje basis kennis en "gezond" verstand wel als reddingsboei in deze zee van onderzoeksliteratuur.
*schenkt nog maar een wijntje in, en houdt weer even zijn mond tot de rust weder keert*
De hond op de foto lijkt me een kanjer van een hond. Maar ik plaatste hem off topic, omdat hij in een asiel zit en dringend een goed baasje zoekt.
Bij de gedachte aan hard en zacht, kwam hij op mij op deze foto heel prettig over, maar ik ben bevooroordeeld omdat ik deze blik me aan sommige van mijn hondn doet denken.
Wetende dat hij in het asiel zit en dit dus niet zijn eigenaar is waar hij naar kijkt, maar waarschijnlijk een asielmedewerker, lijkt het me in ieder geval niet een hond die moeilijk contact maakt.
Als ik er niet al zoveel had, zou ik weer kunnen zwichten.
Ja maar dan zijn nieuwe boeken toch leerzamer dan de oude omdat we inmiddels toch veel meer inzicht in het wezen van de hond hebben, dankzij de wetenschap. Wil je je inzicht echt verdiepen dan moet je je abonneren op LosVast van O&O, die informeren echt heel breed.
Ik zie nu tussen al dat zwrt/wit een wijntje staan en denk dat ik dat 'gezond verstand' ook eens ga gebruiken.
In mijn diensttijd dronk ik ook, maar als ik aangeschoten raakte viel mijn Groenendaeler me destijds altijd subiet aan. Alsof ik een vreemde was. Ik ben dan ook al heel lang overgestapt op cannabis. Misschien schadelijker voor de gezondheid van mijn honden, maar nooit problemen meer gehad.
Hahahahaha, wijn, cannabis... ik heb hier een glaasje martini voor me staan (helaas geen George Clooney erbij)...
Nadat onze nepNewfy tijden het opruimen van de tuin met een kannabisplant van 2,5 meter uit de tuin kwam wandelen heb ik een hele apparte kijk gekregen op narcotica honden.
En ook niet los willen laten , wat we ook deden, waar ik ook mee wilde ruilen, waar ik hem maar jaloers mee kon maken.(meestal knuffelen met onze landseer wat hij niet trekt)
Een vreselijk will to please, erg zacht zullen we maar zeggen.
Maar die plant maakte hem tot een verkeerd geprogrameerde robot...Ctrl/Alt/Del.
En bij elke !enter! werdt het een hardere hond.(om de trein toch nog een beetje op het topicspoor te houden )
Nee, cannabisplanten en honden gaan hier niet samen.
Daarintegen 5 druppels West Malle triple waren de grootste beloning voor onze landseer/dobberman reu.
Euh...waar hadden we het ook alweer over.?
Hier een zacht eitje
"
Maar ik gebruik het dan ook niet rauw maar alleen in gedroogde vorm.
Het wijntje, was een perensapje geworden. Voor mezelf een fles open maken heeft bij mijn consumptie echt geen zin.
Mbt de flora, ik moet toch dat tuinieren van die Tibetanen hier maar eens in de gaten gaan houden.
En die West Malle Tripel, die wordt vanwege onze verblijfplaats toch echt een Rochefort 8
Maar of onze honden daar allemaal harder of zachter van worden, dat zou ik echt niet kunnen inschatten.
Schiet me iets te binnen, maar dat is een zeer lang verhaar, dus ik zal het versneld weergeven:
Ingedienten:
Graag kokende buurman die alle eetbaars en drinkbaars zelf maakt.
onze kippen eieren adoreert
in ruil voor onze eireren, groente afval in een plastik bakje voor de kippen brengt
wij waren niet thuis
komen thuis
hondjes spelen rond het huis
tijdje later
dwayka zakt door haar benen
raakt afwezig
ik schrik, bel dierenarts
dwayka snel op bed genomen
ze zakt verder weg en reageerd raar
mijn man ruikt iets vreemds
ik rapporteer aan dierenarts, die vraagt wat ruik je dan
em alcohol????
herriner me leeg plasik bakje bij de achterdeur
buurman gebeld om de inhoud te vragen
anderhalve kilo bessen op bijna pure alcohol
geen bes te zien
Dwayka zo dronken als wat
Zowat onderdoor gegaan aan een alcohol vergiftiging heeft onze arme Dwayka nog drie dagen rondgezwabberd en als we haar riepen keek ze op en liep totaal gedisorienteerd de nadere kant op.
Sindsdien staat zij hier bekend als de dronken hond.
Ik reageer niet zo goed op stereotype gedachten..
Tuurlijk zijn we belast met de genetische erfelijke nalatenschap zowel mens als dier, maar ik ben er nog steeds van overtuigd dat we grotendeels worden gevormd door de omstandigheden waar we in leven, opgroeien etc en dat dat samen met onze karaktereigenschappen maakt wie we zijn...
Dat geldt mijns inziens ook voor honden. Met een goede liefdevolle opvoeding maakt het denk ik geen moer uit of je hond nu bestempeld wordt als hard of zacht, bestaat dat eigenlijk wel??
Als ik mijn halve leven iedere hoek in wordt getrapt bv dan ontwikkel ik mezelf niet als een zachte liefdevolle persoonlijkheid met veel zelfvertrouwen, dezelfde persoon in een vertrouwde liefdevolle omgeving ontwikkeld zich dus heel anders, zou dat niet ook gewoon voor dieren gelden??
Tuurlijk zijn er verschillende rassen en zijn er specifieke waak en verdedigingshonden, en zijn er kleine schoothondjes die als ze zichzelf zouden verdedigen weinig of minder schade toe zouden kunnen brengen..
