Ja, drie keer aan hetzelfde pootje
De eerste keer is de patella vastgezet zonder de groef in het scheenbeen dieper te maken.
Bij kleine hondjes is dit eigenlijk voldoende. Het zou volgens de orthopeed ook beter zijn voor de revalidatie als ze dit kunnen vermijden.
Maar enkele maanden later hinkte ze nog steeds. Toen hebben ze de operatie opnieuw gedaan en deze keer de groef wel dieper gemaakt.
Maar helaas bleef ze manken. We habben vanalles geprobeerd, wandelen in los zand, hydrotherapie, pijnstillers, glucosamine,... (Nu krijgt ze nog steeds gelatinaat)
Maar negen maanden later hinkte ze nog steeds. Toen hebben ze getest of er iets was met haar kruisband. Er zat inderdaad een klein beetje speling op. De derde keer is haar kruisband dan vastgezet.
En nog steeds loopt ze bijna altijd op 3 pootjes...
We hebben zoooooo'n spijt van die laatste operatie. Ze heeft erg veel pijn gehad, het was echt afzien. Voor ons allemaal.
Je wilt haar helpen, je hoopt dat ze dan eindelijk normaal kan lopen en dan draait het weer uit op een teleurstelling.
Ze is echt een medisch raadsel. Maar één ding weten we zeker. Ze wordt NIET meer geopereerd.
Het knaagt nog steeds aan me dat ik die beslissing voor haar genomen heb en ik krijg nog steeds een brok in mijn keel als ik aan die periode denk.
Het is eigenlijk specialistenwerk, dus ik hoop dat jouw DA hier echt genoeg ervaring mee heeft. Ik wil je niet bang maken maar gewoon laten zien dat dit niet niks is.