Hallo iedereen!
Ik heb een reutje van 11 maanden die ik 5 maanden geleden heb gered uit Portugal. Als pup samen met zijn broertje op straat gevonden door het asiel. Het asiel zo slim geweest om ze 2 dagen daarna apart te laten adopteren anders waren ze allebei hier. De meeste dingen zijn echt enorm goed meegevallen, enkel het alleen zijn en dan nog in de bench waren begrijpelijk héél moeilijk voor hem. Ik ben studente waardoor school online was en sinds mijn (eerste) hondje hier is heb ik mijn leven ook op pauze gezet voor hem want zo'n hondjes haal je natuurlijk niet zomaar in huis.
De eerste paar weken begon het met hem te laten wennen aan de bench terwijl ik er bij was (maanden lang elke nacht wakker gelegen van het gepiep en gejank zelfs als ik mee in de woonkamer sliep, ook overdag lukte het écht niet) maar toch blijven doorzetten en tot op heden blijven trainen. En toen was er van alleen (kunnen) zijn absoluut nog geen sprake want zelfs naar de wc gaan ging niet zonder dat hij gek werd. We zijn dus echt bij 0 moeten beginnen. (Ook een hondentrainster geprobeert maar die is gaan lopen met 120 euro dus heel slechte ervaring). Ongeveer een maand geleden ben ik eindelijk!!! op het punt gekomen dat hij een dik uur alleen kon blijven in de bench. 1u is nog steeds heel weinig maar ik heb tot toen gedacht dat zelfs dat nooit mogelijk zou zijn, dus dit vind ik al super. Nu is er in mijn ogen iets raar gebeurt waardoor ik dit hier allemaal neerschrijf.
Ik heb rond die tijd een weekje een hondje hier gehad van vrienden, minder getrained omdat ik constant met hun bezig was en niet echt weg ging en het andere hondje ook niet alleen wou laten. Voor de rest kan ik niet op iets opmerkelijk komen dat er die tijd gebeurt zou zijn. Daarna begon ik heel snel te merken dat het alleen zijn terug weer enorm lastig verliep, na 10 minuten begon hij plots heel de buurt bij elkaar te janken een beetje zoals in het begin..?? Paar dagen erna naar de winkel geweest, zelfde routine zoals altijd en hij heeft heel de tijd zitten janken... ik ben elke dag dezelfde training/routine blijven doen ('s ochtends 1,5u naar de hondenweide, daarna thuis snoepje kong en botje in de bench als hij er in moet en rustig muziekje op, wachten tot hij slaapt om te vertrekken) maar hij blijft na een kortere periode (vanaf hij door iets wakker wordt) huilen bijna zoals een wolf.. na wat opzoekwerk las ik dat verlatingsangst direct zou gebeuren en dat een hondje die pas na een tijdje begint te huilen/blaffen zich gewoon echt verveelt. Zou het dan eerder dat zijn? Maar zo plots? Hij begint ook al een paar weken echt extreem te puberen dus misschien ligt het geklaag daar aan, en gaat dit ooit vanzelf over (want op de camera lijkt hij niet angstig ofso)? 's nachts lukt het nog gewoon prima "kom we gaan slapen" en hij gaat vanzelf in de bench liggen, ook 's ochtends hoor ik hem nooit (nu wel al terug 2x...). Mijn buurman is ook iemand de voor het minste geluid de huisbaas opbelt dus het begint wel een beetje dringend te worden helaas. Heel moeilijk dit, ik ben vooral bang dat dit een gewoonte wordt zo...
Alle raad en tips zijn welkom !!! Alvast bedakt om dit helemaal door te lezen.
Groetjes

Reageren







