Ik kijk hier dan naar Nina die hier sinds afgelopen zaterdag hier is. Ik kan haar geen groter plezier doen dan heerlijk in de bossen rond te struinen waar ze heerlijk haar gangetje gaat, lekker aan het snuffelen zowel haar neusje op de grond als in de lucht, met een pretbekkie naar mij toe komt gerend ect ect. Dan zie ik een Nina die helemaal in haar element is, haar energie kwijt raakt en dan in huis heerlijk tevreden en voldaan ligt te slapen waar op dat moment dan geen speurtje stress te bekennen is.
"
Dat is een perfect voorbeeld van die positieve balans tussen lichamelijke inspanning, en mentale ontspanning. Mijn hond heeft zijn stressmomenten altijd aan de lijn. Laat ik hem onder los aan de maas komt hij tot zijn recht...mag hij zijn neus volgen en voor me uit steven (dat kan dan ook pas, met de riem zou ik hem nooit bijhouden) Dan kan hij met honden omgaan in alle vrijheid, en met zijn eigen gezonde verstand...zonder die lompe twee-bener, die zijn best doet maar lang niet alles ziet. Hij kan dan waarlijk uren lopen zonder nadelige gevolgen (voor zover ik die observeer) Voor mijn hond zit de stress juist veel meer in de regels die hem worden opgelegd door een maatschappij, en regels die ik ook niet kan breken (want ik wil hem nou eenmaal niet onder een vrachtwagen zien verdwijnen) Op een persoonlijke noot: ik verheug mij op eind Januari, want dan kan ik weer auto rijden...dan is het gedaan met al die riemen nonsens, kar ik hem gewoon naar leuke losloopgebieden toe.
Het is belangrijk om die fysieke activiteit te vinden waar ontspanning aan verbonden kan worden, zodat de energie op een prettige manier weg kan vloeien zonder daarbij vervelende energie terug op te roepen. Misschien is dat voor Kyra inderdaad treibball, maar misschien is dat ook wel iets anders. Het is vaak tijd investeren om te kijken wat voor welke hond het beste werkt.


3 doggies



). Ik snel met jj achter een bult zand gaan staan (ze zijn bezig aan dde weg) en alles ging nog goed want jj had de hond nog niet opgemerkt (er zat maar een paar meter tussen maar goed). Maar ja die andere hond kwam toch even een kijkje nemen helaas en jj schiet uit zijn slof! Maar ik moet zeggen dat hij wel veel sneller herstelde en ik kon hem na een paar seconden blaffen toch vrij snel weer onder controle krijgen mbv het signaaltje! En hij liep weer mooi mee en minder opgefokt dan voorheen (normaal blijft hij dan om de seconde achterom kijken om te blaffen). Even later kwamen we dezelfde hond weer tegen maar nu gelukkig op grotere afstand. En jj fixeerde heel even, dus signaaltje...en hup..het prinsje liep weer mooi mee






