even jullie mening gevraagd

hey,

zoals de meeste misschien al weten krijg ik binnenkort een border collie x mechelse herder. Nu weet ik dat het een pittige hond wordt en je hem zeker moet uitdagen enz. enz. Nu was ik er echt van overtuigd dat dit met goede training geen probleem zou worden. Echter krijg ik reacties uit mijn omgeving die zeggen dat het te zwaar is dat ik hem niet aan zou kunnen enz. En daardoor begin ik nu dus erg te twijfelen.
Ik wil hem zeker uitdagen. Te beginnen met puppycursus en socialiseren. Daarna puber cursus en vervolgens gevorderen cursus. Als hij oud genoeg is wil ik gaan beginnnen met behendigheid, canicrossen en fietsen. En natuurlijk wordt er veel gewandeld, en geestelijk uitgedaagd met truckjes, zoekspelletjes enz.
Nu snap ik dat jullie niet kunnen zien hoe ik met honden omgaan. Maar als nog zou ik graag jullie mening horen.
Laat ik me gek maken door die andere mensen, of hebben ze gelijk?
Denken jullie dat ik als 15- jarige deze hond grootendeels kan opvoeden, met de juiste cursussen en hulp van familie?
Ik hoop op eerlijk antwoord, en eventuele tips en onderbouwende kritiek.
Verder zal ik de fokker trouwens ook mijn probleem voorleggen.
Liefs Naomi

Naomi relaaaxxx haha

Deze combi vind ik zelf ook ontzettend pittig maar wie zegt dat het niet te doen is? Wacht het gewoon rustig af en kijk gewoon lekker naar jullie hondje.

Leef met het moment zou ik zeggen, je kunt het niet plannen. Jij weet op een gegeven moment precies wat jouw hond wel of niet aankan en jij weet dan ook wat je wel en niet moet doen.

Als het echt niet zou gaan kun je altijd nog advies vragen hier, een goede GT laten komen enzovoorts enzovoorts.

Nu gewoon lekker genieten en hartstikke je best doen!

Even eerst ben ik benieuwd waarom jullie voor deze kruising gekozen hebben?

Persoonlijk ben ik van mening dat als je een hond een veilig gevoel kan geven en dit heeft niets met cursussen ed te maken maar hoe je met hem omgaat, de basis dus, dat elke hond een leuke hond kan zijn.

Dobry; vind ik ook.

Nog niet teveel zorgen, leuk ernaar uitkijken

ach, dat zal best goedkomen
van wat ik hier meekreeg weet je heel goed hoe je een hond opvoed, en ook een pittige hond is toch gewoon een hond
en misschien kan een 15 jarige met een hoop kennis over honden het wel veel beter dan een grote volwassen kerel die er geen saus van snapt
dusja ik denk dat een 15 jarige zo'n hond best grotendeels alleen kan opvoeden

en wat leuk trouwens dat je eindelijk een eigen hond krijgt

Nou...ik ken jou niet persoonlijk en weet ook niks van de hond....goed gesocialiseerd?Hoe zijn de ouders honden?Stabiel??

Je kan denken pittig,maar waar veel mensen zich in vergissen met een BC of MH(voor het gemak)is dat het hele gevoelige honden zijn.
Daarmee moet je gewoon een normale balans vinden tussen beweging/geestelijke uitdaging en rust(heel veel rust,in ieder geval voldoende om prikkels te verwerken)Ze kunnen juist snel vol zitten in het koppie en daar moet je goed op in spelen(veel rust en slapen en niet teveel doen of verwachten)

Als jij ervoor kiest om hem positief op te voeden,met normale regels,kalm blijft ,geduld hebt,met met veel liefde er aan begint en jou taak als ouder-hond wil overnemen(in plaats van de 'baas'worden over deze hond)van de moeder en een stevige liefdevolle samenwerkings-relatie opbouwd dan zie ik geen problemen hoor!!

Je moet wel weten wat je doen of te reageren mocht het een onzeker karakter hebben.
Dat ze ook gewoon door angst fases heen gaan en daar kalm mee omgaat enz enz.
maar volgens mij lees je hier al een tijd mee toch..en zal je heus iets hebben opgestoken hier

En je kan altijd vragen stellen natuurlijk.

Misschien kun je dit nog even doorlezen,voor een soepele communcatie met je pup/hond en zo krijg jij ook meer zelfvertrouwen

http://kynoblog.com/artikelen/de-puppy-en-de-jonge-hond-over-opgroeien

http://kynoblog.com/artikelen/kalmerende-signalen-de-kunst-van-het-overleven

Gaat goed komen meid,laat je niet gek maken .

