Ik ben net nieuw hier. Ik heb gelezen dat iedereen hier nogal hard is tegenover mensen die er alleen voor staan. Ik sta er nu met een pup van 9,5 week alleen voor. Ik moet volgende week weer beginnen met werken. Ik en mijn inmiddels (ex)partner van 8 jaar hebben hier ruim 4 jaar over gesproken voor we een pup (dwergpincher) zouden aanschaffen. Met onze wisselende werktijden hadden we het helemaal uitgestippeld en zou hij pas na een half jaar 3 uur per dag alleen hoeven zijn. Nu is alles anders. De relatie is plotseling verbroken waar ik stuk van ben. De pup heb ik nu anderhalve week zijn naam is Rocco en ik heb hem in mijn hart gesloten. Ben dol op hem maar weet dat ik straks ga werken en dan? Morgen heb ik een afspraak met een dame die eventueel kan oppassen. Met net een nieuwe woning en de bijhorende lasten kan ik het niet veroorloven om de pup elke dag naar een hondencreche te brengen voor 9 uur (werk incl. reistijd). Ik ben hier zo verschrikkelijk verdrietig om en weet echt niet wat ik moet doen. Het beestje is zelf nog helemaal van slag. Hij heeft net zijn tweede prik gehad en een ontwormingskuur maar heeft verschrikkelijke diarree. Hij speelt wel goed en is wel erg levendig en verder supergezond zegt de dierenarts maar ik ben ook bang dat ik hem straks ongelukkig maak door er niet voor hem te zijn. Aan de andere kant heb ik zoveel liefde voor hem. Vier jaar lang heb ik naar dit moment uitgekeken.... Ik weet het even niet meer..... iemand advies of tips?









..






