Dunker

Betrouwbare jachthond, zonder spoor van agressie.

Hij jaagt zeer wijd en zelfstandig, waarbij hij geduldig het haas "brakkeert": door spoorluid maar op gepaste afstand, voor het wild hoorbaar, zonder teveel druk te zetten, het wild speurend en niet hetzend te volgen, wordt dit verleid om ongehaast een grote cirkel te lopen en tenslotte op of in de buurt van zijn aanvangspunt (evt. de pot of ketel) terug te keren.

Het ree, en de vos over grotere afstand, volgen dezelfde tactiek indien op deze wijze bejaagd.

De hond heeft hiervoor bedachtzame passie (speurwil en spoorvastheid, hij mag niet wisselen op het spoor van een ander dier, ook niet wanneer dit veel verser is), geduld en uithoudingsvermogen, en een zeer fijne neus nodig.

De Dunkerhund jaagt alleen of in koppel.

De twee Noorse Stövarerassen Dunker- en Hygenhund stammen af van een gemeenschappelijk Stövarevariant die in de eerste helft van de negentiende eeuw in Noorwegen ontstond. De Dunkerhund kreeg zijn naam van Wilhelm Dunker, welke eigenaar van de stamvader van het ras was (reu Alarm)

Pas in 1934 werden de twee rassen officieel van elkaar gescheiden. Komt buiten Noorwegen weinig voor en buiten Scandinavië bijna helemaal niet.

Dit is een brakkenras waarbij soms de kleur merle voorkomt in het zwart zadel op de rug.

Dit zou van Russische brakken afkomen.