Ok, een kruising Mechelse herder/BC..... kan pittig zijn, maar kan ook heel erg meevallen....

Ik wil je even mijn ervaring meegeven (ik heb een 100% BC uit een 100% BC werklijn.... niet alleen qua uiterlijk... al haar voorouders waren werkende BC's op schapenboerderijen, en ik ben opgegroeid met herders (Duitse)): en.... jeetje wat valt het mee!!!

Iedere hond is gewoon een hond... dat is het begin.....

Qua BC's en herders... ja ze hebben beweging nodig... maar meer dan alles hebben ze hersenwerk nodig.... leer je hond kennen, kijk waar hij gelukkig van wordt... en ga juist dat gebruiken om samen met hem leuk hersenwerk te vinden....

Bij Tess is het tennisballen-drijven geworden... en in het bos stokken zoeken waarmee we samen elkaar uitdagen (ja... ik ben 42 maar loop nog steeds vrolijk te huppelen met Tess in het bos)..... jij bent 15... ok... je moet er wel vol voor gaan... maar geef je je hond genoeg mentale uitdagingen... dan komt het heus goed....

Maar vergeet bij deze kruising niet... het gaat vooral om hersenwerk... lopen alleen... daar wordt je hond niet blij en moe van

Geen beren op de weg zien die er niet zijn, net als Sammy ben ik er helemaal voor om in het NU te leven !

En je hebt wel veel plannen met deze hond, vergeet ook niet dat niet alle honden dat prettig vinden, wat voor ras ze dan ook zijn

Zeker als hij nog pup is, niet teveel trainen hoor. Gewoon lekker genieten, goed socialiseren. Volgens mij weet jij het zelf ook heel goed. Ik zou i.e.g. zeker niet opeens meer met hem gaan trainen door de kruising die hij is. Het eerste jaar lekker rustig aan.

Denk dat opvoeding niet leeftijdsgebonden is. Wel is het zo dat je (misschien) nog niet weet hoe je toekomst eruit gaat zien en niet weet of je dan ook je voornemens waar kan maken?
Vind het goed dat je je vraag hier stelt en dit ook met de fokker gaat overleggen! Inderdaad is het zo dat wij hier niet kunnen zien hoe jij met honden omgaat, maar zo te lezen ben je goed bezig. Ik vraag me alleen wel af waarom je omgeving denkt dat het te zwaar voor jou zou zijn (zij kennen je tenslotte het beste)?
Als het de pup op de foto is, is het wel een plaatje zeg!

Je bent 15, en je denkt te weten wat je te wachten staat met een hond als deze kruising. Als je er zelf volledig achterstaat zie ik hierin ook niet het probleem. Wat ik uit ervaring echter wel geleerd heb, is dat je niet in de toekomst kunt kijken.
Je hond wordt een jaar of 12 oud, en jij zult dan richting de 30 gaan. Je leven zal enorm veranderen in tussentijd. Ik vind dat je jezelf serieus af moet vragen.....ben ik in staat om bij het veranderen van mijn leven( denk aan studeren, samenwonen etc) in staat om te doen met mijn hond wat ik nu allemaal van plan ben.
Ik heb zelf hierin een denkfout gemaakt, en mijn leven veranderde compleet in de eerste paar weken dat ik mijn duitse herder kreeg. Ik kon mijn plannen ineens niet meer waar maken. Nu is mijn hond overigens gewoon een gelukkige hond, maar ik wil er mee zeggen dat je goed moet weten waar je over het geheel aan jaren aan begint. en of je hem vooral veel geestelijke uitdagingen kunt blijven geven ook als je bijvoorbeeld gaat studeren. Juist bij een 'pittige'hond die niets liever zal doen als leren vind ik deze overweging belangrijk. Als je antwoord hier JA op is, dan lijkt het me geen enkel probleem.

Niet twijfelen ,nergens voor nodig Je hebt kennis en ervaring genoeg daar kunnen menig volwassenen nog wat van leren !!Bijna iedere hond heeft wel zijn uitdagingen ,je moet dat gewoon als iets positiefs bekijken en als een uitdaging zien om je kennis en ervaring uit te breiden Niet iedere 15 jarige kan zoiets aan ,jij wel Als ik naar jou filmpjes en fotos kijk gaat het je heel natuurlijk af (omgang met honden en trucks leren )dit is ook een gave
Dus stop met op voorhand al dingen te gaan bedenken die allemaal kunnen geburen ,laat het gewoon op je afkomen Gewoon genieten van je prachtige hond en dan komt het helemaal goed ,weet ik 200% zeker

komt goed !!!

