Deva was al een paar weken zo goed als zindelijk, in die zin dat ik haar uiteraard geregeld buiten zette alvorens ze in huis haar behoefte kon doen.. Voordeel is dat ik dus bijna geen plas heb hoeven ruimen binnen op eens een ongelukje na... Maar als ik haar eens niet buite zette dan kon ik er wel vanuit gaan dat er voor de deur een plasje lag, wat dan uiteraard mijn eigen schuld is
Maar vandaag was ik weer eens super de puper trots op mijn meisje van 17 weekjes jong!
Ze was in de keuken en ineens hoor ik haar even blaffen, ik loop meteen naar de keuken en zie haar netjes zitten voor de keukendeur, ik beloonde haar daar al voor (vanwege het blaffen) omdat ik hoopte dat ze zou gaan plassen... En ja hoor, ik deed de deur open en mevrouwtje ging netjes plassen en kwam weer terug! Wat was ik trots!!!
Dit zijn van die dingen die je nooit vergeet, soort van eerste stapjes haha!
Zo zie je maar weer dat het elke ker naar de tuin laten en elke keer naar buiten om te wandelen zeker zijn vruchten afwerpt... Niks neusjes door de ontlasting halen (kan daar zo boos om worden) of zwaar kwaad worden als ze plassen binnen...
Ik heb Deva als ik haar zag plassen altijd netjes in de tuin gezet, plas opgeruimd en weer binnen gelaten, nooit met stem erbij, gewoon lekker in stilte...
Het is weer iets om trots op te zijn, kleine pupjes worden best snel groot...



3 doggies