Ik heb twee asielhonden waar het erg goed mee gaat. Beiden zijn erg lief. Ik heb ze ruim een jaar en in dat jaar zijn ze in positieve zin. veranderd. Er zijn geen echte problemen, maar wel wat ongemakken. Guus is een grote lieve goedzak. Hij heeft vermoedelijk een jaar of vier a vijf in een asiel gezeten, is een keer een paar maanden geadopteerd, maar terug gebracht omdat hij zo groot werd. Hij moet nu ongeveer zes zijn. Andere honden zijn niet bij hem weg te slaan, blijkbaar ruikt hij nogal lekker. Hij vind het wel vervelend die aandacht, maar loopt er voor weg. Hij vind andere honden een beetje eng, tenzij hij ze kent. Ze gaan ook met de uitlaatservice mee en dat gaat heel goed. Guus is erg bang voor onweer, harde knallen en lichtflitsen. Met oud en nieuw gaan we altijd naar een rustige plek met de honden. Mijn vorige hond kreeg altijd een valiumachtig goedje. Maar ik was daar niet helemaal tevreden over. Door de vuurwerk cd is hij wat meer op zijn gemak thuis. Maar bij een onverwachte knal buiten verstijfd hij letterlijk en wil hij daarna alleen nog maar naar huis. Voor buiten wil ik bach bloesem gebruiken.
Onze kleine hond is van een uiterst angstig en te aanhankelijk hondje een speels clowntje geworden. Binnen speelt hij met alles wat hij kan vinden. Buiten is hij wat onzekerder. Met Guus erbij blafte hij veel naar andere honden. We hebben hier veel mee geoefend en dat hij ook veel beter. In de auto echter wordt hijnheel stoer en blaft hij naar alles wat beweegd. Ik negeer dat gedrag, maar dat maakt het niet beter. Als ze beiden los zijn, rent hij altijd hard blaffend naar andere honden, Guus rent dan blaffend mee. Ze blijven dan een meter voor de andere hond blaffen en komen dan weer terug. Als ik Guus vast hou, dan durft de kleine niets meer te doen en loopt hij gewoon langs andere honden.
Ze zijn allebei gek op jagen, als ze een konijn ruiken, een vogel wegvliegt oid zijn ze niet meer te stoppen. Op kippen en eenden reageren ze weer niet. Daar lopen ze op te kijken langs, ook als ze los zijn.
Van de buren hoor ik dat de kleine vaak blaft als ik 'avonds weg ben. Ze zijn overigens nooit langer dan een uur of vier op de dag alleen en in de avond ben ik zelden weg. Dan zijn ze hooguit drie of vier uur alleen.
Ik denk dat de kleine wat verlatingsangst heeft. Hij is ook overdreven blij als ik thuis kom. Ik negeer dat en haal de grote aan, omdat die wel rustig is. Het blaffen van de kleine is ivm een jaar geleden wel veel minder. Maar ik krijg het er niet helemaal uit. Toen hij bij mij kwam was hij echt hel nerveus en bang. Hij was broodmager en lag alleen maar. Na veel da bezoeken en verkeerde diagnoses bleek ehrlichia te hebben. Dat is inmiddels goed onder controle. Sinds hij zich beter voelt is het echt een andere hond geworden.
Omdat ik wil dat mijn honden zich zo lekker mogelijk voelen, ben ik allerlei mogelijkheden gaat onderzoeken. Ik wil uiteindelijk de bach bloesem proberen. Kan iemand bij adviseren hierin? Welke soort is het beste, moet je het mengen, hoe vaak moet je toedienen, hoe lang kan je het gebruiken, wanneer moet je effect merken zijn vragen waar ik mee zit.
Alvast bedankt!

Dan is ze duidelijk ietsje meer 'van de wereld'. Voor een zo'n avond ook niet erg, rillen van angst blijft... de arme ziel. Vuurwerk-cd's enzo hebben niet geholpen. Wel helpt het door heel erg enthousiast te reageren op zo'n 'eng' geluid. Alsof het leuk is, iets 'goeds', beloond met een snoepje. Maar als het echt te erg wordt, wil ze die niet meer en alleen maar vluchten.
