Sinds een paar weken woon ik in een flat bij het winkelcentrum waar de gemiddelde leeftijd van alle bewoners van het hele complex ongeveer 75 jaar oud is.
Dit maakt het een heerlijke rustig plek om te wonen, lekker rustig, netjes verzorgd en met veel voorzieningen (lift met stoeltjes, electrische deuren enz).
Nu stond er van de week 's avonds een oude dam aan de deur over geluidsoverlast 's nachts waar ze al een jaar last van had (?). Ik woon er net en heb nog nooit iets gehoord, maar goed ik liet haar d'r verhaal doen.
Begint ze op een gegeven moment over Takkie. Dat het zo zielig is dat ie de hele dag alleen is en dat ie nooit wordt uitgelaten...
Ik heel diep adem gehaald en uitgelegd dat ik om 6 uur 's morgens al buiten loop met de hond, dat mijn moeder of mijn dochter haar tussen de middag uit laat en ik zelf nog 2 x aan het eind van de middag en voor het slapen gaan.
Het mens op een gegeven moment weer naar huis en ik geïrriteerd de deur dicht gedaan.
Kom ik haar gisteren tegen beneden bij de lift en begint ze WEER over mijn hond.
"Ik kan nergens anders meer aan denken dan aan dat arme hondje wat nooit buiten komt.."
Godverdomme (sorry hoor) maar daar kan ik helemaal van uit mijn stekker gaan.
Ik ben een alleenstaande moeder. Werk me 3 slagen in de rondte om alles voor mijn hond en kinderen goed te organiseren en dan gaat zo'n oud mens zich er mee bemoeien.
Ze hoort me niet eens als ik me daar nog sta te verdedigen ook (lijk wel gek!).
De hond die zij heeft, had ze naar eigen zeggen ook ingenomen van iemand die er niet goed voor zorgde.....!!!
Als ze nou ook eens om 6 uur op zou staan, dan kan ze zien hoe vroeg ik al in de weer ben met mijn "arme hond". Tsssss



3 doggies










