Blaffen is zeer moeilijk af te leren, dat is een feit. Ik heb een paar mensen gehad met dat probleem en het is echt barmoeilijk. Het vereist zeer veel discipline van het baasje.
Blaffen is zelfbelonend, dus elke keer ze blaffen belonen ze zichzelf, daarom is het zo moeilijk.
Paulina heeft wel gelijk, de pup imiteert de moeder en het is vooral met haar dat je zal moeten werken.
Ten eerste. De periodes dat je er bij bent en dat ze niet blaft mag je allemaal belonen, zoveel je kan 
Zodra ze blaft zeg je haar "neen" woordje en dan volgt er een straf. Een mogelijk straf is afzondering van 1 tot 2 minuten. Volledige afzondering uiteraard, geen contact met de andere honden, geen contact met andere mensen, en liefst in een ruimte waar ze niets te doen heeft. De 1 tot 2 minuten is alleen geldig indien ze rustig is. Ze mag er niet worden uitgehaald zolang ze blaft. Er wordt niet met haar gecommuniceerd zolang ze blaft.
Zodra ze er uit mag laat je ze iets doen dat ze kent. Bvb effe laten zitten, en daar wordt ze voor beloond.
Het moeilijk aan deze oefening is het consequent zijn. Wat als je er niet bent bvb... Die periodes zou je moeten kunnen vermijden dat ze zou willen blaffen, maar of dat een mogelijkheid is? Een andere plaats geven? Zorgen dat ze de mensen niet kan zien passeren?
Dat maakt "blafbanden" zo effectief, maar ik zal ze nooit of te nimmer aan iemand aanraden. Never. Elke cel in mijn lichaam haat ze. Een kind dat veel huilt doen we ook geen band om.