Ik heb dezelfde kruising gehad.
Gehad ja, tot mijn grote verdriet heb mijn grootste vriend 26 september in moeten laten slapen.
Hij had de diagnose maligne lymfoon gekregen en 2 weken later was het op, en hebben wij moeten besluiten hem verder lijden te besparen.

Maar mijn ervaring met deze kruising...
Ik zou deze kruising niet als een beginners hond bestempelen, maar dat wil niet zeggen dat het onbegonnen werk zou zijn.
Van wat ik heb begrepen heb je al de nodige "ervaring" en zeker de wil om een hond op te willen voeden.
Mijn hond was zeker een uitdaging.
Zat inderdaad, zoals ik meer mechelaareigenaren hoor, binnen 1 seconde van 1 op 10.
En had, zoals ik de border collie eigenaren hoor, veel denkwerk nodig.
Maar met engelengeduld en altijd rustig blijven heb ik dit altijd heel goed op kunnen vangen.
Natuurlijk vergt het even wat oefening, maar dat geld mijns inzien voor iedere (ras)hond.
Het liefste wat mijn hond deed was voor mij werken.
Hij heeft tot 2 weken voor zijn dood, nog 2 maal per week gehoorzaamheid training gelopen.
Ook liep hij met heel veel plezier rally-o.

Dit was niet mijn eerste hond, en ondanks dat ik bij het afscheid van iedere hond veel verdriet heb gehad was dit de meest pijnlijke.
Ik heb nog nooit zo'n trouwe hond gehad, maar of dat de kruising is??
Ik zou zeggen geniet van je hondje, tenslotte is het ondanks de kruising "gewoon" een hond met goede en minder goede eigenschappen.
Ik wens je veel succes!!!

Ik was 16 toen ik vino kreeg ik ben nu 17 maar ik voed haar ook alleen op,
ik zeg tegen iedereen wat ze wel en niet mogen,ik ga met haar naar de curcus,
ik geef haar eten, ik ga met haar wandelen...
En dat lukt allemaal prima en als ik je topic lees,
inderdaad het word een pittig hondje maar ik denk zeker dat je dit aankunt
als je hem dit te bieden hebt.
Luister niet teveel naar wat andere zeggen dat maakt je alleen onzeker,
het word jou hond en jij zal weten en voelen wat het beste is voor hem.

Hoi Naomi

Heb me even aangemeld.
De foto die nu in mijn profiel staat was mijn hond.
Zoals je ziet overheerste qua uiterlijk de mechelaar.
Bij mij was de moeder de mechelaar en de vader de border collie.
Vreemd genoeg waren de teefjes allemaal lang en de reuen allemaal kortharig

Ik denk dat als je een beetje normaal consequent persoon bent, die zowieso niet te licht over het hebben van een hond denkt, alles wel goed zal komen. Je zult moeten zien hoeveel werk het is, wat de hond uiteindelijk nodig heeft. Misschien zit die wel heel snel "vol" en hoef je er niet zoveel mee, en moet je voorzichtig doseren. Of heeft de hond veel mentale en fysieke uitdaging nodig. Je weet het niet van tevoren, en je kunt dit dus ook niet plannen.

Zolang je maar bereid bent om er aan te werken, hulp te vragen wanneer je twijfelt, en desnoods professionele hulp als het dreigt mis te gaan, zal het wel goed komen.

Ik ken hier een Mechelaar herplaatser teefje uit de buurt, en zij kostte bijna geen werk, terwijl herplaatsers "altijd" "zoveel werk" kosten. Aan de andere kant ben ik twee jaar bezig geweest voor Dobby (zo'n lekker makkelijk ras als een Golden) een beetje handelbaar was. Met pups of herplaatsers, de toekomst is onzeker. Het enige wat je kunt doen is afwegen of je bereid bent je er voldoende voor in te zetten mocht het niet gemakkelijk gaan.

Beide rassen zijn niet onmogelijk, en werkers, dus dat is al een voordeel, want daar kun je wat mee. Zeker vergeleken met zelfstandige eigengereide rassen. Daarbij: je uitlaathondje is een kruising Beagle/Boerenfox. Ook niet de makkelijkste rassen, als je de gemiddelde buitenstaander mag geloven, want "Beagles luisteren niet" en "terriërs hè?".

Een beetje geloven in jezelf.

