Shyra is een verwend manneke wat eten betreft, meneer wil niet graag de pens, maar de kip vind die weer heerlijk van Smuldier.
Bij ons in huis gaat het dus als volgt.
Ik zeg tegen Shyra..... nou ja als je niet wilt dan zal de honger mee vallen. Probeer hem vervolgens even te verleiden met "eet nou maar op voor de andere het onder je neus vandaan eten"
En vervolgens loop ik met een voldaan gevoel ,omdat ik hem zo goed opvoed, de kamer in
Maar die hoogmoedswaanzin van mij krijgt meestal al snel weer een deuk als ik vervolgens weer de keuken in loop om even te kijken hoever hij is.
Want het komt dus geregeld voor dat ik dan mijn vriend naast Shyra zie zitten en hem met bijv een lepeltje zie voeren.........
Of zie ik hem wat kattenvoer door het eten scheppen......
Op mijn toch enigzins verbijsterende vraag waarom hij dat doet,krijg ik dan te horen dat ik kleine hondjes niet zo goed snap. Die hebben het al zwaar genoeg in deze wereld waar het recht van de sterkste geld. Dus die moeten af en toe even geholpen worden!!
En met hongerige maagjes worden ze nu eenmaal weeíg, dus dat moet ten zeerste voorkomen worden.........
Herkennen jullie dat ook die hele kleine verschillen in opvoeding.
Of herkennen jullie het dat een hond je zo onder zijn het duimpje... ehhh pootje ... heeft als Shyra mijn vriend.
Al vind mijn vriend natuurlijk helemaal niet dat Shyra hem onder het pootje heeft
Groetjes Marianne



3 doggies
)hoe je het volgens mij beter kan aanpakken.

{niet echt hoor }