Hey iedereen,
ik zou toch eens graag de mening willen van enkele mensen...
Wij hebben buren waar het absoluut niet mee klikt. Ze zijn luidruchtig, onhygiënisch en hebben een heel andere manier van leven dan wij (ahum). Mensen die ergens aan beginnen zonder nadenken en niet inzitten met de gevolgen, laat me het zo omschrijven.
Zij hebben reeds verschillende dieren gehad(konijnen, katten) die eigenlijk continu buiten leefden... Na enkele jaren zijn dit halve zwerfkatten geworden die bij ons in de veranda binnen glippen voor eten... en jawel elke zoveel tijd zien we wel een wilde kitten rondlopen... ik moet niet ver zoeken van waar die komen... volgens de buren zelf zijn dit niet hun katten...
Een paar jaar geleden zag ik ze thuiskomen met een superschattige Newfoundlander pup, jullie willen niet weten wat mijn gevoel erbij was... ze vertelden ons \'op vraag van de kinderen\', en de sukkel was gratis gekregen van mensen die er niet voor konden zorgen of zoiets. Ik heb de kinderen exact 2 keer met die hond zien wandelen, natuurlijk niet vlot, een pup kan niet zomaar aan een lesje wandelen...
Nu zijn we ca. 6 jaar verder. De hond leeft in hun tuin (die is niet superklein, ca. 30 m diep) tussen de vuiligheid. Enige vriend een konijntje dat daar ook al een tijd in de tuin leeft... Hij komt nooit buiten. Ik moet jullie niet vertellen wat een Newfoundlander is, en kunnen jullie je voorstellen dat dat diertje nooit gekamd wordt? Eten krijgen, dat zal wel hoop ik? In elk geval twee jaar geleden kwam een buur als een razende bij hen aankloppen. Hij kon vanuit het terras zien dat de hond geen drinken had, en het was 30°! Ik zie hem drinken uit plassen als die er zijn
Ik ben er al erg boos op geworden, eigenlijk probeer ik er niet over na te denken anders slaap ik niet meer. Mijn ouders hebben de wijkagent al eens aangesproken (voor de hond maar ook hun manier van leven). Die mens is er binnen geweest: de hond zat in de keuken en er stond drinken, dus wordt verzorgd... dat was de uitleg die we kregen.
Vinden jullie dat normaal? Een newfoundlander, die moet toch wandelen, spelen, contact hebben met mensen en dieren... en tenminste verzorgd en gekamd worden...
En wat ik nog het pijnlijkste vind, het is een hond met een geweldig karakter! Je hoort hem nooit blaffen (tenzij als reactie op onze honden maar da\'s nog een zeldzaamheid). Als we over het muurtje kijken, kijkt ie ons keilief aan, er is niks van agressie, is een super rustige hond... Als ik dan bedenk wat een superhond dat zou zijn in een gezin dat er wel om geeft. Want opvoeding zal ie wel niet gehad hebben...
Ik durf de dierenbescherming zelfs niet bellen... als de wijkagent al zo reageert...
Wat zouden jullie doen?