Ik ben er zeker van dat met de juiste instelling dit zeker lukt.
Waar een wil is, is een weg.
Maar je hoeft echt geen eindeloze activiteiten te verzinnen om een goed baasje te zijn.
Het is een hele waslijst met wat je voor ogen hebt. Ik word er zelf moe van
Je moet eerst en vooral kijken naar het karakter van de hond en dan gaan plannen.
Misschien is het een hond die zoveel niet aankan of juist die activiteiten maar niets vindt.
Het gaat niet om kwantiteit maar om kwaliteit. Gehoorzaamheidscursus is heel belangrijk maar de rest zal je toch wat meer op z'n beloop moeten laten gaan. Kan je ook niet teleurgesteld worden als het een luie donder blijkt te zijn

Als ik je topic zo lees moet het goed komen,lekker laten l.ll.n.
gewoon je eigen plan trekken. En niet gaan twijfelen,mensen zeggen we vaker dingen.

Ik denk dat het ras minder van belang is; elke hond heeft opvoeding, voeding en aandacht nodig.
De ene hond en het ene ras meer dan de andere, maar ook daarbinnen zijn wel verschillen en honden hebben meestal een groot aanpassingsvermogen.
Wel ben ik het met je omgeving eens dat je niet met de makkelijkste ras(sen) begint en je kunt je inderdaad denk ik wel afvragen of je niet beter met een wat makkelijkere hond zou kunnen beginnen.
Anderzijds weet ik uit eigen ervaring dat als de hond je niet aanspreekt, dat je er dan ook minder graag voor zorgt e/o mee werkt, dus die keuze is en blijft heel persoonlijk en vind ik dat je daarin toch vooral ook wel naar je gevoel moet luisteren.

Wat ik me wel af vraag is wie er in je omgeving bedenkingen hebben en waarom.
Zelf vind ik 15 in principe nogal jong om een zelf hond te nemen (maar natuurlijk is de ene 15 jarige anders dan een andere...).
Ik vraag me daarin bijvoorbeeld wel af of je wel kunt overzien welke opofferingen en verantwoordelijkheden het met zich mee brengt.
Zo kun je bijvoorbeeld niet zomaar uitslapen s weekends, vet gaan feesten of op vakantie gaan, omdat je voor je hond moet zorgen.
Ook de combinatie van studeren, bijbaantje, op je zelf gaan wonen, etc. kan erg zwaar zijn/worden.
Kortom: de lusten van het hebben van een hond zijn natuurlijk leuk, maar heb je ook wel goed over de lasten (op lange termijn) nagedacht?

iedereen bedankt voor de reacties,
ik heb er weer helemaal vertrouwen in
Wel is het niet mijn eigen hond, maar de hond van de familie. Dit betekent dat als ik uit huis ga, die gewoon bij mijn ouders blijft waarschijnlijk.
Verder is het zo dat ik graag de hond zelf wil opvoeden, en ik zeker weet waar ik aan begin. Dit is niet de eerste keer dat ik een tijdje voor een hond zorg, en weet wat voor opofferingen ik moet maken. Ik wil niet op vakantie meer als ik een hond heb, tenzij deze mee kan. Ik kan in het weekend zowiezo niet uitslapen omdat ik normaal om 9 uur bij mijn andere uitlaathondje moet zijn op zaterdag en zondag altijd cursus had met Roxy mijn andere uitlaathondje. En feesten vind ik zowiezo niet leuk.
Verder bedoel ik met mijn omgeving eigenlijk enkele mensen die mij persoonlijk niet goed kennen. Mensen die puur afgaan op leeftijd + kruising. Maar toch kunnen juist die mensen je aardig aan het twijfelen brengen.
Heel erg bedankt voor alle reacties
Liefs Naomi

een 15 jarige kan prima een hond opvoeden!
(ligt wel aan wie het is... maar jij zeker!)
ik heb jara ook opgevoed.
ik heb de puppycursus en vervolgcursus (waar we helaas mee moesten stoppen) met haar gedaan.
wij hebben nu een heerlijk gehoorzaam hondje in huis
ik weet niet hoe het met pittige honden zit, want zo pittig is jara niet wel een beetje

als jij gewoon je best doet en leuke dingen met je maatje onderneemt dan is het top!

(p.s. mijn vriendinnen (vooral hun) + mijn omgeving zeggen ook dat ik teveel met jara doe en mijn zakgeld beter aan andere dingen kan uitgeven.... niks van aan trekken!)