Maar goed, Jenhto heeft dus twee sterke rassen in zich, een old English en een Amstaff en is een vreselijke knuffelbaby, ik wakker zijn andere eigenschappen ook totaal niet aan...
Elah verdedigd en waakt, is zij dan een harde hond?? Of is ze gewoon onzeker en bang en is veel herrie maken haar verdedigingsmechanisme...
Weet het niet hoor, je kunt er op zoveel verschillende manieren tegenaan kijken...
Ga het boek opzoeken en dan lezen..
Dan kan ik er nog eens op terugkomen..
tot nu toe ben ik het nog nooit de volle 100 % eens geweest
met zulke boeken,maar er is altijd wel iets over te leren..
Als harde hond,zachte hond zoiets is als harde aanpak,zachte aanpak
dan ben ik het er al niet mee eens om hiertussen te kiezen.
Af en toe moet je mixen..Het ligt aan de situatie,de hond .. en het weer
Dan kan ik er nog eens op terugkomen..
tot nu toe ben ik het nog nooit de volle 100 % eens geweest
met zulke boeken,maar er is altijd wel iets over te leren..
Als harde hond,zachte hond zoiets is als harde aanpak,zachte aanpak
dan ben ik het er al niet mee eens om hiertussen te kiezen.
Af en toe moet je mixen..Het ligt aan de situatie,de hond .. en het weer
"Het boek gaat maar voor een heel klein stukje over dit onderwerp hoor. Verreweg het meeste gaat over de sociale ontwikkeling tussen mens en hond, en hoe deze ontwikkeling gezien kan worden als een opstap naar het trainen/opvoeden van de hond.
Your dog is your mirror van Kevin Behan...mocht je toch interesse hebben.
Tuurlijk zijn we belast met de genetische erfelijke nalatenschap zowel mens als dier, maar ik ben er nog steeds van overtuigd dat we grotendeels worden gevormd door de omstandigheden waar we in leven, opgroeien etc en dat dat samen met onze karaktereigenschappen maakt wie we zijn...
Dat geldt mijns inziens ook voor honden. Met een goede liefdevolle opvoeding maakt het denk ik geen moer uit of je hond nu bestempeld wordt als hard of zacht, bestaat dat eigenlijk wel??
Als ik mijn halve leven iedere hoek in wordt getrapt bv dan ontwikkel ik mezelf niet als een zachte liefdevolle persoonlijkheid met veel zelfvertrouwen, dezelfde persoon in een vertrouwde liefdevolle omgeving ontwikkeld zich dus heel anders, zou dat niet ook gewoon voor dieren gelden??
Tuurlijk zijn er verschillende rassen en zijn er specifieke waak en verdedigingshonden, en zijn er kleine schoothondjes die als ze zichzelf zouden verdedigen weinig of minder schade toe zouden kunnen brengen..
Maar goed, Jenhto heeft dus twee sterke rassen in zich, een old English en een Amstaff en is een vreselijke knuffelbaby, ik wakker zijn andere eigenschappen ook totaal niet aan...
Elah verdedigd en waakt, is zij dan een harde hond?? Of is ze gewoon onzeker en bang en is veel herrie maken haar verdedigingsmechanisme...
Weet het niet hoor, je kunt er op zoveel verschillende manieren tegenaan kijken... "
Ik zit veel meer in de Nature hoek, als we het dan hebben over Nurture versus Nature. Ik geloof niet dat we iets uit de hond kunnen halen qua gedrag, wat niet ergens intrinsiek in het dier verstopt zit, als een bepaalde kern voor gedrag. Ik ben er verder van overtuigd dat sommige persoonlijkheidskenmerken zich zullen manifesteren ongeacht de omstandigheden waarin het dier zich zal bevinden. Er zijn genoeg voorbeelden van mensen die opgroeien in een compleet defect gezin maar een normaal leven gaan voeren...en zat mensen die in een compleet gezond gezin opgroeien, maar compleet van de rails schieten op een bepaalde leeftijd. En dan heb je nog tweelingen, en broers/zussen in het algemeen, die onder dezelfde omstandigheden opgroeien, en zich geheel verschillend ontplooien.
In termen van de hond en zijn opvoeding geloof ik erin de intrinsieke eigenschappen van de hond te ontplooien en te ontwikkelen...de hond de vrijheid te geven om zichzelf te ontwikkelen tot een gezond, volwassen, exemplaar. Daarin hebben concepten als Hardheid wel degelijk een functie, omdat mijn rol voornamelijk is het begeleiden van de omgeving in het aangeven van persoonlijke grenzen. Daarin is het nuttig om te weten wat de hond wel en niet kan hebben.
Zowat onderdoor gegaan aan een alcohol vergiftiging heeft onze arme Dwayka nog drie dagen rondgezwabberd en als we haar riepen keek ze op en liep totaal gedisorienteerd de nadere kant op.
Sindsdien staat zij hier bekend als de dronken hond.
"
Haha! De hond moet gedacht hebben "hmmm, elk besje is nog lekkerder dan de vorige!"
Ze was idd ineens blijkbaar een fruitliefhebber!
Diesel loopt keer op keer op dezelfde plaatsen tegen stroomdraad voor paarden aan.
Heb je dan een harde hond, of een domme hond? 
Heb je dan een harde hond, of een domme hond?
"Staat er wel stroom op dan?
Dit onderwerp staat op slot
Het onderwerp is niet meer recent en staat in het archief. Wil je over "Harde honden en zachte honden" praten, begin dan een nieuw onderwerp in het hondenforum.
Lees ook
-
Inloggen
InloggenNog geen account op de HondenPage? Registreren