Gisteravond, toen ik mijn honden uitliet aan de flexi lijn (rollijn) gebeurde er iets vreselijks.
Ik had de volle aandacht bij Tara (toen ze iets deed wat niet mocht) en ineens gleed de flexi lijn uit mijn hand bij Tender. De flexi viel op de grond en Tender schrok ervan en zette het op een rennen (hij dacht dat hij achter hem aan kwam ofzo). Het was donker, gelukkig had hij wel een geel vestje aan, maar hij rende zo hard dat ik hem niet meer kon zien. Ik was zo bang, er ging vanalles door me heen. Ik loop laatste tijd andere route, waarbij ik meerdere wegen moet oversteken en ik was dus al bang voor het ergste. Ik hem maar roepen en roepen, maar geen Tender. Hij reageerde niet meer op mijn geroep. Ik was bang voor het ergste. Had dus alleen Tara nog in mijn handen en dat was zo'n vreselijk gevoel. Ik besloot na lang zoeken via de oude weg terug te lopen, langs de dierenweide en daar zat Tender achter een auto verscholen, helemaal te bibberen en te doen. De flexi lijn was om de auto gekomen, waardoor hij niet meer verder kon komen en ook niet weg kon. Eigenlijk gelukkig maar, want anders was hij een stukje verder de weg overgestoken op weg naar huis toe. Ik heb hem losgemaakt en hij liep met de staart tussen de benen met me terug naar huis. Gelukkig was hij verder ongedeerd. Bij aangekomst terug was het alsof er niks was gebeurt, althans zo gedroeg Tender zich. Maar bij mij kwamen de emoties te boven. Wel is hij nu erg bang voor de flexi lijn. Heb hem vanmorgen direct weer aan deze lijn uitgelaten. Op de plek waar het gisteravond gebeurde dat de lijn uit de hand gleed, was Tender heel erg bang en kroop helemaal tegen mijn benen op. Heb hier geen aandacht aan besteedt, wel heel zachtjes gezegd: het is goed zo. En ben een stukje met hem het gras op gegaan om hem te laten weten dat hij gewoon weer kon rennen. Alleen de hele wandeling was hij best wel schuw. Hoop dat hij over een tijdje weer ontspannen kan lopen.



3 doggies