Dat had ik ook in het begin hier in de buurt toen Juneau hier net was en ik met hem rondliep.
Iedereen wilde natuurlijk weten wat het was. (een kruising Boerboel / Amerikaanse Stafford / Mechelse herder). En als ik dan ook nog zei dat ik niet naar puppycursus ging, konden ze al helemaal niet begrijpen. Letterlijk werd het niet gezegd, maar uit de reacties kon ik wel opmaken dat ze dachten dat het nooit wat ging worden.

Als ik nu mensen tegen kom dan staan ze versteld over hij rustig en lief en sociaal hij is.

Dus, niks van aantrekken en gewoon lekker zelf doen. Als je er zelf achter staat en zeker bent van je zaak dan gaat het je ook lukken, wat anderen ook zeggen.

Als je alleen al de wil en het ongelooflijke enthousiasme, waarvan ik gewoon 200% zeker van ben dat jij dat hebt, hebt, dan denk ik dat je al heel ver kunt komen. En je zult er natuurlijk veel voor moeten opgeven, maar je zegt al dat je je daarvan bewust bent en dat zeker ook wilt..
Je hebt ook al ervaring met oppas/uitlaathonden, en je familie staat volledig achter je, voor zover ik het begrepen heb.
En ja, het lijkt mij ook een pittige kruising, maar zo te horen ga je deze flink uitdagen met allerlei cursussen e.d., en niet alleen mentaal, maar ook fysiek (canicrossen e.d.), dus volgens mij moet het dan helemaal goed komen.

Wanneer komt de pup nou eigenlijk?

Trouwens, nog een vraagje: ik zie dat de Amerikaanse Stafford je lievelingsras is.
Waarom gaan jullie daar dan eigenlijk niet voor?
Of zien je ouders dat niet zitten?

@ Lauren de pup komt woensdag, vrij snel.
Ik heb geen idee waarom we niet voor een amerikaanse stafford gegaan zijn. Mijn ouders hebben de hond buiten mijn weten om uitgezocht.

Het enige probleem wat ik zie is dat het dus echt jouw hond wordt. Jij gaat er mee naar cursussen, jij gaat ermee trainen. Maar je zit net in een leeftijd dat er straks enorm veel gaat veranderen. Tussen nu en laten we zeggen 12 jaar ga je studeren, misschien op kamers, misschien later samenwonen, werken...En zeker tijdens je studie, heb je dan ook nog tijd voor je hond? Een hond die gewend is veel met je te doen kan problemen gaan veroorzaken als dat opeens niet meer het geval is, omdat je er minder tijd voor hebt of op kamers gaat.
Kunnen je ouders dan moeiteloos de trainingen / opvoeding en alle aandacht overnemen?
Dat geldt voor elke hond die je aanschaft, niet alleen voor deze specifieke kruising.

Ik moet eerlijk zeggen dat als ik de fokker was en de hond aangeschaft werd voor iemand van jouw leeftijd, ik geen pup toe zou zeggen. Wél als het de hond van de ouders werd en die ermee naar de cursussen gingen, maar niet als de hond teveel afhankelijk zou worden van de 15-jarige.

Die mensen lekker laten praten hoor en laat je hierdoor niet in twijfel brengen! Vertrouwen hebben in jezelf, het komt vast en zeker goed! Nu nog even van de voorpret genieten!

@ nienke mijn ouders zullen ook zeker meehelpen met opvoeden, en de hond zal door hun opgevoed worden als ik op school zit enz. De hond zal dan ook veel dingen echt van mijn ouders moeten leren omdat ik gewoon naar school moet. Zij zullen hem ook uitlaten, met hem gaan fietsen, lopen enz.
Ik ga inderdaad wel als enige met hem naar cursus en echt trainen op zit af enz..
Mijn ouders zullen zonder enige twijfel net zoveel met de hond bezig zijn als ik alleen dan anders.
Verder heel erg bedankt voor je eerlijke reactie

Persoonlijk is dat wel het enige ding waar ik over twijfel..
Je vraagt om een eerlijke mening, dus bij deze, zeker niet aanvallend bedoelt, maar ik snap dat niet zo goed.
Ik weet dat het ook echt de hond van je ouders wordt, maar jíj gaat de cursussen e.d. doen.
Ik zou als mijn ouders zelf een pup voor me hadden uitgezocht, natuurlijk wel súperblij zijn, maar wel ook echt boos.. Ik vind dat dat in overleg met het hele gezin moet gebeuren, en dat je dat eigenlijk niet als verrassing oid. kan doen..

als jullie er allemaal achter staan komt ,t helemaal goed volgens mij ....wens jullie allemaal thuis heel veel plezier met de pup