Even van me afschrijven, ik ben in shock, kan het nog niet geloven! En vooral zo ontzettend verdrietig
Begin mei ontdekte ik dat Duke een klein beetje bloed plaste als zijn blaas bijna leeg was. Uiteraard meteen een afspraak gemaakt bij de DA. We kregen antibiotica mee voor 2 weken, de da dacht aan een blaasontsteking. Na 10 dagen zag ik geen bloed meer bij Duke's urine, dus we waren blij. wel raadde de DA aan te proberen urine op te vangen voor controle. Dat was wel een uitdaging, maar is uiteindelijk gelukt. De uitslag was gelukkig goed.
Op 10 juni zag ik weer een klein beetje bloed in de urine. Dus de volgende ochtend een plasje weggebracht voor onderzoek. Deze zat bomvol struviet. We kregen ontstekingsremmers en dieetvoer mee. Ik moest dit 5 a 6 weken geven. Duke bleef levendig en vrolijk. wel zag ik op sommige dagen nog wat bloed bij de urine. Dus in overleg met de DA een afspraak gemaakt voor een röntgenfoto op 24 juli. Daar was niets op te zien, en de urine die ik had meegebracht was vrij van blaasgruis. We kregen een nieuwe antibiotica kuur mee om de blaas tot rust te brengen.
Na afloop van de kuur was er geen verbetering, dus de DA plande een echo in bij onze eigen praktijk, waar 1x in de 3 weken een specialist aan huis komt. Dat is erg fijn, want Duke is altijd super gestresst bij de DA.
Afgelopen vrijdag was het dan tijd voor de echo. Ik had een heel naar voorgevoel, maar hield mezelf voor dat er waarschijnlijk ergens een steentje zat of misschien een poliep. De kans dat het een tumor zou zijn was maar een paar procent. Duke was erg braaf tijdens het onderzoek. Maar de uitslag sloeg alle grond onder mijn voeten weg!! Een tumor, kwaadaardig, en op de meest vervelende plek die er is, bij de blaashals en de urineleiders
Omdat Duke nog 9 moet worden (eind september), wil de DA ook nog niet meteen opgeven, en heeft ze overleg gepleegd met een specialistische oncologie kliniek voor dieren in Gouda. Daar zien ze misschien nog mogelijkheden. We hebben dus een afspraak gemaakt voor een intake op 25 augustus.
Ik ben ontroostbaar dat mijn allerliefste maatje dit overkomt
Daarnaast zit ik erg in dubio over het vervolg. Zoals gezegd is Duke niet de meest makkelijke patiënt bij de dierenarts. Ik wil hem uiteraard zoveel mogelijk leed besparen. Van de andere kant is bijna 9 jaar nog vrij jong voor een Kooikerhondje, en zou ik een behandeling graag nog een kans willen geven. Zijn er mensen op dit forum (hopelijk niet!) die iets soortgelijks hebben meegemaakt? Ik hoor graag jullie ervaringen.
Sorry voor het lange verhaal, maar het scheelt een klein beetje om het even van me af te schrijven



Reageren
























